ค่ายภาษาอังกฤษนักเรียนประถมสุพรรณบุรี

มีโอกาสตามมาดูอาจารย์ขจิตคนเก่งเป็นวิทยากรค่ายภาษาอังกฤษ

เพิ่งกลับจากค่ายภาษาอังกฤษที่วิถีไทยรีสอร์ท สุพรรณบุรี (วันที่ 16 – 17 กค.) ของสพท.สุพรรณบุรีเขตสอง นำทีมโดยคุณครูสุภมาส (ผู้มีบุคลิกภาพน่าเคารพ น่ากอด เยือกเย็นสมกับเป็นแม่พระของลูกศิษย์ตัวน้อย ๆ ) และมีวิทยากรคนเก่ง (จริง ๆ) ที่ผู้เขียนแอบปลื้มอยากเจอตัวจริงเป็นนักหนาเป็นผู้ดำเนินรายการตลอดสองวัน อาจารย์ขจิตเป็นผู้จุดประกายและเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้เขียนมีความคิดว่าสักวันหนึ่งเราน่าจะนำความรู้ภาษาอังกฤษที่ได้มาจากประสบการณ์การใช้ภาษาในชีวิตประจำวันในต่างแดนมานานถึงสิบเจ็ดปี มาทำประโยชน์ให้กับวงการศึกษาของบ้านเราบ้าง

ค่ายนี้ค่อนข้างใหญ่มีเด็กนักเรียนตัวน้อยอายุระหว่าง 8-12 ปี จำนวน 200 กว่าคน จึงต้องแบ่งเป็นฐาน ทั้งหมด7 ฐาน ผู้เขียนเห็นว่าไหน ๆ เราก็มีฝรั่งเจ้าของภาษามาร่วมงานแล้วจึงอยากทำฐานเกี่ยวกับการฟังเพื่อให้เด็กได้มีโอกาสคุ้นเคยสำเนียงชาวต่างชาติ อาจารย์ขจิตแนะนำว่าเกมส์เก้าอี้ True / False น่าจะสนุก

วิธีการเล่นก็คือ เราจะเรียกเด็กออกมาข้างหน้าทีละคน (อยากให้เด็กทุกคนได้มีโอกาสรับผิดชอบการฟังของตน) ให้บ็อบพูดประโยคภาษาอังกฤษให้เขาฟัง หลังจากนั้นเขาต้องคิดว่าประโยคนั้นถูกหรือผิด ถ้าคิดว่าถูกก็ไปนั่งเก้าอี้ตัวที่ติดป้าย true ถ้าคิดว่าผิดก็ไปนั่งเก้าอี้ตัวที่ติดป้าย false แต่ถ้าฟังสองสามครั้งยังไม่เข้าใจก็หันหน้ากลับไปยังกลุ่มให้เพื่อนช่วยได้ ( ปัญหาอยู่ที่บางครั้งเสียงในกลุ่มมีทั้ง true และ false นักเรียนคนที่เป็นเจ้าของประโยคต้องตัดสินใจเองว่าจะไปนั่งเก้าอี้ตัวไหน)

ผู้เขียนและคุณบ็อบค่อนข้างประหลาดใจที่มีนักเรียนเกินครึ่งที่พอฟังประโยคแล้ว แววตาส่อประกายปิ๊งเข้าใจทันทีโดยไม่ต้องให้เพื่อนช่วย ส่วนบางคนที่ไม่เก็ทก็จะมีเพื่อนในกลุ่มช่วย  จากทั้งหมดเจ็ดกลุ่มมีกลุ่มที่ฟังได้ถูกต้องทั้งหมดทุกประโยคถึงสองกลุ่ม ส่วนที่เหลือก็ฟังได้เกือบทุกคำถาม มีผิดบ้างก็แค่กลุ่มละสองสามข้อจากทั้งหมดประมาณสามสิบประโยค

ประโยคที่ทุกคนในกลุ่มฟังเข้าใจและตระโกนส่ายหัวบอกเพื่อนอย่างพร้อมเพรียงกันว่าผิดส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องใกล้ตัวเช่น

We brush our teeth with shampoo. (false)

When we sick we go the hotel. (false)

We play football in the classroom. ( false)

ส่วนประโยคที่ไม่ได้หลอกลวง ถูกต้องแท้ ๆ นักเรียนกลับคิดมากและลังเลใจกับคำตอบ เช่น

Clock tells time. ( นักเรียนไม่คุ้นการออกเสียง ไทอาม เพราะเรามักจะออกเสียงแบบไทย ว่า ทาม)

