สังคมเปี่ยมสุขได้หากช่วยกัน เพิ่มพูนความรู้ เพิ่มพูนทักษะด้วยการทำความดีให้กับสังคม

สังคมเปี่ยมสุขได้หากช่วยกัน…ด้วย
โครงการยุวคอมพิวเตอร์ “พี่ช่วยน้อง” <h3 style="text-align: center;"></h3>

     โครงการยุวคอมพิวเตอร์ “พี่ช่วยน้อง” เป็นโครงการที่งานคอมพิวเตอร์ กลุ่มสาระการงานอาชีพและเทคโนโลยี โรงเรียนลับแลพิทยาคม ได้ริเริ่มขึ้นโดย มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาความรู้ความสามารถและทักษะด้านการซ่อมบำรุงเครื่องคอมพิวเตอร์ แก่นักเรียนที่สนใจด้านคอมพิวเตอร์ และเพิ่มพูนประสบการณ์จากการเรียนรู้ด้วยประสบการณ์จริง โดยออกให้บริการซ่อมเครื่องคอมพิวเตอร์ และปรับปรุงระบบไฟฟ้าในโรงเรียน ระดับประถมศึกษาและโรงเรียนขยายโอกาส ที่มีการใช้คอมพิวเตอร์ในการเรียนการสอน แต่เครื่องมีปัญหาใช้งานไม่ได้ หรือมีเครื่องไม่เพียงพอ 
     โครงการนี้ได้ดำเนินการอย่างต่อเนื่อง โรงเรียนที่ได้รับบริการมีความพึงพอใจ ที่โรงเรียนมัธยมศึกษา ซึ่งถึอว่าเป็นพี่ได้ช่วยเหลือแบ่งปันให้กับน้องๆ ได้มีโอกาสใช้คอมพิวเตอร์ในการเรียน
ขั้นตอนการดำเนินงาน
     1.   ประชุมวางแผน เขียนโครงการยุวคอมพิวเตอร์”พี่ช่วยน้อง”
     2.   ติดต่อประสานงานกับโรงเรียนในพื้นที่บริการ
     3.   รับสมัครนักเรียนที่สนใจ และคัดเลือกตามคุณสมบัติกำหนดไว้ในโครงงาน
     4.   ประชุมชี้แจงโครงการและวิธีดำเนินงานให้นักเรียนที่เข้าร่วมโครงการรับทราบ
     5.   ให้ความรู้และฝึกปฏิบัติด้านการซ่อมบำรุง การประกอบเครื่องฯและการติดตั้งโปรแกรม
     6.   ประสานงานกับกลุ่มงานสาขาช่างไฟฟ้าให้ความรู้เกี่ยวกับระบบไฟฟ้า
เพื่อความสมบูรณ์ของโครงการและเพื่อให้บริการที่ครบวงจร
     7.   นำนักเรียนเพิ่มประสบการตรงโดยออกให้บริการโรงเรียนในเขตบริการของโรงเรียนลับแลพิทยาคม ตามระยะที่กำหนด
     8.   สรุปประเมินผลการดำเนินงานตามโครงการ 

โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนจากท่าน ผู้อำนวยการ สุธีร์   บัวพิมพ์
ครูสาระคอมพิวเตอร์ 2 ท่าน คือครูพชร นิชประเสริฐ ครูศุภมาศ มังจักร์ (ครูใจดีค่ะ)
นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู เอกคอมพิวเตอร์ศึกษา 2 ท่าน คือ นายวุฒิชัย  โลนันท์ (ครูบอย) ครูปิยชาติ เกษมสำราญ(ครูสอง) และนักเรียนที่ร่วมโครงการอีก 21 คน มีตั้งแต่ ม.1-ม.6 และปวช.

  ชมภาพกิจกรรมที่เก็บมาฝากค่ะ      

ช่วงฝึกอบรม ให้สมาชิกได้รับความรู้ทั้งทฤษฎีและปฏิบัติจริง

 

ผู้อำนวยการให้โอวาทก่อนเดินทางไปให้บริการโรงเรียนในพื้นที่บริการ

พาหนะที่พาพวกเราไป คือ รถไทแลน หรืออีแต๋น น่ะเองค่ะ  

ไปทำความดีกัน...มีความสุขดีนะ

บรรยากาศการทำงานที่โรงเรียนวัดนาทะเล และโรงเรียนวัดเจดีย์

 

ทั้งฮาร์ดแวร์  ซอฟต์แวร์ พวกเราเลือด ลพ. รับได้หมด

 

 แต่ละเครื่องที่เขาให้เราซ่อม  อาการหนักทั้งนั้นเลย แต่เราบ่ยั้น สู้ สู้...

