


ถ้าจะเปรียบมิตรภาพระหว่างฉันกับเพื่อนๆคงเหมือนเด็กชายปัญญา-เด็กหญิงเรณู ในหนังสือเรียนของกระทรวงศึกษาธิการที่ฉันใช้เรียนในชั้นประถมศึกษาซึ่งมีอยู่ 4 เล่ม ซึ่งประกอบด้วย
เล่มที่
1 : ตอนเริ่มอ่าน "ไปโรงเรียน" -
เนื้อเรื่องสะท้อนบรรยากาศในโรงเรียน มีการเคารพธงชาติ เรียน เล่น
เมื่อเลิกเรียนก็กลับบ้าน ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน นอกจากนี้
ในเล่มยังแนะนำอาชีพ ชาวนา ชาวสวน แนะนำธงชาติไทย การทำบุญทำทาน
พระสงฆ์ วัด และสิ่งละอันพรรณละน้อยที่เด็กควรรู้
เล่มที่ 2 : เที่ยวรถไฟ (ต้นทาง) -
เล่าถึงการเดินทางโดยรถไฟไปเที่ยวในช่วงปิดเทอมของเด็กชายปัญญาและเด็กหญิงเรณู
โดยมีเป้าหมายอยู่ที่ไร่ของลุงในชนบท
หนังสือบรรยายสิ่งที่เด็กทั้งสองพบเห็นสองข้างทางรถไฟอย่างน่าอ่านและชวนติดตามไปตลอดเล่ม
เล่มที่ 3 : เที่ยวรถไฟ (ปลายทาง) -
เล่าถึงบรรยากาศระหว่างทางเมื่อรถไฟแวะพักเติมน้ำเติมฟืน
เรณูและปัญญาลงไปเลือกซื้ออาหารและผลไม้
จนได้พบนายพรานและได้รับมอบนกแก้วแสนรู้เป็นของขวัญ
ก่อนจะออกเดินทางต่อจนได้พบกับลุงที่ปลายทาง
เล่มที่ 4 : ที่ไร่ลุง - เล่าบรรยากาศในไร่ของลุง
ปัญญาและเรณูได้พบเพื่อนใหม่
และใช้ชีวิตในช่วงปิดเทอมอย่างสนุกสนาน
แต่ระหว่างฉันกับเพื่อนคงเริ่มต้นที่เล่มที่1 คือ เล่มไปโรงเรียนเล่มที่ใช้เรียนในวัยเยาว์แต่นำมาประยุกต์ใช้ในระดับอุดมศึกษา เล่มที่สอนให้รู้จักใช้ชีวิตวัยเรียนร่วมกัน สิ่งละอันพรรณละน้อยที่คนจะเป็นเพื่อนกันควรรู้นั่นคือ มิตรภาพ การช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ความศรัทธา การให้เกียรติกันซึ่งกันและกันและที่สำคัญน้ำใสใจจริงเป็นเรื่องที่สำคัญในการรักษามิตรภาพที่ยืนนานแม้จะต้องจากกันไปตามวิถีแห่งตน
ส่วนเล่มที่ 2 เล่มที่ 3 และเล่มที่ 4 เด็กชายปัญญาและเด็กหญิงเรณูต่างฉายเดี่ยวดำเนินชีวิตไปตามสภาพและวิถีของแต่ละคน
เล่มที่ 5 ภาคพิเศษ เล่มที่เด็กชายปัญญาและเด็กหญิงเรณู ได้เติบใหญ่สู่วัยใกล้ๆทอง ได้มาพบกันอีกครั้งหนึ่ง ในที่ที่ทั้งสองไม่เคยได้สัมผัสมันเลยในวัยเรียนและวัยทำงานช่วงต้นๆนั่นคือโลกของอินเตอร์เน็ตโลกของการสื่อสารที่ไร้พรมแดน โลกที่มีคุณอนันต์หากรู้จักใช้ประโยชน์จากมันและโลกที่มีโทษมหันต์หากใช้ไปในทางที่เสื่อม
แต่ ณ วันนี้ ในโลกของโกทูโนได้พิสูจน์ให้เห็นในระดับหนึ่งว่าผู้ที่เลือกใช้ล้วนใช้โลกแห่งนี้ไปในเชิงสร้างสรรค์แลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้อย่างเป็นรูปธรรม ในส่วนของข้าพเจ้านอกจากความรู้ที่ได้ ข้าพเจ้ายังได้มิตรภาพจากพี่ๆเพื่อนๆน้องๆในโกทูโนนี้อย่างอบอุ่น ที่สำคัญข้าพเจ้ายังพบมิตรภาพอันยิ่งใหญ่ด้วยการพบเจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบกันมานานนับได้ราว 25 ปี ถ้าเป็นข้าราชการจะได้เหรียญดื้อไปแล้วค่ะ ขอขอบคุณโกทูโนโลกแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ไว้ ณ ที่นี้ค่ะ
