ชีวิตคนเป็นครู...ของครูแอนในระยะนี้มีแต่การเดินทางเพื่อเข้าร่วมประชุมหัวหน้ากลุ่มสาระฯบ้าง ไปอบรมบ้าง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการจัดการอบรมโดย ศูนย์ประสานงานการจัดการมัธยมศึกษา ศูนย์ที่ 15 จังหวัดสงขลาและสตูล ซึ่งเป็นการรวมกันระหว่างโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดสงขลา และโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดสตูลด้วยเช่นกัน ศูนย์ประสานงานฯ นี้จะตั้งอยู่ที่โรงเรียนมหาวชิราวุธ จ.สงขลา ค่ะ และท่านประธานศูนย์ก็คือท่านผู้อำนวยการโรงเรียนมหาวชิราวุธ ท่าน ผ.อ.สัจจา ศรีเจริญ นั่นเอง
ครั้งก่อนครูแอนไปประชุมที่โรงเรียนมหาวชิราวุธ จ.สงขลา มาครั้งนี้เข้ารับการอบรมเรื่องการวัดและประเมินผลตามสภาพจริง ตามแนวเทคนิคของ Backward Design

แต่ที่น่าประทับใจคือ การเข้าร่วมการประชุมหรือการเข้ารับการอบรมในระยะนี้ซึ่งจัดโดยศูนย์ประสานงานการจัดการมัธยมศึกษา ศูนย์ที่ 15 นั้น เหมือนเป็นการเดินกลับมายังบ้านหลังเก่า มันเป็นบ้านหลังที่มีเพื่อน มีพี่ มีน้องที่เข้าใจกันและกัน และอยู่ในสภาพเดียวกัน เราเลยได้มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันใหม่อีกครั้งหลังจากห่างหาย และแยกย้ายกันไปนานแสนนาน ดูอย่างการประชุมฯ ครั้งก่อนที่โรงเรียนมหาวชิราวุธนั้น

ครูแอนได้เจอเพื่อนเอกที่เรียนด้วยกันที่มหาวิทยาลัย หลังจากจบการศึกษาและแยกย้ายกันไปนานมาก

มาครั้งนี้ก่อนเข้ารับการอบรม ดูเหมือนจะมีเสียงเจี๊ยวจ๊าวดังเป็นพิเศษ เหตุคงเนื่องมาจากต่างคนต่างเหมือนเพิ่งได้มาเจอกันหลังจากที่ห่างหายกันไปนานมาก น้องทักทายพี่ พี่ทักทายน้อง เพื่อนกระโดดกอดกันกลมหลังจากไม่เจอกันมานานมาก ครูแอนเลยได้สัมผัสกับความรู้สึกแห่งการหวลกลับมาพบกันของหมู่มวลมิตรในบ้านหลังเก่า หลังจากที่ต่างคนต่างเพรียกหาการกลับมายังบ้านหลังนี้มาเนิ่นนานเหลือเกิน

เมื่อเพื่อนได้เจอเพื่อน เมื่อพี่ได้เจอะเจอน้อง หรือน้องได้โผเข้าหาอ้อมกอดจากพี่ ย่อมมีบทสนทนาแห่งการแลกเปลี่ยนและเรียนรู้กันอย่างไม่ขาดสายด้วยบริบทแห่งงานที่มีลักษณะไม่แตกต่างกันมากนักในทางปฏิบัติ และนี่อาจเป็นอีกทางเลือกในการเริ่มต้นเพื่อที่จะพัฒนาครู เพื่อครูเหล่านี้จะได้ขยายผลไปสู่เพื่อนครูท่านอื่นๆ เพื่อการพัฒนานักเรียนของพวกเราอย่างจริงจังต่อไป โดยเฉพาะในส่วนของการพัฒนาผลการสอบ N.T. ในระดับชั้น ม.3 และ ม.6 ให้สูงขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้

