“โครงการคืนชีพให้กระดาษ” เป็นโครงการที่ครบวงจร
ต่อเนื่องจากตอนที่ ๑
http://gotoknow.org/blog/nongnarts/289003
ตอนที่ ๒ นี้ จะได้สรุปวงจรประโยชน์ของ "โครงการกระดาษคืนชีพ" ตลอดจนวิธีทำสมุดมาเล่าต่อ ซึ่งกัลยาณมิตรหลายท่าน เช่น ครูจิ๋ว และ คุณaj akeสนใจถามไถ่มาจากตอนที่แล้วค่ะ...


ขอบคุณค่ะ อ.ขจิต..สมุดนี้มีประโยชน์หลายอย่างจริงๆ..ดูวิธีไปทำเองง่ายๆ...พี่ใหญ่มีใช้อยู่หลายเล่ม...
กราบสวัสดี ป้าใหญ่ นะคะ
อยากให้ โครงการ ดีดี แบบนี้ มาที่ โรงเรียนบ้านน้ำจุน จังเลย ค่ะ มีนักเรียน 66 คน เองค่ะ
ขอบคุณค่ะ ครูใหม่ บ้านน้ำจุน ...ขั้นต้นนี้ ลองศึกษาวิธีทำ หัดให้ พี่พอ ลองทำใช้เอง..ไม่ยากนะคะ..จัดเป็นกิจกรรมในโรงเรียนก็น่าจะสนุกและเป็นประโยชน์ค่ะ..
น่ารักจังเลยค่ะพี่นงนาท
กอก็ชอบรีไซเคิลกระดาษเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ น้องกอ ที่สนใจ..ลองทำดูนะคะ ..พี่เชื่อว่าคนรักงานฝีมืออย่างน้องกอ ..ผลงานย่อมน่าใช้..น่าชม..อย่างแน่นอนค่ะ...เสร็จแล้ว..เล่าลง blog พร้อมโชว์รูปด้วยนะคะ...
ขอบคุณมากๆ นะคะสำหรับวิธีทำสมุดโน๊ต สมุดจด และสมุดฉีก ^__^
สวัสดีค่ะคุณป้า
โรงเรียนของหนูก็มีการนำกระดาษรีไซเคิลมาเย็บเล่มเป็นสมุดเขียนบันทึกและอนุทินค่ะ
คุณป้าสบายดีไหมค่ะ
หนูแวะมาเยี่ยมบันทึกและมาให้กำลังใจนะคะ
มีความสุขและสุขภาพแข็งแรงนะคะ
ขอบใจนะจ้ะน้องนัท..ป้าใหญ่ดีใจที่โรงเรียนวิทยสัมพันธ์เป็นแบบอย่างที่ดีในหลายๆด้าน...ทั้งแม่ครูคิมและน้องนัท..ได้ช่วยกันเล่าเรื่องราวดีๆน่าติดตามมากมาย...หวังว่าเราจะได้พบกันในงานมหกรรมพลังเยาวชนที่กทม.ในเดือนตค.นี้นะจ้ะ....
สวัสดีครับคุณนงนาท เป็นภูมิปัญญาในการนำกระดาษมาใช้ใหม่ จะไปแนะนำให้กลุ่มเยาวชนต้นกล้าหัดทำครับ
ตาม ดร.ขจิต มาด้วยกันไปด้วยกันเลือดสุพรรณกาญจนบุรี สนับสนุน ทำเสร็จส่งไปให้เด็กๆที่ด้อยโอกาส อยากเห็นสังคมไทยสุกใส สดชื่นทั่วหน้าฟ้าใส ผลงานครูพรรณา
จันทร์ยิ้มพยายามใช้กระดาษหน้า 2
อยู่แต่ไม่เคยเย็บเป็นเล่มแบบนี้
ยืมความคิดไปใช้หน่อยนะครับ
ขอบคุณ คุณวอญ่าฯ ที่ช่วยกันเผยแพร่นำไปใช้ประโยชน์นะคะ
ขอบคุณ ผอ.ประจักษ์ ที่มาเยี่ยม...ได้ติดตามเรื่องเล่าเที่ยวสุพรรณที่น่าสนใจมากค่ะ....ดีใจกับน้องม่อนที่ได้ไปทำบุญและเรียนรู้เมืองเก่าของไทยพร้อมคุณตา-คุณยาย...เป็นโอกาสดีกว่าเด็กๆอีกหลายคนนะคะ..
ขอบคุณค่ะ คุณจันทร์ยิ้ม ที่มาเยี่ยมชมการทำสมุดหน้าเดียวคืนชีพ และช่วยกันเผยแพร่การใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อไปนะคะ...ได้ติดตามโครงการเยาวชนที่เล่ามาเสมอค่ะ...ดีใจที่เป็นแนวร่วมด้วยช่วยกันนะคะ...