วันนี้ไปฉันอาหารที่บริษัทของโยมในกรุงเทพฯ

ออกจากที่ปฏิบัติใจมาลัยทองฯเก้าโมง  กว่าจะถึงสิบเอ็ดโมงพอดี

ตอนนั่งรถก็มองชีวิตในสังคมเมือง

เพราะธรรมฐิตเคยมาหาความรู้ในเมืองนี้ตามประสาคนอยากรู้

เกือบสิบปีที่ใช้ชีวิตแบบคนเมืองที่ใฝ่วิชาการ

มาถึงวันนี้เลยย้อนระลึกพิจารณาว่า

ทุกวันนี้ คนในสังคมปัจจุบันกำลังตามหาอะไรบางอย่าง
และสิ่งที่กำลังตามหานั้นบางคนก็ตามหาเจอ

บางคนก็ยังตามหาไม่เจอ
เหตุที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะว่าเรากำลังมัวหลงที่จะตามหาบางอย่าง

ที่ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอย่างแท้จริง

กับสิ่งที่คนหลาย ๆ คน ต้องการ บางอย่างเป็นความต้องการ

หรือเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบที่ใช้ในการคิด

หรืออาจจะเป็นแค่ความรู้สึกต้องการอยากที่จะได้มันตอนนั้น

เช่น บ้าน เงิน สิ่งของต่าง ๆ และสิ่งหลาย ๆ อย่างนั้น 

ที่คนต้องการเพื่อเป็นสิ่งที่สนองต่อความต้องการขอเราในขณะสั้น หรืออาจจะเกิดอารมณ์อยากจะได้ตามเขา ตามเพื่อน

ตามแฟชั่นต่าง ๆ ที่เป็นอยู่ในสังคมปัจจุบัน

แต่อย่าลืมเป็นอันขาดว่าในสิ่งที่เราตามหากันทุกคน

และเป็นสิ่งที่ทุกคนต่างแสวงหา  บางคนอาจจะเจอเร็วหน่อย

บางคนอาจจะเจอช้าหน่อย  และอะไรที่เราทุกคนตามหานั้น

ก็คือ .สิ่งที่เป็นตัวของเราเอง ความรู้สึกตัวตนของเราเองนั้นแหละเป็นสิ่งที่ถูกต้องมากที่สุด และที่สำคัญโปรดอย่าหลอกความรู้สึกของตัวเอง

คิดอย่างไร ก็บอกไปอย่างนั้น

อย่ารอเวลาที่จะทำเป็นเด็ดขาด เพราะบางทีอาจจะไม่มีโอกาสหาสิ่งที่เราต้องการ อย่าลืมละ ว่าเราจะทำอะไรในตอนนี้แล้วตามหามันให้เจอ.

ธรรมะสวัสดีขอรับ..