ความรักที่มีต่อลูกมากมายบางครั้งก็โทษตัวเอง มาช้าจังเลย

รู้ว่าผิด...ที่ผิด...เพราะมาช้า
แต่ก็มา...ทันเวลา...ใช่หรือไม่
เสียแขนหนึ่ง...แต่ชีวารักษาไว้
ลูกยังได้อยู่ไปอีกนานวัน

ความเป็นแม่....อย่างไร...ก็รักลูก
ความพันผูกยิ่งใหญ่หาใดนั่น
ชีวิตแม่ถ้าแลกได้ยอมให้กัน
เพียงลูกนั้น..อยู่รอดและปลอดภัย

อย่ามัวโกรธโทษตัวว่ามาช้า
ขอจงรีบรักษาความป่วยไข้
ลูกยังอยู่ให้อุ้มชูดูแลไป
ภาระอันยิ่งใหญ่นั้นยังรอ

ให้กำลังใจลูกไว้ในวันนี้
เชื่อความรู้ที่มีของคุณหมอ
อย่าวิตกเกินไปใจอย่าท้อ
พรุ่งนี้ก้อ....จะสดใสไร้กังวล....


..ขอให้กำลังใจคุณแม่ครับ....อย่ามัวเสียใจ .... เอาเวลาที่เสียใจ
ไปดูแลลูกให้ดีที่สุดเถอะครับ....เขายังอยู่อีกนานเท่านาน...

ขอบคุณนะคะ บทประพันธ์จากครูก้ามกุ้ง....ที่ส่งมาเป็นแรงใจ...แม่ๆๆๆ