การทำงาน เพื่องานดีที่สุด

       ที่ผู้เขียนจั่วหัวว่า "พวกทำงานเพื่อ 2 ขั้น อันตราย" ไม่ใช่คิดอิจฉาคนทำงานดีหรอก แต่จากประสบการณ์การรับราชการมาตลอด 29 ปี มันสามารถสรุปได้อย่างนี้จริงๆ  จากการศึกษาจิตวิทยาในการทำงานของเพื่อนร่วมงานพอนำมาประมวลแบ่งออกเป็น  4  ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ คือ:-

         1. พวกทำงานด้วยปากหรือพวกแรงวิชา  พวกทำงานด้วยปากส่วนมากเป็นพวกมีความรู้ดี เป็นพวกคงแก่เรียนสำเร็จจากสถาบันที่มีชื่อเสียง เรียนจบสูง มีหลักการเยอะ ชอบพูดคุยไปเรื่อยเปื่อย ให้ทำอย่างนั้นให้ทำอย่างนี้ เคารพผู้บังคับบัญชาแต่ไม่ประจบสอพลอ บุคคลดังกล่าวนี้เจ้านายหรือผู้บังคับบัญชาไม่เกลียดแต่ไม่ให้ความสนิทสนมด้วย โดยเข้าใจว่าเป็นคนไว้ตัวว่ามีความรู้ หัวสูง

        2. พวกเช้าชามเย็นชาม หรือพวกอู้กินบ้อ ข้าราชการพวกเช้าชามเย็นชามพวกนี้คิดว่าตนมีเงินเดือนกินเป็นประจำแล้วถึงเดือนก็ได้รับเงินเดือน พวกนี้จะทำงานไปวันๆหนึ่ง ไม่สนใจไม่เสนอความเห็น ไม่มีความคิดริเริ่มหรือปรับปรุงงานให้ดีขึ้น ถ้ามีงานมากถ้าเลี่ยงได้เป็นเลี่ยง อยู่ในประเภทรู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง

       3. พวกทำงานเพื่อ 2 ขั้น  พวกนี้ทำงานจริงจัง ก้มหน้าก้มตาทำงานจนไม่มีเวลาพัก งานทุกอย่างจะขออาสาทำคนเดียวหมดไม่คิดแบ่งงานให้กับใคร มีจิตอิจฉาริษยา เคร่งเครียดซีเรียสต่องานทุกนาที ยิ่งมีเจ้านายหรือผู้บังคับบัญชามายืนดูหรือยืนคุม พวกนี้จะทำงานจนลืมตาย แถมบ้ายอใครชมใครยกยอจะทำงานอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย แต่พอเลิกงานพวกนี้จะกินยาหรือไม่ก็ดื่มสุราให้เมามาย เพื่อให้ลืมความเครียดในการทำงาน พอปลายปีพวกนี้จะเข้าไปขอผู้บังคับบัญชาให้ขอ 2 ขั้นให้ ถ้าปีไหนไม่ได้ก็จะโวยวาย ถ้าผู้บังคับบัญชาขอให้ผู้ร่วมงานคนอื่นก็จะพูดให้ผู้บังคับบัญชาเปลี่ยนใจให้ได้ว่า"ผมคนทำงาน"

       4. พวกทำงานเพื่องาน  พวกนี้ทำงานขยันขันแข็งในหน้าที่การงานดีเช่นเดียวกับพวกทำงานเพื่อ 2 ขั้น แต่ที่แตกต่างจากพวกที่ 3 คือ พวกนี้จะทำงานด้วยความรักความพอใจในงานที่ทำ ไม่ซีเรียสกับงาน มีความสนุกเพลิดเพลินกับงานที่ทำ มีมนุษย์สัมพันธ์ดีกับผู้ร่วมงาน ชอบคบหาสมาคมกับผู้อื่น ชอบเรียนรู้ในงานและมีความคิดสร้างสรรค์ หารูปแบบทดลองสิ่งใหม่ๆ แยกแยะเวลาทำงานกับการพักผ่อนอย่างมีระเบียบแบบแผน.

         แล้วท่านอยู่ในประเภทไหนครับ.