ป.ล. ครูแอนขอเป็นกำลังใจให้คนเป็นครูทุกท่านทำหน้าที่ให้เต็มที่สุดๆ
เลยนะคะ....
สู้ต่อไปนะ...ทาเคชิ...(อ้าว...ไหง..ออกไปทางการ์ตูนได้เนี่ย 5555)
ขอทุกท่านมีความสุขกับวันทำงานนะคะ...Bye…ค่ะ......
เป็นบรรยากาศที่ดีมากเลยครับ
ถือเป็นนิมิตหมายอันดีในการพัฒนาการศึกษา
สู้ๆ ครับ
สวัสดีน้องแอน
สวัสดีค่ะ
* สู้ต่อไปเจ้าจุกเจ้าไก่ อ้าวนี่ก็การ์ตูนอาวัฒน์ เมื่อ ๕๐ ปีที่แล้ว ทันไหมเอ่ย ฮิฮิ
* ได้ข่าวว่าแก้มป่องมากขึ้น คนที่ป่องทั้งตัวแอบมานินทาให้ฟังประมาณว่าผมไม่ได้ป่องคนเดียวนะคร้าบบบบ
* ฝากความคิดถึงทุกคนด้วยจ้า สุขกายสุขใจนะจ๊ะ
เห็นน้องครูแอนสมบรูณ์ขึ้นแล้วสบายใจ อิอิ
ภาพแห่งวันวาน แม้ผ่านไปกี่ปี กี่เดือน ก็เป็นความประทับใจ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับครูแอน ช่วยกันพัฒนาทุกภาคส่วน โดยเฉพาะการศึกษาคือความหวัง ขอเป็นกำลังใจครับ
เหมื่อนกลับบ้านเก่าค่ะท่านรอง....
เราต่างมาเจอกันอีกครั้ง หลังจากไม่ค่อยมีการอบรมเพื่อครูมัธยมโดยเฉพาะมานานมากแล้ว
แล้วก็มาเจอกันเฉพาะครูที่สอนมัธยมจริงๆ เราเลยมีเรื่องคุยแลกเปลี่ยนกันไปในหลายๆ เรื่อง ที่เยอะเลยคงเป็นเรื่องเด็ก เรื่องสอน ล่ะค่ะ
ท่านรองดูแลสุขภาพด้วยนะคะ....แถวใต้ฝนตกบ่อยอยู่เหมือนกันค่ะ
ขอบคุณท่านรองนะคะที่เข้ามาแวะตั้งแต่เมื่อคืนเลย....ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
อ้าวเหรอคะ.....สู้ต่อไปเจ้าจุกเจ้าไก่ ......การ์ตูนอาวัฒน์ เมื่อ ๕๐ ปีที่แล้ว 55555 พี่เราเริ่ม สว. เหมือนพี่นกว่าไหมนั่น....ฮาๆๆๆๆ
อ๊ะๆ ล้อเล่นๆๆ นะคะ.....(คิคิคิ)
ไฮ้....มีคนไปนินทาหนูว่าแก้มป่องขึ้นเหรอพี่ ซะงั้นนะ....
อ๊าย...พี่...นั่นน่ะหนักกว่าหนูอีก....ป่องทั้งตัวจริงๆ 55555 หนักกว่าหนูมากๆ ยังมีหน้าไปแอบนินทาหนูจนได้นะน่ะ
ยังดูรูปถ่ายพี่กะเจ้าอั้มในคอมฯอยู่เมื่อคืนนี่เองเลยอ่ะค่ะ....(ความจริงค่ะ)
ถึงว่า...ทำไมหายเงียบไป....พี่เราได้ลูกสาวจีนมาเลี้ยง อิอิอิ ....เจอกะเจ้าอั้มแล้วยังล่ะสาวหมวยเนี่ย
คิดถึงพี่นะคะ...ดูแลสุขภาพด้วยค่ะพี่
ขอบคุณพี่ครูต้อยอีกครั้งนะคะ....เฮ้อ..อยากเจอพี่ครูต้อยบ้างจัง
รักษาสุขภาพกายและใจด้วยนะคะพี่
ขอบคุณค่ะ
บ้านหลังเก่า น่ารัก น่าชังจริงๆนะน้องครูแอน ..เวลาเจอกันที่ไรเพื่อนมักจะทักว่า..อวบ..น่าเคืองจริงๆ
พี่แอนที่รัก...
สู้ต่อไปทาเคชิ...คุ้นๆนะเนี่ย หนูใช่บ่อยมากๆๆๆ อิ..อิ..
เน็ตใช้ได้แล้วค่ะหลังจากนั่งเครียดอยู่ค่อนคืน ..^_^..
วันนี้กายพร้อม ใจพร้อมค่ะ สู้ๆ
ขอบคุณนะคะพี่สาวคนดี
เก็บดอกไม้หน้าบ้านมาฝากค่ะ ..
บังคะ....ภาษาอังกฤษโดนหนักค่ะ....คะแนน N.T. เด็กต่ำหน่อยน่ะค่ะ เราเลยโดนพัฒนาครูกันซะอ่วมอรทัย เพื่อให้ครูกลับไปช่วยกันพัฒนาเด็กต่ออ่ะค่ะ
คงต้องเป็นเช่นนั้นจริงๆ ค่ะบัง เราก็ยอมรับสภาพนี้ล่ะค่ะ เพราะการศึกษาคือความหวัง หวังให้คนที่ถูกเราบ่มเพาะมาขึ้นมาพัฒนาประเทศชาติเราต่อไปน่ะค่ะบัง
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ใสสะอาดของบังเสมอมานะคะ
หลานตาโตมากแล้วยังคะเนี่ย.....บังดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
