คุยกับพระ

วันนี้ขอเล่าเรื่องราวที่ประทับใจสักหนึ่งเรื่องนะคะ เมื่อวันที่6 สิงหาคมที่ผ่านมา ดิฉัน ได้ไปที่วัดโพธิ์ชัย(วัดหลวงพ่อพระใส วัดคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดหนองคาย) คืนนั้นเป็นวันขึ้น 7 ค่ำ พระจันทร์เต็มดวง ดิฉัน น้องกิจและน้องอ้อมได้เข้าไปในโบสถ์เพื่อไหว้หลวงพ่อพระใส(จริงๆแล้วเราหนีอะไรบางอย่าง สิ่งที่มองไม่เห็น แต่ว่าสัมผัสได้ ถ้าไม่เจอกับตัวเองแล้วจะไม่เชื่อ รู้แต่ว่าตอนนั้นหัวใจเต้นแรงมาก ต้องหาที่พึ่ง.. .. เคยมั๊ย..ที่เราสามารถสื่อสารกับอะไรก็ไม่ทราบ เช่นขณะที่เรานั่งอยู่ในรถที่ดับเครื่องยนต์แล้ว เราสามารถสั่งให้ไฟรถติด-ดับ ได้ นี่แหละคือต้นเหตุในการเข้าวัดคืนนั้น )

ภายในโบสถ์

คืนนั้นมีญาติโยมมากมายมาไหว้พระและทำวัตรเย็น

พวกเราได้เข้าไปร่วมด้วย

หลังจากที่ใครๆกลับไปหมดแล้วเราทั้ง 3 คนได้มีโอกาสได้พูดคุยกับหลวงพ่อ( พระเทพมงคลรังษี เจ้าอาวาส วัดโพธิ์ชัย)

ท่านเล่าเรื่องราวต่างๆให้พวกเราฟังมากมาย แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ดิฉันฟังแล้วรู้สึกซาบซึ้งใจมากจึงอดที่จะนำมาเล่าให้ฟัง ณ ที่นี้ไม่ได้

ท่านเล่าว่าเมื่อหลายปีก่อนท่านฝันเห็นแม่(ที่เสียชีวิตแล้ว) แม่มาหาและขอมาอยู่ด้วย ท่านแปลกใจมาก เพราะแม่เป็นผู้หญิงจะมาอยู่กับพระได้อย่างไร แต่แม่ท่านยืนยันว่า ยังไงก็จะอยู่ด้วย ตอนเช้าหลวงพ่อจึงได้ไปย้ายเอาอัฐิของแม่จากเดิมอยู่ที่วัดศรีชมชื่นมาอยู่กับท่านที่วัดโพธิ์ชัยแห่งนี้ หลังจากนั้นท่านก็ไม่ฝันเห็นแม่อีกเลย แต่สิ่งที่ท่านทำอย่างสม่ำเสมอทุกวันคือ