Chicken lays eggs. ( นักเรียนไม่คุ้นคำศัพท์ วางไข่ แต่พอเขียนให้ดูบนไวท์บอร์ดจะมีเพื่อนในกลุ่มตอบได้เสมอ)

Woods comes from tree ( นักเรียนมักไม่คิดว่า woods แปลว่าไม้กระดาน แต่พอชี้ไปที่ไม้ก็จะตอบกันได้)

Ice made of water ( คงไม่ชินรูปประโยค   made of ตอนหลังปรับเปลี่ยนเป็น made from ก็เข้าใจกัน)

มาเปรยให้ครูบางท่านฟังว่า เด็กนักเรียนเก่งเกินกว่าที่คาดไว้ (เพราะตอนคิดประโยคก็กังวลว่าจะยากไป) คำตอบที่ได้รับทำให้หายสงสัยค่ะ คือเด็กเกือบทุกคนเป็นเด็กที่คัดมาแล้ว เป็นเด็กที่รักและสนใจภาษาอังกฤษเป็นทุนเดิม เขามาเพื่อพัฒนาตัวเองให้เก่งยิ่งขึ้น อีกทั้งต้องนำความรู้ที่ได้รับไปบอกต่อให้กับเพื่อนๆ ที่ไม่ได้มาด้วย

( ผู้เขียนก็เลยย้ำนักหนาว่าต้องไปบอกต่อเพื่อน ๆนะว่า ห้ามออกเสียง blue เป็น boo ที่เอาไว้ใช้ส่งเสียงเวลาแอบเพื่อน เมื่อเพื่อนเดินมาก็กระโดดออกมาแล้วส่งเสียง boo ให้เพื่อนตกใจกลัว)

งานนี้นอกจากมีความสุขที่ได้เห็นแววตาใส ๆของเด็กน้อย ที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ใฝ่รู้ใฝ่เรียนแล้ว ยังได้เจอบล็อกเกอร์อีกหลายท่านค่ะ

คุณครูแม่มดคนเก่ง คนที่คุณบ็อบแอบชมว่าออกเสียงภาษาอังกฤษได้ดีมาก น่าปลื้มใจแทนเด็กที่อนุบาลพระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์

คนนี้ค่ะพี่สุภมาสผู้เยือกเย็นเหมือนแม่พระ

ครูแม่มดคนเก่งภาษาอังกฤษ

อีกทั้งคุณครูตุ๊กแก ที่อุตส่าห์ขับรถฝ่าความมืดมาตั้งไกล มาเยี่ยมค่ายของเรา  ครูตุ๊กแกตัวจริงสวยกว่าในรูป แต่ชอบออกตัวว่าผิวคล้ำ พี่อักษรคล้ำเสียกว่าอีกแต่เดี๋ยวนี้เริ่มเห็นตามฝรั่งแล้วค่ะว่าผิวสีแทนดูสวย สุขภาพดีกว่าผิวขาวซีด ( เข้าข้างพวกเดียวกันน่ะ)

นี่ไงครูตู๊กแกสวยจริง ๆ แถมใจดีต่อโทรศัพท์ให้ผู้เขียนคุยกันศน.อ้วนด้วย P

นอกจากนั้นยังเจอบล็อกเกอร์ชาวสุพรรณอีกหลายท่านค่ะ ถ้ากล่าวไม่หมดขออภัยนะคะ พี่ครูพรรณา จากบางลี่ ( เพิ่งทราบว่าน้องครูตุ๊กแกเป็นศิษย์เก่าบางลี่ของคุณครูพรรณา) คุณครู She โวร์ phonics  น้องวัลย์ ดอกไม้สด

ท้ายนี้ต้องขอบคุณอาจารย์ขจิตเป็นอย่างสูงที่แนะนำผู้เขียนให้มีโอกาสรู้จักกับพี่ครูสุภมาส ที่กรุณาเปิดโอกาสให้ผู้เขียนได้ย่างก้าวเข้ามาสัมผัสกับเด็กน้อยใฝ่รู้ใฝ่เรียนกลุ่มนี้ และต้องขอบคุณโกทูโนว์ที่ทำให้พวกเราชาวบล็อกเกอร์ได้รู้จักและมีโอกาสร่วมมือกันส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็กไทยที่คืออนาคตของประเทศเรา

                   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การเรียนการสอนภาษาอังกฤษ



ความเห็น (21)

เสียดายมากที่ไม่ได้พบกัน  ตั้งใจไว้แล้ว   เนื่องจากแพ้อากาศมีอาการที่สังคมรังเกลียดคือเป็นหวัด จามบ่อยๆ ต้องปิดปากตลอดเวลา ขอบพระคุณที่มาช่วยพัฒนาคุณภาพภาษาให้เด็กๆสุพรรณ ขอให้มีความสุข โชคดีครับ

