พระพุทธศาสนา...เป็นศาสนาสัจธรรม

ต้องน้อมนำ ธรรมมา หาเหตุผล

ต้องเรียนรู้ ดูวิเคราะห์ เพาะกมล

จุดเริ่มต้น ให้เข้าใจ ใฝ่กระทำ

            เมื่อเข้าใจ ให้เริ่มทำ จำให้มั่น

            แล้วยืนยัน ศรัทธา อุปถัมภ์

            ปฏิบัติบูชาพุทธธรรม

            ทุกถ้อยคำ พุทธพจน์ อย่างงดงาม

                         อย่าเชื่อธรรม ตามว่า ตถาคต

                         ไม่มีกฏ ใดใด ใช่เลิศล้ำ

                         ให้ลองดู รู้ก่อน ตอนกระทำ

                         เกิดงดงาม ตามปัญญา ศรัทธาเอง

ใช่ลบหลู่ ดูก่อน เป็นพรเลิศ

สิ่งที่เกิด เป็นความจริง ยิ่งตรงเผง

เมื่อศรัทธา ตั้งมั่น ค่อยบรรเลง

เริ่มบทเพลงชีวิต ลิขิตกรรม

            ปฏิบัติธรรม กรรมดี มีเกิดก่อ

            แล้วถักทอ ภูมิคุ้มกัน มารเหยียบย่ำ  

            รู้สติ รู้วิธี หนีทุกข์กรรม

            ไม่ตกต่ำ หมองมัว ชั่วห่างไกล

                          เมื่อทำได้ อย่างนี้ ได้ดีแล้ว

                          ให้แน่แน่ว เผยแผ่ แลขยาย

                          บอกผู้คน ทางพ้นทุกข์ สุขสบาย

                          ชั่วห่างไกล ใฝ่ทางธรรม นำจิตตน

พุทธบริษัท ทั้งสี่ คือภิกษุ

ผู้ทำนุ ภิกษุณี มิสับสน

อุบาสก อุบาสิกา ศรัทธาชน

กำลังพล รักษาพุทธ ที่สุดเลย

            พระสงฆ์ดี มีศรัทธา มหาศาล

            หากมีมาร ใส่ผ้าเหลือง เรื่องเปิดเผย

            ให้ชาวพุทธ ปกป้อง อย่ามองเลย

            เป็นหน้าที่ ให้เอื้อนเอ่ย อย่าเฉยชา

                         เช่นเดียวกัน บริษัทไหน ใครหลงผิด

                         ช่วยสะกิด ท่านเหล่านี้ มีปัญหา

                         พุทธองค์ ทรงแสดง แจ้งเรามา

                         ให้รักษา พุทธศาสนา อย่าทำลาย

 

ทางนิพพานทำง่ายๆไปตามนี้          ศีล  สมาธิ ปัญญา พาจิตใส

ตัดกิเลส ทิ้งตัณหา ละอบาย       ทำง่ายๆทางสายกลางปล่อยวางเอย

ตั้งใจทำตามนี้ไม่มียาก                    อย่าคิดมากให้ปฏิบัตินั่นเฉลย

ธรรมชาติธรรมดาอย่าละเลย           นิพพานเอยถึงธรรมาอย่าขุ่นใจ

                  วิโรจน์   พูลสุข / ประพันธ์

                  ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒

 

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา         นำปัญญาละวางห่างโง่เขลา

กายสมมุติหยุดนะใช่ว่าเรา   จิตนั้นเล่าเข้าให้ถึงซึ่งความจริง

เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน         จิตในฌาณผ่านกายให้ละทิ้ง

สมาธิมองจิตใจได้ความจริง   จิตยิ่งนิ่งผ่องใสได้ญาณธรรม