 

 นอกจากไปช่วยซ่อมให้น้องๆ มีเครื่องที่ใช้งานได้แล้ว เรายังซ่อมเครื่องเก่าที่ไม่ใช้แล้วของโรงเรียน โดยเอาชิ้นส่วนจากหลายๆ เครื่อง มารวมกันแล้วเลือกชิ้นส่วนที่ยังใช้ได้มาประกอบเป็นเครื่องตัวใหม่... แล้วนำมาบริจาคให้น้องๆ ได้ใช้จำนวน 3 ชุด

 

บางเครื่องเจอปัญหาอันหนักอึ้ง เช่นเจ้าจอตัวนี้ ไม่ลองไม่รู้ ยิ้มไว้เดี๋ยวก็สำเร็จ
 ฮิฮิงานนี้มีเฮ ไม่เสร็จก็ยกกลับไปซ่อมที่โรงเรียนต่อก็ได้ ไม่มีปัญหา

ที่โรงเรียนวัดนาทะเล ทำพิธีมอบเครื่องคอมฯ ให้น้องๆ จำนวน 2 ชุด
นำกลับมาซ่อมต่อที่โรงเรียน อีก 2 เครื่อง เนื่องจากเย็นมากแล้วค่ะ

 

ที่โรงเรียนวัดดอนสัก โรงเรียนนี้งานยักษ์เลยค่ะ  ใช้เวลาซ่อมบำรุงที่ที่ 2 วันครึ่ง ห้องปฏิบัติการทางภาษาของโรงเรียนนี้ใช้ไปได้มาหลายปี เครื่องทั้ง 11 เครื่องเสียหมด ไม่มีใครเรียกช่างมาดูแล ห้องนี้เลยกลายเป็นห้องเก็บของ...ครูใจดีเลยต้อง กลายร่างเป็น...แจ๋ว  ทำจะสะอาดเอี่ยม เด็กๆ ดีใจกันใหญ่ที่จะได้ใช้คอมและมีห้องใหม่ที่สดใสกว่าเดิม

ถ่ายรูปกลุ่มยุวคอม กับคุณครูเจ้าของห้อง ดูจากรอยยิ้มของคุณครูก็รู้ว่า ท่านชอบใจค่ะ

 

          ผลสำเร็จของโครงการเป็นที่น่าพอใจ ได้รับประโยชน์ทั้งนักเรียนรุ่นพี่ที่ได้รับประสบการณ์และทักษะที่ดี โรงเรียนน้องได้รับเครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนในโรงเรียน ชุมชนรู้จักโรงเรียนลับแลพิทยาคมมากยิ่งขึ้น

สิ่งที่นักเรียนได้รับ

        ความรู้ ประสบการณ์ และเรียนรู้การเป็นผู้ให้ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน  เรียนรู้การทำงานร่วมกันเป็นทีม ร่วมรับรู้ปัญหาและอุปสรรคที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในของการทำงาน เรียนรู้ที่จะอดทน ต่อสู้ฟันฝ่าอุปสรรคและปัญหานั้น ความเหน็ดเหนื่อย อ่อนล้าที่ถาโถมจนเกือบท้อ.....อย่างเข้มแข็งจนประสบความสำเร็จ จนกระทั่งได้เห็นรอยยิ้มของน้องๆ  นี่คือความสุขของพวกเรา “ยุวคอมพิวเตอร์”

       เสร็จสิ้นโครงการ อันยาวนาน... เรายังมีภาระกิจอื่นๆ อีกมากมาย ครูใจดีมีโครงการอยู่ในหัว เยอะมากๆ ก่อนถึงโรงเรียน เราแวะซื้อข้าวเหนียวไก่ทอด ปลาทอด ผลไม้ ที่ตลาดนัด กลับไปทานที่โรงเรียนก่อนแยกย้ายกันกลับบ้าน.... อิ่มแป้เชียวนะเด็กๆ... 

  
ยกเครื่องกลับไปซ่อมต่อที่โรงเรียนคร๊าบ....

  เฮ้ ถึงโรงเรียนแล้ว พวกผมกลับบ้านก่อนนะคร๊าบ  สวัสดีคร๊าบผม...