เขียนเมื่อ 

พี่อักษรกะน้องตุ๊กตา

เป็นนิมิตหมายที่ดีมากๆเลยค่ะ พี่อักษรมีเวลาอยู่เมืองไทยนานแค่ไหนคะ ... อย่างนี้ต้องเดินสายให้ครบทุกภาคเลยนะคะ มิงั้น

ต้องมีรายการน้อยใจแน่ๆ หุ หุ ...  มีความสุขนะคะพี่ เห็นภาพแล้วยิ้ม อยากเจอๆ

 

สวัสดีค่ะพี่อักษร...

    ยังดีใจไม่หายเลยค่ะพี่ได้พบกัน แต่ว่าที่ชมไว้หนูเขินนะคะ อิ..อิ..

    คืนนั้นกลับมาหนูรีบขึ้นบันทึกเลยค่ะด้วยความดีใจๆๆๆๆเป็นอย่างมากๆๆๆๆ ที่นี่ค่ะ ไชโย....ดีใจจังเลยได้เจอพี่อักษรตัวจริงเสียงจริง..^__^..

    เห็นบรรยากาศการอบรมแล้วเด็กๆสนุกมาก เด็กๆท่าไชยหลายๆคนหรืออาจจะแทบทุกคนด้วยที่ไม่เคยได้ออกไปหาประสบการณ์ข้างนอกโรงเรียนครั้งนี้ถือว่าเป็นครั้งแรก

    น้องยิ้มครูผู้รับผิดชอบให้เด็กๆสมัครใจไปเองค่ะไม่ได้บังคับ ได้ข่าวว่าเด็กๆสมัครเยอะมาก 

    คุยกับผู้ปกครองเด็กๆที่มารอรับเมื่อเย็นวานนี้ ผู้ปกครองก็ชอบใจ ยิ่งหนูเล่าบรรยากาศให้ฟังผู้ปกครองยิ่งชอบ

    วันจันทร์เจ้าเด็กกลุ่มนี้ต้องมาเม้าส์ให้ฟังแน่ๆค่ะ

    ขอบคุณพี่อักษรนะคะที่มาร่วมให้ความรู้กับเด็กๆ และมาให้กอดๆๆๆๆด้วย ..^__^..

ปล.ตอนที่พี่เดินมาหาหนู หนูขอสารภาพว่าตื่นเต้นมากทำอะไรไม่ถูกเลยได้แต่นั่งอึ้งอยู่ จริงๆแล้วอยากกระโดดกอดตั้งแต่ตอนนั้นแต่ไม่กล้าค่ะ ..^__^..

    

เขียนเมื่อ 
  • แวะมาเยี่ยมพี่อักษรด้วยความคิดถึงยิ่ง
  • เสียดายที่ไม่ได้เจอ
  • ติดอบรม ครับ
  • http://gotoknow.org/blog/yong2551/277615
  • พี่อักษร สบายดีนะครับ
  • แล้วกลับต่างประเทศวันไหนครับ
  • อยู่เมืองไทยอีกกี่วัน
เขียนเมื่อ 

วันนี้ มัธยมเข้าไปที่ค่ายฯจะมีใครเป็นวิทยากรบ้างหนอ ลูกชายก็ไปด้วย

เขียนเมื่อ 
  • ขอบพระคุณพี่อักษร
  • มากครับ
  • ได้เรียนรู้จากพี่ว่า วิญญาณครูไม่ได้หายไปจากตัวพี่เลย
  • รู้สึกดีใจมากๆๆที่ได้พบพี่และ Bob
  • ทุกๆๆคนฝากความคิดถึงมาด้วยครับ
  • วันนี้ทำค่ายต่อ
  • ยังคิดถึงพี่ และ Bob อยู่เลยครับ
สุภมาส เหมือนวงษ์ธรรม
IP: xxx.26.61.196
เขียนเมื่อ 

* จะพูดขอบคุณสักกี่ครั้งก็ไม่เท่ากับความเป็นผู้ใหญ่ใจดีของน้องอักษร และคุณ Bob ที่มาร่วมสร้างสรรค์ความคิด ความรู้ และเหนือสิ่งอื่นใดคือ การสร้างเจตคติที่ดีต่อการเรียนภาษาอังกฤษในอนาคต ทำให้พวกเขารู้ว่า " English is Fun."

