หลังจากเอาเรื่อง ลำไย ที่ดูเหมือนว่า เป็นปัญหาเรื้อรัง ที่ภาครัฐต้องเข้ามาแก้ไขอย่างต่อเนื่อง เป็น หินโยนถามทาง ออกไป โดยหวังไว้ลึก ๆ ๓-๔ อย่างด้วยกัน คือ
อย่างแรก ต้องการทราบว่า มีผู้เข้ามาเยี่ยมเยียน มากน้อยจำนวนเท่าใด
อย่างที่ ๒ ผู้ที่เข้ามาแวะเยี่ยมเยียน ได้ให้ความสนใจและให้ความคิดเห็น มีจำนวนมากน้อยเท่าใด กับปัญหาตัวอย่างในชาติบ้านเมืองนี้
อย่างที่ ๓ ผู้ให้ความคิดเห็น ให้สาระเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ สอดรับกับประเด็นที่ตั้งไว้หรือไม่ อย่างไร พอจะเอาไปประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติ ในภาคสนามของทุกภาคส่วน ได้มากน้อยขนาดไหน และอย่างสุดท้ายที่หวัง..ก็คือ..
อย่างที่ ๔ ผู้ที่ให้ความคิดเห็น เป็นบุคคลกลุ่มใด อยู่ในหน่วยงาน องค์กรที่เกี่ยวข้องกับเกษตร อุตสาหกรรมและธรกิจการค้า หรือไม่ และถ้ามี มีจำนวนมากน้อยเท่าใด
ครับ...มันเป็นความหวังทดสอบ ทดลองที่เข้ามาสู่ในวัง..แห่งนี้ ถึงแม้ในครั้งนี้ จะยังไม่บรรลุตามความหวังที่พึงประสงค์ไว้ทั้งหมด แต่สิ่งที่ได้ ก็พอจะสนอง..ต่อความหวังได้บ้าง แม้ว่าชื่อบล็อกดูไม่เตะลูกตา ไม่น่าสนใจ การเดินเรื่องยังไม่เร้าอารมณ์ และการตั้งคำถามยังคลุมเครือไม่ชัดเจน ฯลฯ อยู่อีกมากก็ตาม แต่ก็ได้ความอนุเคราะห์จากผู้ที่เข้ามาแวะเยี่ยม ได้ให้ข้อแนะนำไว้ ...ต้องขอขอบคุณจริงๆครับ
และคงจะต้องหันหลังกลับ ไปทบทวนใหม่ ให้ได้ " แก่น " มากกว่า " เปลือก " ตามความหวังที่ได้ตั้งเอาไว้และเป็นไปตามเจตนารมณ์ของ G๒k เขาน่ะครับ
นี่เป็นบันทึกแรกของคุณสามสักเหรอ..ดีนะป้าเหมียวไม่ได้เข้ามา เพราะก็ไม่รู้จะเอาอะไรมาแลก..คุณสามสักจริงจังมากเลย น่ากลัว ดูเคร่งเครียดน่ะค่ะ หรือป้าเหมียวไม่ค่อยมีสาระหรือป่าว..
หวัดดีคุณสามสัก ลมเหนือลมหนาวมาเยี่ยมเยียนแล้ว ปลายฝนต้นหนาว ช่วยให้อารมณ์ดีนะครับ อย่างร้องเพลง ....ป่าเหนือเมี่อหน้าดอกไม้บานนนน.....แต่เกรงว่า แฟนคลับของคุณจะถามว่าถึง พ.ศ.เกิดของเพลงครับ ...มาเยี่ยมครับ..
อาจจะไม่ได้ดังที่หวังที่ตั้งใจ...
แต่ก็พอจะได้อะไรบ้างนะครับ...
ไม่มีความรู้เรื่องที่กำลังกล่าวถึงเลยนี่คะ
ก็สนใจอ่านอยู่ แต่ความคิดเห็น..ไม่มี