งานพยาบาลในช่วงเวลากลางคืนนั้นต้องใช้ความรับผิดชอบอย่างสูง ต้องประคองสติตลอดเวลา

ก่อนนอนคืนนี้ผู้เขียนรู้สึกใจหาย นอนไม่ค่อยหลับ คิดถึงเรื่องราวเมื่อครั้งหลายปีที่ผ่านมา เนิ่นนาน มากกว่า 20 ปี  คืนแล้วคืนเล่า แต่ละคืนมีทั้งเรื่องน่าตื่นเต้น สนุกสนาน บางครั้งก็เปี่ยมด้วยความรัก ความสงสารเอื้ออาทรต่อกัน บางคืนเหนื่อยล้าแทบก้าวขาเดินไม่ได้ และสุดท้ายอาจจบลงด้วยความเศร้าสร้อย  และถึงแม้ว่าจะต้องตื่นมาค่อนคืน ท่ามกลางความง่วงอย่างสุดๆ จนเพื่อนๆเขาโบกมืออำลาวงการไปหลายคน แต่ผู้เขียนก็ยินดี มีความสุขอยู่ทุกๆคืน..โดยเฉพาะตอนเช้ามืดของทุกคืน เราจะสนุกสนานกับเรื่องบนเตียง ที่สร้างความพึงพอใจทั้งผู้ให้และผู้รับ..

การทำงานในช่วงเวลากลางคืนนั้นต้องใช้ความรับผิดชอบอย่างสูงค่ะ อีกทั้งต้องประคองสติตลอดเวลา ทั้งนี้เนื่องจากสภาพร่างกายของคนเราเมื่อต้องอดนอนนั้น สติจะลดลง ความจำสั้น เลอะเลือน ในขณะที่กิจกรรมบางอย่างต้องใช้ความละเอียดรอบคอบสูง  ดังนั้นคนทำงานกลางคืนจึงต้อง ย้ำคิดย้ำทำ..เพราะกลัวผิดพลาด นอกจากนี้ด้วยสภาพของร่างกายที่อดนอน ส่งผลต่อสภาพจิตใจ บางคนอาจจะหงุดหงิด จึงต้องใช้ความอดทนอย่างสูงเพื่อไม่ให้ปะทะกับผู้รับบริการค่ะ

 มีวิจัยหลายฉบับที่รายงานว่าผลของการอดนอนทำให้อายุสั้น ซึ่งโดยส่วนตัวของผู้เขียน ไม่ห่วงเรื่องนั้น แต่การที่ขอบตาซ้ำ ใบหน้าเหี่ยวย่น รูขุมขนกว้าง ซึ่งโดยรวมแล้วทำให้ดูแก่เร็วกว่าคนอื่นๆในวัยเดียวกัน เป็นอะไรที่ทำร้ายจิตใจมากกว่าค่ะ รายงานวิจัยล่าสุดบ่งชี้ว่าพยาบาลมีการคงอยู่ในวิชาชีพนานแค่ 22 ปีโดยเฉลี่ยค่ะ..

ดังนั้นเพื่อให้การคงอยู่ในวิชาชีพนานขึ้น ในการบริหารอัตรากำลังพยาบาลส่วนใหญ่จึงพิจารณาให้พยาบาลที่อาวุโสกว่าขึ้นเวรกลางคืนลดลงค่ะ..ยกเว้นในหน่วยงานนั้นๆขาดอัตรากำลังพยาบาลอย่างมาก หรือขาดผู้ชำนาญด้านทักษะประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วย จึงจำเป็นต้องให้พยาบาลอาวุโสขึ้นเวรควบคู่กับพยาบาลใหม่ ทั้งนี้เพื่อเป็นการนิเทศงานไปในตัว เช่น ในหอผู้ป่วยของผู้เขียน เป็นต้น

ถึงปีนี้ผู้เขียนคงจะอายุมากขึ้น ไม่เหมาะกับงานกลางคืนแล้วกระมัง หัวหน้างานจึงพิจารณาให้ไปทำงานอื่นแทน ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน นี้เป็นต้นไป ดังนั้นคืนนี้จึงเป็น"เวรดึก"คืนสุดท้ายตลอดระยะเวลา 21 ปีกว่าในการเป็นวิชาชีพพยาบาลของผู้เขียนค่ะ

อีกไม่นานก้ออยู่เกินค่าเฉลี่ยแล้วค่ะ..รอรับโล่ห์(อยู่นาน)ก่อนแล้วกันเน๊าะค่ะ..