วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรครับ ผมมีเรื่องคุยส่วนใหญ่จะเป็นประเด็นเกี่ยวกับสตูลเสียมากมายเลยครับ ตั้งแต่ออกจากบ้านพาพ่อกับแม่ไปส่งที่บ้านพี่สาวที่บันนังสตา ก็คุยกับพ่อเรื่องทีมฟุตบอลสตูลครับ ซึ่งอาจจะเป็นประเด็นต้นๆ ของความภูมิใจของคนสตูลมาอย่างยาวนานครับ คนสตูลค่อนข้างจะบ้าบอล โดยเฉพาะทีมจังหวัดแล้วไม่ต้องพูดถึงเลยครับ เชียร์กันสุดใจขาดดิ้นทีเดียว จำได้ว่าตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ตอนนั้นทีมสตูลเข้ารอบแข่งยามาฮาไทยแลนด์ หรืออะไรทำนองนี้แหละครับ ที่สตูลมีการเหมารถทัวร์ไปกันอย่างล้นหลามทีเดียว ส่วนวันนี้พ่อก็เล่าว่า วันที่ทีมนราไปแข่งทีสตูล ปรากฏกองเชียร์ล้นลงมาในสนามเลย ฮือ (แล้วก็เกิดเรื่องนิดหน่อยเมื่อนราตีตื้นได้ในครึ่งหลัง)

คุยเรื่องฟุตบอลแล้วนึกถึงวันก่อนได้คุยกับผู้จัดการทีมปัตตานี (ไม่แน่ใจว่าผมจำตำแหน่งท่านผิดหรือเปล่า) ผศ.ดร.สุกรี แห่ง มอ.ปัตตานีครับ ท่านงานยุ่งมากครับ แต่ก็ยังให้เวลากับการดูแลทีมปัตตานี อีกท่านหนึ่งคือ บังมัด น่าจะรับผิดชอบในตำแหน่งรองผู้จัดการ ดูเหมือนว่า หน้าที่หลักคือหาเงินเข้าทีมครับ อันนี้ดูท่าว่าจะเหนื่อยสักหน่อย บังมัดพูดกับผมว่า จุดแข็งของทีมสตูลคือกองเชียร์ อันนี้ผมเห็นด้วยมากๆ เลย และที่เห็นชัดๆ อย่างหนึ่งคือ กองสนับสนุน อันนี้ก็ดูเหมือนจะเห็นเป็นรูปเป็นร่างกว่าปัตตานีสักนิดหนึ่งเหมือนกัน

ที่เล่ามายาวยืดนี้ไม่ได้มีเจตนาจะเล่าเรื่องฟุตบอลหรอกครับ แค่สงสัยตัวเองนิดหน่อยว่า คนสตูลต่างจากคนจังหวัดอื่นตรงไหน ฮือ อันเนื่องจากคืนนี้ผมไปร่วมงานของนักศึกษาชมรมสตูลจัดขึ้น ซึ่งผมรู้สึกว่า นักศึกษามีความตั้งใจจะให้ผมเข้าร่วมงานนี้มาก ขนาดหนังสือเชิญ มาถึงที่บ้านแล้วไม่เจอผม ก็ไม่ยอมฝากให้คนที่บ้านรับแทนครับ ยอมมาใหม่อีกครั้งหนึ่งเพื่อยื่นให้กับมือ ยืนยันว่าผมได้รับแล้วจริงๆ

อันเนื่องจากไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมมาหลายครั้งครับ รอบนี้เลยตั้งใจจะเข้าร่วม แต่แล้วช่วงเย็นก็มีภารกิจแทรก คือไปส่งพ่อกับแม่ที่บ้านพี่สาว ปรากฏนักศึกษาโทรถามตลอดทางครับว่า อาจารย์จะมาร่วมได้ตอนไหน? สุดท้ายผมได้ไปร่วมงานก็ตอนสองทุ่มครึ่งครับ ไปถึงงานเลยโดนทักว่า สงสัยคืนนี้จะมีพายุใหญ่ เพราะเป็นคืนทีอาจารย์จารุวัจน์เข้าร่วมกิจกรรมได้ ฮิฮิ

งานนี้น่าจะมีคนสนับสนุนเป็นเจ้าเก่าครับคือ สหกรณ์อิบนุเอาฟ ซึ่งมาตั้งสาขาอยู่ในมหาวิทยาลัย และอาจจะทำให้นักศึกษาสตูลอุ่นใจขึ้นเยอะครับ เหมือนมีผู้ใหญ่ใจดีอยู่ใกล้ๆ ซึ่งกิจกรรมคืนนี้ก็มีการมอบทุนซากาตของสหกรณ์ให้กับนักศึกษาด้วย ฟังผู้รับผิดชอบเล่าเกี่ยวกับการดำเนินงานของสหกรณ์แล้ว อือ น่าประทับใจจริงๆ ตอนนี้กำลังสร้างวิทยาลัยอาชีวอยู่ครับ โปรเจคใหญ่น่าสนใจจริงๆ ขอเป็นกำลังใจให้

โดยส่วนตัว ผมประเมินว่า เด็กจากสตูล (รวมผมในสมัยก่อนด้วย) เด่นเรื่องกิจกรรม ทำงานเป็นทีมและที่สำคัญคือ คุยกับผู้ใหญ่เป็น ส่วนเรื่องผลการเรียนอันนี้อีกประเด็นหนึ่ง ที่สำคัญกิจกรรมที่เราๆ (ในสมัยก่อน) และเด็กๆ (ในสมัยนี้) ทำกันมักจะส่งผลต่อการพัฒนาตนเองอยู่เสมอ พูดรวมๆ คือ ยิ่งทำกิจกรรม ยิ่งช่วยให้มีทักษะการคิด การทำงาน มีความเป็นผู้นำเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน และประการสำคัญคือ การสนับสนุนที่มีให้เห็นเป็นรูปเป็นร่างครับ

ในระหว่างกิจกรรมมีการแซวประธานชมรมในหลายโอกาสจากสมาชิก ซึ่งทำให้ผมเห็นถึงโครงสร้างชมรมที่น่าสนใจครับ เห็นบทบาทของคนในการทำงานร่วมกัน อันนี้แหละเสนห์เด็กตูลจริงๆ

กำลังนั่งคิดว่า ตั้งแต่พ้นจากตำแหน่งบริหาร ผมลืมทำงานไปอย่างหนึ่งครับ ฮิฮิ วุ่นจนลืมไปเลย เอาเป็นว่าจะหาโอกาสชดใช้แล้วกัน