ครูอ้อยเล็ก
25 ส.ค.2552
เอกสารอ้างอิง
เด็กหญิงเรณู-เด็กชายปัญญา
ผู้แต่ง:
นายกี่ กีรติ วิทโยลาร
ผู้วาดภาพประกอบ: เหม
เวชกร, ฉันท์ สุวรรณะบุณย์, บุญชู
โกศัลวัฒน์
รายละเอียด:
หนังสือชุดนี้เคยใช้เป็นแบบเรียนสำหรับชั้นประถมศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการในสมัยก่อน
แบ่งเป็น
4 เล่มตามลำดับความยาก-ง่าย ดังนี้
เล่มที่ 1 : ตอนเริ่มอ่าน
"ไปโรงเรียน" - เนื้อเรื่องสะท้อนบรรยากาศในโรงเรียน
มีการเคารพธงชาติ เรียน เล่น เมื่อเลิกเรียนก็กลับบ้าน
ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน นอกจากนี้ ในเล่มยังแนะนำอาชีพ ชาวนา ชาวสวน
แนะนำธงชาติไทย การทำบุญทำทาน พระสงฆ์ วัด
และสิ่งละอันพรรณละน้อยที่เด็กควรรู้
เล่มที่ 2 : เที่ยวรถไฟ (ต้นทาง) -
เล่าถึงการเดินทางโดยรถไฟไปเที่ยวในช่วงปิดเทอมของเด็กชายปัญญาและเด็กหญิงเรณู
โดยมีเป้าหมายอยู่ที่ไร่ของลุงในชนบท
หนังสือบรรยายสิ่งที่เด็กทั้งสองพบเห็นสองข้างทางรถไฟอย่างน่าอ่านและชวนติดตามไปตลอดเล่ม
เล่มที่ 3 : เที่ยวรถไฟ (ปลายทาง) -
เล่าถึงบรรยากาศระหว่างทางเมื่อรถไฟแวะพักเติมน้ำเติมฟืน
เรณูและปัญญาลงไปเลือกซื้ออาหารและผลไม้
จนได้พบนายพรานและได้รับมอบนกแก้วแสนรู้เป็นของขวัญ
ก่อนจะออกเดินทางต่อจนได้พบกับลุงที่ปลายทาง
เล่มที่ 4 : ที่ไร่ลุง - เล่าบรรยากาศในไร่ของลุง
ปัญญาและเรณูได้พบเพื่อนใหม่
และใช้ชีวิตในช่วงปิดเทอมอย่างสนุกสนาน
"...ทั้งสี่เล่มใช้ภาษาไทยง่าย ๆ ซ้ำคำ ซ้ำความในเล่มแรก ๆ
เพื่อให้เด็กหัดอ่านและจดจำ เนื้อเรื่องสนุกสนาน ตื่นเต้น
สร้างบรรยากาศได้สอดคล้องและเหมาะสมกับความต้องการและความสนใจของเด็ก
ภาพประกอบสีสวยสด เป็นภาพวาดเหมือนจริง
แสดงภาพชีวิตในอดีตอันแสนอบอุ่น
เปี่ยมด้วยน้ำใจไมตรีอันงดงามของชาวบ้าน..." - (กุลวรา
ชูพงศ์ไพโรจน์)
ได้รับการคัดเลือกจากคณะผู้วิจัยของ สกว. ให้เป็นหนึ่งใน
100 เล่มหนังสือดีที่เด็กและเยาวชนไทยควรอ่าน
*********************************************************************************************

เห็นด้วยครับพี่อ้อย
แม้ผมเพิ่งเข้ามา
แต่รู้สึกและสัมผัสได้จากบทความ
พี่อ้อย ครับ...
สวัสดีค่ะครูอ้อยเล็ก ก่อนอื่นขอบคุณนะคะที่ให้เกียรติมีรูปในกลุ่ม ดีใจมากๆค่ะ....
เห็นด้วยมากๆค่ะ ยกมือสนับสนุน บางครั้งงานที่เราทำ คนใกล้ๆตัวมักมองไม่เห็นคุณค่าของเรา...แต่คนในโลกโกทูโน นี่แหล่ะที่ให้กำลังใจ
ให้เราเห็นคุณค่าของเรา...
คนดีดึงดูดคนดี...เชื่ออย่างนั้นค่ะ...
