ความคาดหวัง และอิสรภาพของหัวใจ

วันนี้ รู้สึกในใจมันเป็นอะไรไม่รู้นะ มันหงุดหงิดง่ายเหลือเกิน กับเรื่องราวบางอย่าง ที่เอาสาระก็ไม่ได้

 

ทำให้ ต้องมานั่งดูว่า นี่เราเป็นอะไรไปหรือ ทำไมเราจึงเป็นแบบนี้

 

ทำไมเราต้องคอยให้ คนอื่นรู้สึก เหมือนเรา

 

ทำไมเราคอยรู้สึก อะไรๆ แทนคนอื่นเขาไปหมดก็ไม่รู้นะ

 

แล้วทำไมเราต้อง รู้สึก หรือเป็นเพราะใจเรามันอ่อนไหวเกินไป

 

เราเคยคิดว่า ตัวเองเป็นคนที่เข้มแข็ง แต่จริงๆ แล้ว ไม่ใช่เลยนะ

 

เราออกจะอ่อนแอไป ด้วยซ้ำ

 

 

หรืออาจเป็นเพราะเราไม่ค่อยจะได้รับอะไร ในทางที่เป็นnegative

สำหรับตัวเอง

 

แล้วสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ มัน ไม่ดี ตรงไหน ทุกอย่างที่ได้รับมันก็ดี นี่นา

แล้วจะเอาอะไรอีกใจเอ๋ยใจ

 

รู้สึก อย่างไรหรือ  รู้สึกว่าชีวิต มันขาดอะไรไป หรือก็เปล่า

 

เราเคยบอกเองนี่นาว่าสิ่งที่เราได้รับตอนนี้ เรารู้สึกว่า มันดีแล้ว

พอเพียงและเพียงพอแล้ว

แล้วทำไมต้องเกิด อยากได้ อะไรที่มันมากกว่านี้นะ

 

อยู่กับสิ่งที่มีสิ อยู่มาได้ ตั้งนานแล้ว ทำไมจะอยู่ต่อไม่ได้

หันกลับไปดูสิ ข้างหลัง ยังมีคนที่รอเราดูแลอยู่มากมายหลายคน

ยังจำเสียงหัวเราะที่มีความสุข ของเขาเหล่านั้นได้ใช่มั๊ย

 

สร้างความหวัง กำลังใจ ให้กับตัวเองสิ

ดึงศักยภาพในตัวเองมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับตัวเองสิ เราทำได้แน่

ใช่นะ เราต้องทำได้ อย่าให้ มีอะไรที่ไม่มีสาระมาทำให้ใจเราต้องหวั่นไหว

 

เราเองก็สงสัย ว่าอะไรที่ไม่มีสาระ ที่พูดถึงนี่คืออะไร

มันคงเป็นส่วนที่อยู่ลึกๆ ในใจเรา เป็นสิ่งที่เกิดจาก การที่เราคาดหวังอะไรบางอย่าง แล้วมันไม่เป็นไปตามที่เราหวัง

 

ใช่เลย นี่แหละ เราค้นพบมันแล้ว สิ่งที่ทำให้ เราต้องมาค้นใจตัวเอง ในวันนี้

 ความคาดหวัง

มีคนเคยบอกว่า มันเป็น สิ่งที่ทำลายมากกว่าสร้างสรรค์ มันคงจริง

 

ถ้าเรารู้อย่างนี้ แล้ว เราก็ถอยออกมาสิ

คนเราไม่เหมือนกัน

คนสองคนจะอยู่ด้วยกันได้ อย่างมีความสุข

ต้องเข้าใจถึงเรื่อง "ความแตกต่าง" ของกันและกัน

ความเป็นส่วนตัวสำคัญมากสำหรับชีวิต

ชีวิตที่ขาดความเป็นส่วนตัวก็ขาดรสชาติและอิสรภาพ

ถ้าเรายังคงเคารพความเป็นส่วนตัวของกันและกัน

การอยู่ด้วยกันก็ง่าย และปัญหาน้อย

แต่เมื่อไรมีใครคนใดคนหนึ่งก้าวข้ามเขตส่วนตัวของอีกคนหนึ่ง

ความขัดแย้งมักจะเกิดเสมอ

เราไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องของคนใกล้ชิดเราหรอก

ปล่อยให้มีพื้นที่ส่วนตัวบ้าง

แล้วการอยู่ด้วยกัน จะง่ายขึ้น

 

 

เมื่อมีเรื่องข้องใจ

ถอยออกมา หนึ่งก้าว

ถ้าหนึ่งก้าวยังไม่พอ ก็สองก้าว สามก้าว

เหลือที่ว่างพื้นที่ส่วนตัวไว้ให้กันและกัน

 

เข้าใจแล้วล่ะ ต่อไปนี้ เราคิดว่า ความหงุดหงิด คงไม่มาเยือนบ่อยๆ แล้วนะ ในเมื่อเรา มองโลกด้วยทัศนคติที่ดี เราก็จะมีความสุขกับชีวิต

เราสนุกกับทุกปัญหา เราก็จะไม่รู้สึกว่าเป็นปัญหา

 

เรามองเห็นสิ่งที่สวยงามในทุกๆ สิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

เราก็มีความสุข

 

ถ้าเรามองไม่เห็นมัน เราก็ปล่อยให้ มันผ่านเลยไปบ้าง ในบางเรื่องที่เราควบคุมมันไม่ได้ เราจะได้ไม่ต้องแบกภาระให้ชีวิตมากเกินไป

 

 ขอบคุณ สำหรับทุกปัญหา ที่เข้ามาในชีวิตเรา 

 ขอบคุณ สำหรับ รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ ที่ทำให้เรามีกำลังใจในการทำงาน การดำเนินชีวิต

 ขอบคุณ สำหรับความเสมอต้นเสมอปลาย ที่มีให้ กันและกันเสมอมา

 

ไม่ลืมขอบคุณ ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ที่ทำให้เราได้ มาถึงจุดนี้..จุดที่เข้าใจหัวใจตัวเองมากขึ้น     

                                                                                                                                                                                               

 


จิ๊กโค้ดเพลง, เนื้อเพลง