ระหว่างที่เราดูเหมือนเป็น ผู้ให้ อยู่นั้น
แท้จริง เรากำลัง น้อมรับ อยู่ต่างหาก
เพิ่งพูดคุยกับเพื่อน กัลยาณมิตร มา เรื่องหัวข้อนี้พอดี
ไม่ว่าจะเป็นการให้ทาน ด้วยเงิน
บุคคลซึ่งเป็นผู้รับ เงิน ของเรานั้น เขาให้โอกาสเราให้เป็นผู้ให้
เขาจะให้โอกาสแก่ใครอื่นก็ย่อมได้
แต่เขาเลือก รับ ของเรา
เท่ากับเขาเลือกให้เรา เป็นผู้รับ โอกาสดี ๆ เช่นนี้จากเขา
เมื่อเราปฏิบัติตามแนวพุทธปฏิบัติ เรื่องการบิณฑบาต
เช่นกัน พระสงฆ์องค์เจ้า ท่านจาริกไปในทิศทางอื่นก็ย่อมได้
แต่ท่านเลือกเป็นผู้ให้โอกาสแก่เรา จาริกบุญมาทางเรา
เราเป็น ผู้รับ รับโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่ได้ปฏิบัติธรรม ในการฝึกตน ฝึกตื่นนอนแต่เช้าตรู่ ฝึกเป็นผู้ให้ ฝึกเป็นผู้ไม่ตระหนี่ ฝึกเจริญตน ให้เจริญ หัดเข้าให้ถึงการเป็น ผู้บริจาค
เมื่อเวลาแสดงดนตรีให้ผู้ป่วยฟังที่โถง OPD
สร้างความสุขให้ผู้ฟัง ผู้แสดงเกิดสุข เกิดความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ
วงดนตรีคือ ผู้รับจากผู้ฟัง ผู้ฟังให้โอกาสแก่วงดนตรีของพวกเรา
เมื่อเราพบผู้ป่วย
ผู้ป่วยเป็นผู้ให้โอกาสแก่เราเช่นกัน
ให้ความนับถือ ให้ความเชื่อมั่น ให้โอกาสเราฝึกเป็นผู้รับฟังความทุกข์ รับฟังอาการเจ็บไข้ได้ป่วย
หรือในบางคน ให้โอกาสเรา ในการเป็นผู้รับฟัง ความลับแห่งชีวิต ของเขาด้วยซ้ำไป
เรากำลังเป็นผู้รับ โอกาสทอง อีก
โอกาสในการได้ปฏิบัติ ธรรมทาน
ให้ความรู้ ได้หมั่นทบทวนความรู้ ค้นคว้าหาความรู้
เราเป็น ผู้รับ นั่นเอง
ลูกศิษย์ที่เล่าเรียน คำถามวิชาการที่ปรึกษาเรา เราได้โอกาสอีก
ได้รับความเคารพ
ได้รับฟังแนวคิด
ได้หัดเป็นผู้คิดตาม
และได้โอกาส รับฟังวิทยาการ หรือจินตนาการที่ต่อยอด จากวิชาการที่เราถ่ายทอดออกไป
......... ...........
ระหว่างที่เราดูเหมือนเป็น ผู้ให้ อยู่นั้น
แท้จริง เรากำลัง น้อมรับ อยู่ต่างหาก
สวัสดีครับ
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยม
ลองไปดูนะครับ หลวงพ่อปราโมทย์ท่านธรรมสอนอยู่อาทิตย์ละหลายวันนะครับ
แต่ก่อนผมก็อาศัยเรียนธรรมโดยอ่านซะส่วนมาก ปฏิบัติไม่ค่อยเป็น
พอได้เริ่มเรียนกับหลวงพ่อก็ได้เข้าใจการปฏิบัติดีขึ้น ไม่ใช่แค่คิดๆเอา
สุดท้ายมีคำคมมาฝากนะครับ
"เธอนั้นจะเป็นอิสระแท้จริงเมื่อเธอใ้ห้
และขณะที่กำลังให้เธอก็หันหน้าไปทางอื่นเสีย
เพื่อว่าจะได้ไม่เห็นความอายของผู้รับ"
.....คาลิล ยิบราน..Sand and foam
เจริญในธรรมนะครับ
ค่ะ เธอเป็นอิสระ เมื่อเป็นผู้ให้....โดยไม่หวังอะไรตอบแทน...
ผมเห็นด้วย..ครับ และผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก เสมอ
ใช่เลยค่ะ รู้สึก ปิติ
เช้านี้ตั้งแต่เก้านาฬิกาของที่นี่ จนกระทั่งสิบเอ็ดนาฬิกากว่า พี่ไม่รู้สึกหิวเลย(หลังจากรองท้องด้วยสโกนรสเค็มและกาแฟดำ แฮ่ม)
นั่งอ่านบันทึกตัวเองอย่างสนุกสนานเพื่อขุดกรุ
กาลเวลาผ่านมาเนิ่นนาน เรื่องราวเหมือนเพิ่งพานพบ
ภาพประกอบของบันทึกนี้ ยังมีตำนาน เลยค่ะ
เป็นสิ่งไม่น่าเชื่อแต่ต้องเชื่อ
เมื่อเราคิดทำอะไรเกิดผลด้านบวก เราจะ ได้ จากผู้ที่กำลังคิด ให้..
อยู่พอดิบพอดี
พี่นุชเคยบอกให้พี่ฟังว่า คือธรรมจัดสรร
ภาพนี้เป็นผลงานของอาจรย์แพทย์ท่านหนึ่งในเวป Pixpro.net
เมื่อพี่พบภาพ ได้เมล์ไปขอภาพมาใช้กับบันทึกนี้ ท่านตามมาอ่านบันทึก แล้วเอ่ยปากอนุญาตแถมอนุญาตแบบ อันลิมิตทามน์ คือว่าเมื่อไรที่คิดว่าภาพของท่านจะได้ก่อเกิดประโยชน์ ให้ใช้ได้เลย
ที่ว่าเป็นตำนานก็เพราะท่านเป็นครูของพี่ท่านหนึ่งเมื่อสมัยเป็นแพทย์ฝึกหัด ตอนแรกเราไม่รู้ทั้งคู่ค่ะ
ขนลุก มั้ยคะ
ใช้เมล์ที่อยู่ใน Gotoknow ได้เลยค่ะ
จะได้คุยกันยาว นะคะ
โชว์ภาพตอนเล่นไวโอลินให้ดีลดู ขำ ๆ กัน
บันทึกไว้หน่อย..