บ้านหลังเก่า อบอุ่นใจเหลือเกินค่ะพี่....
พี่คะ....นี่หนูลืมเช็คน้ำหนักตัวเองไปเลยนะคะเนี่ย ตั้งกะทุเรียนหมดยันเงาะมาทั้งสวน แถมต่พ่วงด้วยลองกอง55555
ตายล่ะ...เพิ่งเข้ามาพร้อมกับโดนทักว่า..อวบ..น่าเคืองจริงๆ ด้วยค่ะ ต้องเริ่มจัดการตัวเองซะแล้ว เอ...หรือว่าเริ่มต้นจัดการคนที่แอบไปนินทาหนูกะพี่ครูพรรณาดีเนี่ย...ฮึ่ม...
แต่พอมาดูรูปตัวเอง เออ...ชักจะจริงแฮะ เพิ่งจะมาพิจารณาตัวตนตนเองก็ต่อเมื่อเพื่อนทัก นั่น ฮาจริงๆ ....
พี่นงเยาว์กะน้องอิฐสบายดีมั๊ยคะพี่ คิดถึงจังค่ะ
ขอบคุณนะคะ
สู้ต่อไปทาเคชิ...เออ....ถึงว่า ว่าทำไมมันติดปากพี่มาได้งัย
ถึงบางอ้อแล้ว...ว่าใครทำให้พี่ติดตาตอนอ่าน หนูนี่เอง....ใช่บ่อยมากๆๆๆ อิ..อิ..จนพี่ติดไปด้วยแล้วเลย 555555
ไงล่ะเน็ตใช้ได้แล้วล่ะซี้....หลังจากนั่งเครียดอยู่ค่อนคืน ..^_^..
"วันนี้กายพร้อม ใจพร้อมค่ะ สู้ๆ" พี่ดีใจนะ...ที่ได้เจอประโยคนี้จากน้อง
พี่เป็นกำลังใจให้น้องเสมอนะคนดี...ขอบใจจ้า ดอกไม้งามๆ เหมือนคนมอบให้เลยเทียว
เหมือนมีคนบ่นถึงอย่างไรไม่รู้ ฮ่าๆๆ พี่แอน เพิ่งเห็นรูปพี่เซ็ง จำไม่ได้เลย แลดู สว ขึ้นมากๆๆ ฮ่าๆๆ จะโดนว้ากไหมเนี่ย
ใช่ๆ..อย่างนี้มันต้องถอน...ถอนจากน้องเอก...เล่นไปนินาพี่เอกซะงั้น
ไม่กลัวโดนว๊ากซ่อมเหรอครับ....การเป็น สว. เนี่ย นายเซ็งเค้าอาจจะว๊ากหนักกว่าตอนนายเซ็งเป็นหนุ่มๆ นะเอ้า....5555
นึกถึงเรื่องราวในอดีต..จริงๆ
ความสุข สนุกสนาน เพื่อนๆๆ
พี่แอนน่ารักสดใสจังค่ะ..
คิดถึงพี่แอนจัง..ได้ชมความเคลื่อนไหวก็ยังชื่นใจนะคะ..
ดูแลสุขภาพกายและใจ..สดใสเสมอนะคะ..
รักนะ
จุ๊บๆๆๆ^^
นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ กับวันเวลาที่ผ่านมา เลยมีเสียงเจี๊ยวจ๊าวกันตลอดที่มีเวลาพักทานกาแฟ
แต่เมื่อมารวมตัวกัน การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ก็เกิดขึ้นไม่น้อย เพราะบริบทแห่งการสอนเหมือนกัน สอนในระดับไม่แตกต่างกัน ใครมีอะไรดีๆ ก็เลยมาบอกเล่าเก้าสิบกันได้เยอะเช่นกันค่ะ
พี่ยาวเป็นยังไงบ้างคะพี่....ช่วงนี้ป่วนหนักอีกนะคะ
พียาวดูแลตัวเองนะคะ เป็นห่วงพี่เสมอค่ะ แต่ไม่ค่อยได้เข้าบันทึกด้วยงานเข้าจริงๆ
ขอพระช่วยให้พี่ชายปลอดภัยทุกเส้นทางนะคะ....ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูแอน...^^
สบายดีนะคะ...ที่สงขลาอากาศเป็นไงบ้าง เชียงใหม่ฝนตกมาหลายวัน แต่วันนี้ท้องฟ้าสดใจเชียวค่ะ วันแม่ที่ผ่านมากลับ บ้านที่สุพรรณ และได้เอาตุ๊กตาไปให้ที่โรงเรียน พี่ครูตุ๊กแก แถม ได้พบพี่ครูปู ท่านอาจารย์ขจิต แต่ไม่รู้เมื่อไหร่จะโชคดี ได้พบพี่ครูแอนบ้าง คะเนี่ย อิอิ
คิดถึงเสมอค่ะ
อูย...ที่สงขลาก็ฝนตกตลอดค่ะ พอดีมีงานเกษตรฯ ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ เนี่ยเพราะฝนแท้ๆ พี่เลยยังไม่ได้เดินเที่ยวเลยอ่ะค่ะ
ตุ๊กตาของพี่...พี่ส่ง EMS ไปให้เจ้าตุ๊กแกล่ะค่ะ คาดว่าคงถึงตอนงานเลย
แน๊...เจอชาวเอกอังกฤษของพี่หมดแล้วสิเนี่ย ทั้งพี่ครูปู ทั้งท่านอ.ขจิต
ไว้รอเจอพี่อีกคนนะคะน้องก้อยคนสวย....ขอบคุณค่ะ