วันนี้ช่างเงียบจริงๆ เงียบมากๆ ลูกคงไม่มีคำถามว่าพ่ออยู่ไหน

                บันทึกถึงพ่อมาแล้ว 4 ตอน ก็มาถึงตอนอำลาอาลัย นั้นหมายถึงตอนสุดท้ายที่ลูกบันทึกจากใจถึงพ่อ แต่ก็มิได้หมายความว่า การกล่าวถึงพ่อจะจบเพียงเท่านี้

            เมื่อเคลื่อนศพพ่อมาถึงเมรุ ดิฉันก็ไม่ได้ เดินตามศพพ่อขึ้นไปด้วย มารอต้อนรับแขกที่มากันมากมาย วันนี้ได้รับเกียรติจาก พันโทปิยะวัฒน์  สุประการ ผบ.ม.พัน 14ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา ของน้องชาย มาเป็นประธาน รวมทั้งนายทหารอีกจำนวนมาก และทางโรงเรียนร่องคำของดิฉันก็ได้รับเกียรติจากคณะครู นำโดยรองผู้อำนวยการ อิทธิพร  ศรีแถลง เข้าร่วมในพิธีนี้ด้วย เหตุการณ์ดำเนินไปอย่างไร ของให้ทุกท่านได้ชมภาพทั้งหมดก็แล้วกัน

                ขอขอบคุณครูเสรี เพื่อนครูของดิฉัน ที่ได้ประพันธ์บทกลอน คำอาลัย ได้อย่างลึกซึ่งกินใจ อดไม่ได้ทั้งผู้อ่านและผู้ฟัง ต้องหลั่งน้ำตา

            ดิฉันกลับบ้านครั้งหลังสุดนี้ ไม่เห็นภาพพ่อ ที่รีบลุกขึ้นอย่างยากลำบากเมื่อได้ยินเสียรถของดิฉัน ไม่เห็นแววตาที่ดีใจเมื่อลูกมาหา ไม่เห็นภาพที่พ่อนั่งมองดิฉันและสามีทานอาหาร ไม่ได้ยินเสียงไอ ไม่ได้ยินเสียงไม้เท้าเวลาเดิน ไม่ได้ยินเสียงพ่อถามถึงแพะ ไม่ได้ยิน......

            วันนี้ช่างเงียบจริงๆ เงียบมากๆ  ลูกคงไม่มีคำถามว่าพ่ออยู่ไหน แต่สิ่งหนึ่งที่ลูกอยากจะบอกพ่อด้วยคำพูด แม้ลูกจะแสดงออกว่ารักพ่อด้วยการกระทำ แต่ลูกก็ยังไม่ได้แสดงออกด้วยคำพูด แต่คิดว่าพ่อทราบมาโดยตลอด บันทึกนี้ลูกอยากบอกในสิ่งที่ไม่เคยบอกพ่อว่า “ลูกรักพ่อมาก”

คำอาลัย คุณพ่อจวน ศิริเกษ  ศิริอายุ 79 ปี

สรรพสัตว์ ใดใด ในโลกนี้                         ล้วนแต่มี ช่วงชีวิต ริษยา

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา                                ล้วนนำพา ให้เป็นไป ไม่จีรัง

อันเกิดแก่ เจ็บตาย วายชีวาตม์                  ก็ไม่อาจ จะหลีกลี้ มีมนต์ขลัง

ทุกชีวิต คือสุดท้าย ตายหรือยัง                  ประเด็นดัง เป็นเช่นนี้ ทุกทีไป

            อันคุณงาม ความดี ที่ปรากฏ          บริบท เป็นคัมภีร์ ที่ยิ่งใหญ่

เป็นตำนาน ชีวิต ติดตัวไป                          เป็นอะไร คอยเกื้อหนุน คือบุญญา

เมื่อก่อนนั้น คุณพ่อจวน ให้หวนคิด         ช่วงชีวิต เป็นความดี มีคุณค่า 

พ่อเหมือนพระ ที่แสนดี ชี้นำพา                ทางเบื้องหน้า ส่องนำ ช่วยค้ำจุน

            ชีวิตพ่อ พอเพียง ไม่เสี่ยงนัก          มีความรัก นำดวงใจ ให้อบอุ่น

นำชีวิต บริสุทธิ์ พุทธคุณ                            เนื้อนาบุญ ศีลธรรม น้อมนำพา

ปิดตำนาน ชีวิตลง นะตรงนี้                       อันความดี พ่อมีไว้ ให้ศึกษา

คุณพ่อจวน ศิริเกษ มีเมตตา                                   ความศรัทธา ยังคงมั่น ไม่ผันใจ

            จากวันนี้ เป็นต้นไป ไม่มีพ่อ          จงสานต่อ คุณความดี จงมีให้

จงรักกัน ดูแลกัน เป็นมั่นใจ                       รักห่วงใย พี่และน้อง ไม่หมองมัว

เมื่อขาดพ่อ วันนี้ ยังมีแม่                             เป็นรักแท้ ห่วงใย ได้ยิ้มหัว

ลูกทุกคน อย่าทำเป็น เห็นแก่ตัว                อยู่เหนือหัว คือคุณแม่ แท้นิรันดร์   

            สาธุบุญ คุณความดี ที่พ่อสร้าง       จงนำทาง เป็นบันได ไต่สวรรค์

ได้อิ่มทิพย์ อิ่มบุญ คุณอนันต์                     เป็นสุขสันต์ สู่สวรรค์ วิมานทอง

ไม่ห่วงหน้า พะวงหวัง ภวังค์จิต               สุขสนิท สุขฤทัย ไม่หม่นหมอง

พระนิพพาน สุขสวรรค์ อันเรืองรอง        สุขสมปอง เป็นสุขมั่น นิรันดร์ เทอญ            

             

แด่พระคุณอันยิ่งใหญ่ของ...คุณพ่อทุกคน

จากจานจ้อย คุณครูเสรี นาไชยโย ประพันธ์   16 สิงหาคม 2552

ขอขอบพระคุณ คุณวิโรจน์มากๆคะ

 
13. นายวิโรจน์ พูลสุข
เมื่อ พ. 02 ก.ย. 2552 @ 12:16
1523786 [ลบ] [แจ้งลบ]

ขอแสดงความเสียใจในคุณพ่อ               โลกนี้หนออนิจจังเรื่องสังขาร

เกิดแก่เจ็บตายใครทัดทาน                     ต้องถึงวันสุดท้ายไกลลับลา

คุณพ่อจวน ศิริเกษก็เช่นกัน                    เมื่อถึงวันสิ้นสุดบุญรักษา

ก็ต้องจากโลกนี้ไปวายชีวา                    คนห่วงหาถึงความดีเป็นนิรันดร์

 

ร่วมต้อนรับท่าน ผบ.ม.พัน 14

มอบทุนการศึกษาให้โรงเรียนเวฬุวัน ตามเจตนาของพ่อ

คำอาลัยที่เรียกน้ำตาทั้งผู้อ่านและผู้ฟัง

เสร็จจากพิธีร่วมรับประทานอาหาร

ขอขอบพระคุณจากใจลูกๆแทนคุณพ่อจวน