ครูอ้อยคะคนที่เป็นครู เป็นกวี นักคิดนักเขียน นักกลอน ก็เขียนเปรียบเทียบออกมาให้เห็นภาพนะคะ....เข้าใจคิดนะคะ...
หลายๆคนที่ครูอ้อยกล่าวถึงล้วนเป็นคนดี เป็นคนที่ให้กำลังใจกันและกัน...
แม้แต่กลอนเพราะๆที่ตัวเองแต่งไม่เป็นแต่ชอบมาก ...ก็ยังมีนักกลอนแต่งให้...
ลงเวรบ่ายมาทักครูอ้อยนะคะ หลับฝันดีนะคะ....
เราไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งเพื่อนจะเปลี่ยนแปลงไปมากอย่างหน้าแปลกใจ.......
เเต่เป็นการดีเสียอีกที่เพื่อนเติบโต..จนไม่ใช่เด็กผู้หญิงขี้เเง เสียงดัง ที่เราจะห่วงอยู่เสมอ มื่อหายหน้า ไม่มาตะโกนเรียกน่าบ้านพัก...ริมรั้วบ้านป้าศรีเกต ในซอยสวนอ้อยหน้า ม.ราชภัฎสวนดุสิตที่เราเคยอาศัยซุกหัวนอน เพื่อเรียนหนังสือให้จบ เเละทำหน้าที่เรียนให้ดีที่สุด......เราจะหงุดหงิดทุกครั้งที่เพื่อนคนนี้หายหัวไปๆหลายๆวัน....คิดในใจเสมอว่าเออวะ...ก็ดี...ไม่มีคนสร้างความรำคาญให้ เพราะถ้ามาเมื่อไหร่ เธอจะโม้ อะไร ต่อมิอะไรไม่มีเบรค เเละที่สำคัญเสียงดังเป็นที่หนึ่ง.....เเละวันหนึ่งก็มาถึงเมื่อ...เพื่อนหายหน้าไป....ไม่กลับมาที่นั่นอีก และไม่กลับมาตะโกนเรียกอย่างเช่นที่เป็น............25 ปี เสียงเเจ๋นๆนั้นเราจำได้ก้องกังวาลในโสตประสาทเหมือนได้ยินเมื่อ ครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา...สภาพและบริบทเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง....นี่คือโลกที่เรากำหนดด้วย 2 มือเราเอง กำกับการเเสดงเอง ไม่ใช่พระเจ้าที่ไหน หรือมิใช่เทวดาปั้นเเต่งทั้งสิ้น ตัวเรากำหนดตัวเราเองให้เป็นไป เรามีเวลาอีกมากน้อยเท่าใดไม่มีใครรู้....เเต่ที่รู้อยู่เสมอคือมิตรภาพ...ที่มีให้เพื่อนเเละคนทั้งโลกตลอดไป
แอบเข้ามายิ้ม ๆ ...เด็กหญิงอ้อยเล็กกับเด็กชายกู้เกียรติ พบเพื่อนใหม่ใน gotoknow
เฮ้ย!! ไม่ใช่...เด็กชายเรณูกับเด็กหญิงปัญญา
เฮ้ย!! ไม่ใช่อีก...เด็กหญิงเรณุกับเด็กชายปัญญา
เฮ้ย!! ถูกแล้ว...ขอบคุณมาก...สำหรับมิตรภาพค่ะ
------------------
เพิ่งทราบก็วันนี้ละค่ะ...ว่าเด็กหญิงอ้อยเล็กกับเด็กชายกู้เกียรติเป็นเพื่อนกัน (น่ารักดีค่ะ)
นอนหลับฝันดีค่ะ...(ยกมือให้แล้วนะคะ)
ครูอ้อยเล็กคะ
ครู ป.1 มีเพื่อนเก่าตั้งแต่ วค.กาญจนบุรี มสธ.และม.ศิลปากร ไม่เคยเจอกันบนโลกอินเตอร์เน็ทสักกะคนเดียว
แต่ได้เพื่อนใหม่หลายคน หลายกลุ่ม หลายรุ่น หลายอาชีพ ก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว
ดีมากค่ะ น้องรัก ทำแบบนี้บ่อยๆๆนะคะ ครูอ้อยจะมาด้วยรัก ทุกครั้งนะคะ
รัก
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
รู้สึกเหมือนครูอ้อยกล่าวค่ะ พื้นที่นี้เต็มไปด้วยงานสร้างสรรค์และมิตรภาพ
เพิ่งนึกได้ เรื่องวัดญาณยังไปไม่ถึงไหนเลยค่ะ เดี๋ยววันนี้เร่งสปีดค่ะ
มีดอกไม้มาฝากด้วยค่ะ
ธรรมฐิตขอยกมือให้สองมือขอรับคุณครู..
