ก่อนอื่นขอขอบพระคุณ ศูนย์แห่งความเป็นเลิศด้านการสอน  ที่ให้เกียรตินำบล็อกของผมเป็นตัวอย่างในการใช้บล็อกเป็นเครื่องมือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่จริงบล็อกของผมคงไม่ใช่บล็อกที่เขียนบันทึกได้ดีที่สุด   แต่มันเป็นความพยายามที่ต้องการจะถ่ายทอดประสบการณ์ความรู้สึกของคนเป็นครูมากว่า 30 ปี  เพื่อให้ท่านที่สนใจสามารถนำไปปรับหรือต่อเติมให้ดีให้เหมาะสมกับสภาพของแต่ละท่าน  ก็ยังคิดว่าตนเองยังไม่ถึงขั้นจะต้องเป็นแบบอย่างให้ใครใครเขาได้  แต่มันเป็นความสุข  ความมุ่งมั่นที่อยากเผยแพร่และเก็บไว้ให้ลูกหลานได้เรียนรู้กันต่อไป

ในรอบเดือนที่ผ่านมาได้เชิญชวนท่านทั้งหลายแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ในการปฏิบัติภารกิจ ในการครองตน การครองคนและการครองงาน  แง่มุมต่างๆจากคนในองค์กร  บันทึกนี้มีโรคอันตรายร้ายแรงพอๆกับไข้หวัดใหญ่ 2009 สำหรับคุณครูอยู่ 3 โรคที่ต้องพึงระวังให้มากๆ ได้แก่ โรคท้องผูก  โรคท้องเสียและโรคเบื่ออาหาร ได้แก่

1.โรคท้องผูก :    ครูพวกนี้มีวิชาความรู้เก็บไว้มากมาย  แต่นำไปใช้ไม่เป็น  ตัวเองไม่ทำไม่ปฏิบัติ  แต่ผลักดันให้คนอื่นทำให้คนอื่นปฏิบัติตามแนวความคิดของตนเอง

2.โรคท้องเสีย :   พวกน้ำชาเต็มถ้วย ไม่เคยค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติมความรู้เก่าแก่ดึกดำบรรพ์คร่ำครึ  เชยไม่ยอมแสวงหาของใหม่ใส่ตนเอง  แต่ชอบแสดงออก  หากินกับของเก่า ความรู้เก่าๆ

3.โรคเบื่ออาหาร :   เป็นพวกขอนไม้ตายซาก รอวันผุพัง  เป็นปุ๋ยสลายไปในที่สุด  อยู่ไปวันวัน

โรคร้าย 3 โรคของครูอาจพบเห็นได้ทั่วไปถึงจะไม่มากนัก  ส่วนใหญ่จะพบเห็นในคนที่มีอาชีพเป็นครู  อยู่ไปวันๆไม่เหมือนคนที่เป็นครูมืออาชีพ  แต่ก็ไม่อยากเห็นไม่อยากให้เวรกรรมไปตกอยู่กับเด็กๆ  ก็คงต้องขอฝากท่านทั้งหลายช่วยกันสร้างภูมิต้านทานอย่าให้ 3 โรคนี้แพร่ระบาดในสถานศึกษาเด็ดขาด   ขอบพระคุณ

ป.ล.หายไป 2- 3 วัน มีภาพจากอ่าวมะนาวถ่ายจากอาคารที่พักสวัสดิการ ทอ.กองบิน 5(กองบิน53 เดิม)เป็นหาดที่สวยงาม สงบ สะอาด ปลอดภัย สะดวกสบายราคาไม่แพง ที่จริงตั้งใจจะเขียนบันทึก เห็นพวกเราหลายท่านเขียนไว้อย่างดีมีภาพสวยงามอยู่แล้ว ขอเอาแค่บอกกล่าวก็แล้วกันนะครับ