หลานสาววัย10ขวบได้ ขอร้องให้พาไปดูควาย ตามที่ผู้เขียนได้เล่าให้ฟังว่าเมื่อครั้งอดีต ตามท้องนา ในฤดูกาลปลูกข้าวจะเห็นควายเป็นๆมาไถนา แต่ผู้เขียนก็ได้ผลัดวันประกันพรุ่งเรื่อยมา เพราะไม่ทราบว่าจะพาเด็กๆไปดูควายได้ที่ไหน มันน่าโมโหมั้ยล่ะครับ เด็กชนบทแท้ๆเกิดมา จนอายุสิบขวบแล้ว ยังไม่มีโอกาสได้เห็นควายตัวเป็นๆ เลยซักครั้ง เห็นแต่ "ควายเหล็ก"

เลยขอถ่ายทอดออกมาเป็นภาษาหนือ....เพื่อระบายความในใจ

   

                      ปิดเทอมหลานน่อยดีใจ๋         ป้อลุงปาไปกำเต๊อะ

                  ไปผ่องัว-ควาย อาบเปอะ           ป่าเลอะตี้เล่าหื้อฟัง

                     ได้งินหลานสาวกล่าวถ้อย       จอยวอยหัวใจ๋ไร้หวัง

                   จ๊ะต๋างัว-ควายล้มพัง                ซะตังค์เต๋งบ้านจาน-เฮือน

                      จะปาไปผ่อตี้ไหน                 ตังใดก่หมดก่เหมื้อน

                   บ่หมีมิตรแต๊แชเชือน               สูญเพื่อนกู้เคียงเลี้ยงมา

                      โต้งโล่งนา-ควายหายเหี้ยน    ราบเตียนสุดเจ่นหูต๋า

                   เขือกกั๋นก้าไฮ่ขายนา               ตังหน้าบ่กึ๊ดคะนึง 

                      หรือจะเถิงครา สูญเสี้ยง        เหลือเพียงกำกล่าวค่าวซึ้ง

                   บ่มีไผคอยร้อยรึง                    วิถีก้นบึ้งลานนา

                      สูดลมบ่สุดฮอดต๊อง              ผิดพ้องหมองใจ๋ใดหนา

                   เถิงได้ย่ำยีไฮ่นา         แป๋งตึกระฟ้า..สูงสู้ธาตุคำ..สูงสู้ธาตุคำ

 

                                                                   รพี กวีข้างถนน