ดีใจด้วยนะคะ ที่ได้พบเพื่อนเก่าสมัยประถม มันยาวนานแล้ว และไม่คิดว่า ลกนี้จะได้พบกันอีกไหม นับว่าเป็นวาสนา เหมือนกลอนพี่สุว่านั่นแหละ ถ้าไม่มีวาสนาไม่ได้มาพบกันอีกแน่ๆเลย
พี่สุก็หาเพื่อนๆ ที่เพื่อนกันในสมัยประถม รุ่นนี้ก็ไม่รู้ว่า รู้เรื่องหรือเปล่า ใน GTK ว่าสื่อสารติดต่อกันได้ ทั่วไป ในโลกที่ไร้พรมแดน เพราะเพื่อนรุ่นนี้ไม่เคยเห็นคอมในสมัยเรียนหนังสือ ก็คงไม่มีวาสนา
ยินดีด้วย มากๆเลย ที่ได้พบและตอกย้ำมิตรภาพเก่าๆ ที่คิดว่า ม้นหายไปพร้อมกาลเวลา ไม่คิดว่าจะมาได้พบกันอีก ดีใจจริงนะคะ และแสนมหัศจรรย์ใจ ทำไมฟ้าถึงบันดาล ให้มาพบกันอีก ในโลก GTK จนได้ นี่แหละเขาว่าโลกมันกลม พี่สุก็พยายามตามหาเพื่อน แต่ผู้หญิงนามสกุลเปลี่ยนไปแล้ว เหลือแต่เพื่อนผู้ชาย อายุปานนี้แล้ว เพื่อนรุ่นนี้จะเล่นคอมเป็นหรือเปล่า คริ คริ
บล็อคอมเม้นท์สวยจังเลย
ตั้งชื่อ มิตรภาพภาคมหัศจรรย์ หรือภาคพิสดาร พี่สุรอรูปพี่สุ มาเพิ่มอยู่นะ เพราะมาเยี่ยมทีหนึ่งแล้ว มีภาพออกมา แผ่นเดียว คอนนี้เห็นมามากขึ้นแล้ว แต่ไม่มีพี่สุ แล้วจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ
ขอบคุณเพื่อนทุกๆคนเลยค่ะขอบคุณและขอบคุณด้วยใจจริงและจริงใจค่ะ
อ้อยเล็ก
ขอบคุณนะคะ โคตบล็อคได้รับแล้วคะ สวยมากเลย เดี๋ยวพี่สุจะเอาไปเปลียนคะ แต่คิดดู ก่อนจะเปลี่ยนช่วงไหนดีคะ เพราะบล็อคปัจจุบัน ก็หวานอยู่แล้ว ขอบคุณมากเลยช่างสรรหา
พี่สุเห็นรูปพี่สุแล้วนะคะ พี่สุกำลังเรียนทำอยู่หลายอย่างคะ ค่อยเป็นค่อยไป คลำๆไป เห็นหลายบล็อคแล้วที่แนะนำวิธีทำ แต่เวลาถ้าทำมีปัญหา คงจะถามน้องอ้อยแหละคะ ขอบคุณนะคะที่ใส่รูปพี่สุขึ้นปกเป็นดารากับเขาด้วย น้องอ้อยเก่งจังเลยคะ
ไม่ยกมือให้น้องสาวแล้วจะเอามือไว้ทำอะไรจ๊ะคนสวย
พี่สาวคนนี้ยกให้ทั้งสองมือเลยจ้ะ...รักน้องอ้อยนะจ๊ะ..อิอิอิ..
อิอิ ...พอลล่าก็ไม่มีรูปค่ะ อิอิ ล้อเล่นค่ะ มาเยี่ยมและชื่นชมค่ะ
พอลล่าก็เป็นซุปเปอร์โมเดลอยู่นี่ไง..แต่ใส่ช่องใหญ่ไม่ได้ภาพมันแตก..เลยปล่อยคุณๆผู้ชายเขาหล่อกันไปล่ะกันนะ
พอลล่านะ..อิๆๆ
สวัสดีค่ะคุณอ้อยเล็ก
มาอ่านพร้อมกับอมยิ้มไปด้วยค่ะ
เห็นด้วยอย่างที่สุดค่ะ....
โลกหมุนไปตามสถาวะต่าง ๆ บริบทเปลี่ยนไป โลกไซเบอร์มีบทบาทและสำคัญมากค่ะ
มีความสุขกับมิตรภาพดี ๆ นะคะ
(^___^)