ความแม่น..สอนกันไม่ได้จริงๆๆ.. น้องขา

ผู้เขียนเคยบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับการแทงน้ำเกลือของพยาบาลไว้ใน  Case  ปราบเซียนhttp://gotoknow.org/blog/kunladar6629/204233  ครั้งนี้เกิดคิดได้ว่าความจริงในผู้ป่วยรายที่แทงน้ำเกลือยากๆนั้น มีเส้นเลือดอยู่ที่หนึ่ง  ที่พยาบาลหลายๆคนมักหาไม่ค่อยเจอ หรืออาจจะเจอแต่มองข้ามไปเพราะเกรงว่าจะแทงไม่ได้ เส้นที่ว่านี้คือ เส้นที่แยกจาก bacillic vein (เลข 5 ติดข้อมือ)

 ซึ่งความจริงแล้วเส้นตรงนี้แทงง่ายพอๆกับเส้นอื่นๆ เพียงแค่ พลิกข้อมือผู้ป่วยขึ้นเล็กน้อย แล้วเล็งให้ปลายเข็มทะลุผ่านเส้นเลือดเข้าไปสักเล็กน้อย พอเข้าเส้นแล้ว..ถอยเข็มเหล็กออก  แล้วค่อยๆดันเข็มพลาสติกเข้าไปตามแนวเส้นเลือด  แค่นี้ก็มีเส้นดีๆไว้ให้น้ำเกลือหรือสำหรับฉีดยาแล้วค่ะ  แต่ด้วยความที่คนอื่นมักไม่ค่อยแทงเส้นนี้ ดังนั้นเมื่อใครๆแทงไม่ได้แล้ว ผู้เขียนเองกลับชอบและแทงได้เสมอ จึงเรียกเส้นเลือดนี้ว่า "เส้นหากิน" ค่ะ

ในการทำงานพยาบาลนั้น โดยปกติก็มีเรื่องให้เครียดอยู่เสมอๆ เพราะต้องรับผิดชอบชีวิตคนทั้งคน และหลายๆคนในเวลาเดียวกัน  ดังนั้นบางครั้งบางครา เราก็มีเรื่องล้อเลียนกันบ้างตามประสาพี่น้อง อย่างกรณีที่พยาบาลคนอื่นๆแทงน้ำเกลือไม่ได้ ผู้เขียนก็จะรีบอาสา แต่มักมีข้อแม้ว่า "กาแฟแก้วนึง  หลังเที่ยง นะจ้ะ" ..

หลังจากที่ถ่ายทอด ตำแหน่ง "เส้นหากิน" นี้ให้น้องๆพยาบาลในตึกทราบ ..ก้อมีวันหนึ่งน้องพยาบาลคนหนึ่งเธอพยามแทงน้ำเกลือผู้ป่วยรายหนึ่ง อยู่นาน..ผู้เขียนจึงเข้าไปช่วยเหลือ เธอบอกว่า "หนูพยามจะแทงเส้นหากินของพี่  แต่แทงไม่ได้ค่ะ."..เอิ๊กๆๆ โดนแย่งที่ทำกิน..อย่างนี้เขาเรียกว่ามีความรู้  แต่ทักษะยังไม่เพียงพอ ต้องฝึกๆๆๆ และฝึกค่ะ ..ความแม่น..สอนกันไม่ได้จริงๆๆ..   น้องขา..

ในทางตรงข้าม.. ถ้าเมื่อไหร่น้องเกิดแม่นขึ้นมา .. พี่ก็จะหมดหนทางทำมาหากินเหมือนกัน..แต่ถึงตอนนั้น  พี่ก้อไปแล้วววว..น้อง!!