คนเราจะดีจะชั่วอยู่ที่จิตใจของตนเอง

การตื่นขึ้นมายามเช้าวันนี้มีอาการเกือบไม่ทัน  เพราะเกือบตื่นสายตามเวลาที่ปกติ  เนื่องด้วยเพลินลืมสติเดินทางท่องเที่ยวไปในโลกกว้างเกือบเข้าไปในป่าโลกีย์แห่งแสงสีแวม ๆ วับ ๆ แวบเห็นแค่เพียงป้ายเชิญชวนนะหัวใจมันเต้นแรงเหมือนกันหนานี่...อิ อิ อิ

นึกถึงคนที่ถลำเข้าไปแล้วคงตกกระไดพลอยกระโจนนะเลยท่อง net แบบมีสาระกันดีกว่าแม้เสียเวลานอนพอถึงตอนเช้า...ยังเอาทันทำหน้าที่ไปส่งคู่ชีวิตแล้วยังทันส่งลูก ๆ ขึ้นรถไปโรงเรียน

พอออกไปบนท้องถนนเจอเพื่อน ๆ หลากรสจริงวันนี้อย่างเปิดไฟขอทางแล้ว  เพื่อนไม่ให้ยังกดแตรดังลั่น  อะไรจะรีบไปขนาดนั้น...มองไปข้างหน้าดูปาดซ้ายปาดขวาหายวับไปเลย...ยังกะยั่วให้ขับไล่ตาม...ยูมิไม่ขับรถไล่บี้จี้ตามไปหรอก...ไม่ใช่วิสัยของคนพันนั้น...อิ อิ อิ

ขับเพลินได้ฟังเพลงยามเช้า ๆ ...เสียงแรงรักใคร่เสียแรงปักใจจำ...เสียงหญิงร้อง...ดนตรีไพเราะร้องตัดพ้อต่อว่าชายคนรัก...เรื่องทางโลกก็ร้อน ๆ เป็นเช่นนั้นเองละ...

ฟังธรรมะเย็น ๆ ทางวิทยุต่อ...จับประเด็นได้ว่า...คนเราจะดีจะชั่วอยู่ที่จิตใจของตนเอง  จะแก้ไขสิ่งใดจงแก้ไขที่จิตนั้นแล.