ติดต่อ

งานบางอย่างทำให้เราเหมือนหุ่นยนตร์จริงๆนะ...

  วันนี้เราเป็นหุ่นยนตร์ (ยังไงก็เป็นอย่างมีความสุข...อย่านานเกินไปละกัน)  

วันนี้รับหน้าที่คุมเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติ Hitachi 917 แทนพี่ปนัดดาในช่วงเช้า เนื่องจากพี่ไปประชุมเกี่ยวกับ TQA

งานที่ต้องทำ คือ

  • การนำ sample ที่เกือบทั้งหมดคือ tube เลือด ที่อาจจะมาในรูปแบบของ ทั้งหลอดหรือเป็นอยู่ใน sample cup ใส่ลงไปในจานหมุนเพื่อให้เครื่องดูด sample เอาไปผสมกับน้ำยาตรวจต่างๆ
  • key การทดสอบของแต่ละ sample เข้าไปให้เครื่องตรวจ การ key ก็จะดูจากใบ request ที่พิมพ์ออกมา ต้องใส่เบอร์ของ sample ตามด้วยเดือน แล้วก็มี code เพิ่มบ้างสำหรับ tube ตรวจ sugar เสร็จแล้วก็ต้องใส่ test ต่างๆโดยการเลือกกดจากหน้าจอ ต้องดูให้ครบถ้วน เพราะหากตกหล่นไปก็จะทำให้ผลออกช้าเมื่อมาทำเพิ่มทีหลัง
  • หลังจากเครื่องดูด sample เสร็จแล้ว เราก็ต้องเอา tube ออกจากจานหมุน เพื่อจะได้ใส่ sample ใหม่ต่อไปเรื่อยๆ ปริมาณช่องที่สามารถใส่ sample ได้มีทั้งหมด 110 ช่อง เป็นช่องตรวจด่วน 10 ช่อง
  • ทำวนเวียนอยู่อย่างนี้ คือเอา tube เข้าเครื่อง (ต้องดูว่า sample ใสดีไม่มี fiber หรือก้อน clot, ปริมาณเพียงพอให้ที่ดูด ดูดได้สบายๆ กับดูตำแหน่งให้ตรงกับเบอร์ที่ key test สำหรับตรวจ), key สั่งทำการทดสอบ, แล้วก็เอา tube ออกจากเครื่อง

ช่วงก่อนหน้า(7.30-8.30 น.) นั้นช่วยงานในส่วนอื่นๆ ตามหน้าที่ของเวรเช้า เริ่มทำงานกับเครื่องตอนประมาณ 8 โมงครึ่ง วนเวียนดูหลอดเลือด, ดูเบอร์ อ่าน test จากใบ กดเครื่อง, ยก tube เข้า ยก tube ออก ไม่มีการหยุดเลย เพราะมี sample มาตั้งให้ใส่เข้าเครื่องตลอดเวลา ใส่จนครบทั้ง 110 รายแล้วก็ยังมีมาตั้งรอตลอด บางช่วงมีถึงเกือบ 100 รายที่รอต่อคิวอยู่ เรียกว่าเครื่องไม่ได้หยุดดูดเลย แล้วคน key คือเราก็ทำวนเวียนอยู่กับเครื่องตลอดไม่ได้หยุด ไม่มีเวลาหยุดคิดอะไรนอกจากตัวเลข กับ test ต่างๆ ไม่ได้ดูเลยว่าในแต่ละใบ คนไข้ชื่ออะไร เมื่อถึงเที่ยงเครื่องก็ยังไม่ได้หยุด แต่...เราหยุดเพราะมี พี่วรรณีมาต่อเวร ถึงได้มีโอกาสหยุดเป็นหุ่นยนตร์ แล้วได้คิดว่า

โอ...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า งานแบบนี้ในปริมาณขนาดนี้สามารถทำให้เราหยุดคิดเรื่องอะไรต่างๆได้หมด เป็นเวลาเกือบ 4 ช่วโมง ต้องมุ่งอยู่เฉพาะกับเรื่องเดิมซ้ำๆหยุดไม่ได้เลย ถ้าต้องทำอย่างนี้ต่อไปอีกสักชั่วโมง สองชั่วโมง...จะเป็นยังไงน้า...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 28796, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์#เคมีคลินิก#เทคนิคทางห้องปฎิบัติการ

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (2)

Handy
IP: xxx.144.143.4
เขียนเมื่อ 
   หยิบทีหนึ่ง มองสิ่งที่หยิบและกล่าวในใจว่า "ถูกต้อง" วางลงไปเสร็จ กล่าวในใจว่า "พอใจ" ทำอย่างนี้เรื่อยๆไป  คือการทำสมาธิไปกับการงานครับ  ใจไม่มีโอกาสฟุ้งซ่านไปไหน  แต่ถ้านานเกินไปจนมันล้า  เพราะกลไกในร่างกายมันควรหยุดพักก็จงพัก  เพราะขืนทำต่อก็จะเข้าข่าย "ไม่ถูกต้อง" และ "พอใจ" ก็ไม่อาจเกิดในภาวะเช่นนั้น .. นอกจาก ถูกต้อง แล้ว ยังต้อง พอดี อีกด้วยถึงจะดี ใช่มั้ยล่ะครับ
โอ๋-อโณ
IP: xxx.170.234.8
เขียนเมื่อ 
รู้สึกเหมือนว่า ปฏิบัติลักษณะนั้นแหละค่ะ แต่ด้วยความรวดเร็วมาก เพราะมีงานกองรออยู่ตลอดเวลา ไม่ได้คิดอะไรอื่น สมาธิอยู่กับสิ่งที่เห็นตรงหน้า และรู้สึกพอใจกับผลงานคือทำได้ต่อเนื่องไม่สะดุด แต่อย่างที่เล่าแหละค่ะ พอหยุดปั๊บ ก็คิดได้ว่า โอ้โฮ เราไม่ได้ว่อกแว่กคิดอะไรเลย ไม่ดูเหมือนเรากำลังทำงานกับสิ่งที่มาจากมนุษย์ และผลก็จะออกไปเพื่อมนุษย์โดยตรงด้วย มันเหมือนเราปั๊มๆๆ อะไรไปเรื่อยๆๆๆน่ะค่ะ ต่างกับงานที่ทำเวลาออกผลที่เคยเล่าไว้ เป็นอย่างมาก ทำให้ความอิ่มอกอิ่มใจในการทำงานต่างกันมากมายด้วยค่ะ จึงเป็นเหตุให้เอามาเขียนเล่า