ให้เท่าไรไม่เคยรับเพื่อกลับคืน
ให้ดาราเคียงฟ้าทุกคราค่ำ
ให้สายน้ำฉ่ำเย็นเป็นสุขสันต์
ให้เมฆหมอกม่านฟ้าคู่ตาวัน
ให้แสงจันทร์เจิดจ้ายามราตรี
ให้สายลมแสงแดดเดือนปีผ่าน
ให้พฤกษาเบ่งบานเป็นสุขศรี
ให้ผีเสื้อแซมเคล้าเย้ามาลี
ให้นทีกล่อมหล้าทุกวันวาร
ให้เสียงคลื่นขับลำนำทำนองเพราะ
ให้หมู่เกาะปะการังห้วยละหาน
ให้ไม้ใหญ่เพื่อการุณย์อุ่นดวงมาน
ให้เจือจานพืชผักหลักชีวิน
ให้น้ำฟ้าหล่อเลี้ยงเพียงความรัก
ให้แหล่งพักพิงกายคลายโศกสิ้น
ให้สิงขรเคียงพนาเคียงฟ้าดิน
ให้ปักษินบรรเลงบทเพลงไพร
ให้ทะเลเห่กล่อมทุกหย่อมหญ้า
ให้แผ่นพื้นพสุธาชนอาศัย
ให้แผ่นฟ้าปรานีมีน้ำใจ
ให้เท่าไรไม่เคยรับเพื่อกลับคืน
ดอกไผ่ (สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย)
ไพเราะมากครับได้อารมณ์เห็นถึงจินตนาการ
สวัสดีค่ะ
ให้กับให้..แล้วเลย...ให้ค่ะ
แต่มันให้คนละอย่างค่ะ ...
สวัสดีค่ะ มาทักทายวันหยุด สบายๆนะคะ
การให้เป็นสิ่งที่ดี มือของผู้ให้อยู่สูงกว่าผู้รับค่ะ
อักษรสวยงามดีค่ะ
ให้กำลังใจค่ะ
เรียกว่ายิ่งให้ ยิ่งได้ใจ
ยังอยากได้ ไม่รู้พอ
เช่นนี้ อย่ามาพ้อ
ถ้าโลกขอ เอากลับคืน
พร้อมรูปภาพสวย ๆ ค่ะ
เช่นกันค่ะ
สวัดดีวันแม่ค่ะ...คุณครู "ธรรมทิพย์"
เอาความรัก...ความสุขมามอบให้ค่ะ...
แต่ยังไม่รู้จักพอค่ะ...สำหรับการเสพ "ความรู้"
เพราะ "ความรู้" ยิ่งให้...ยิ่งเสพ...ยิ่งได้...ทั้งสองฝ่ายค่ะ
------------
ขอบคุณมากค่ะ
ความสุขที่มอบให้
ความรู้ทางโลกอย่างเดียวไม่พอ
ต้องศึกษาความรู้ทางธรรมควบคู่
กันด้วยค่ะ...จะได้พบความสุขที่แท้จริง