* คำว่า..โอกาส...ไม่ได้เกิดขึ้นกับคนทุกคน แต่อย่างน้อยเด็กกลุ่มนี้มีโอกาสสัมผัสกับคุณ Bob ในฐานะเจ้าของภาษา ความตื่นเต้น ความกล้าแสดงออกปรากฎให้เห็นตลอดเวลา แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม อนาคตข้างหน้า คงมีโอกาส สานฝันสู่เด็กกลุ่มอื่นอีกนะคะ

* ดีใจค่ะ ที่มีโอกาสได้รู้จักและวนเวียนมาพบน้องอักษรและคุณ Bob ได้มาร่วมทำบุญทางการศึกษาด้วยกัน เป็นมหัศจรรย์ สานฝัน สื่อสารภาษาอังกฤษ ตามชื่อค่ายจริงๆ ทั้งนี้เพราะเรามีคนชื่อดร.ขจิต ฝอยทอง มาเป็นสะพานเชื่อมโอกาสให้เด็กๆ พี่ และทีมงานวิทยากรมาพบผู้ใหญ่ใจดีเช่นน้องและคุณ Bob ขอบคุณจากใจจริงค่ะน้อง

 

เขียนเมื่อ 
  • มามหาวิทยาลัยแล้วครับ
  • ยังคิดถึงพี่และ Bobอยู่เลย
  • เอาเด็กมัธยมศึกษา
  • มาฝากครับ
เขียนเมื่อ 

พี่อักษรครับ เป็นอย่างไรบ้างครับ ส่งข่าวบ้าง น้องกำลังจัดค่ายให้นักเรียนอีกใช้ค่าวิทยากรครั้งที่แล้วจัด มีพี่ๆน้องๆมาช่วยมากเลยครับ

เขียนเมื่อ 

                    

  • ตามอ.ขจิตมาค่ะ
  • มาทักทายคุณพี่อักษร
  • ดีใจค่ะที่มีโอกาสได้รู้จักแม้ She  จะมาช้าไปหน่อย
  • Say  hello  to  Mr.Bob
  • Good bye.
เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะพี่อักษร
  • เข้ามาแวะทักทาย
  • ชื่นชมการทำงานและจิตเมตตาของพี่และคุณBob ค่ะ
  • พี่อักษรมีระยะเวลาในเมืองไทนสั้นๆแต่ได้ทำประโยชน์มหาศาลกับเด็กๆ 200 คน แล้วเด็กๆก็นำไปถ่ายทอดต่อ มีแนวโน้มว่าคนที่จะได้รับความรู้อาจจะเป็น 200x200 คนทีเดียวนะคะ
  • เจนคิดว่าเด็กๆที่มาเข้าค่ายคงสนุกและอยากเรียนภาษาอังกฤษ ตลอดจนมีทัศนคติที่ดีต่อการฝึกและการเรียนมากขึ้น เพราะพี่อักษรและคุณ Bob เป็นตัวอย่างที่ดีมากให้เด็กได้เกิดความฝัน
  • เดินทางกลับแคนาดาวันไหนคะ..ยังไงแล้วขอให้เดินทางปลอดภัย
  • รักษาสุขภาพนะคะ
เขียนเมื่อ 
  • กำลังสงสัยว่าพี่อักษรงานยุ่ง
  • หรือหายไป
  • เลยเอาภาพน้อง Thom ลูกคุณหนุ่ยมาฝาก
  • ค่ายที่สุพรณบุรีครับ
  • กำลังซนเลยครับ
เขียนเมื่อ 

ประทับใจในรอยยิ้ม...แม้ไม่ได้พูดคุยแต่ก็รู้ในความสามารถที่มีนะค่ะ...อิงลิชแคมป์ที่วิถีไทยรีสอร์ทนั้นประทับใจมากๆ...คิดถึงเลยแวะมาเยี่ยม...รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ...มีของมาฝากด้วย..

สวัสดีค่ะพี่ ๆ น้อง ๆ ชาวโกทูโนว์ทุกท่านที่เข้ามาให้เยี่ยมและให้กำลังใจ ( จะก็อปปี้รูป แต่ทำไมวันนี้ทำไม่้ได้ )

นายประจักษ์ ปานอินทร์        กิติยา เตชะวรรณวุฒิ        poo     ครูตุ๊กแก…ตัวดำๆ…
 ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee     ครู ป.1   ขจิต ฝอยทอง   สุภมาส เหมือนวงษ์ธรรม
She    Jen     Nina

ต้องขอโทษเป็นอย่างมากเลยนะคะ ที่อักษรหายไปนานมากไม่ได้เข้ามาขอบคุณเพื่อน ๆ ที่อุตส่าห์เข้ามาให้กำลังใจ มีเรื่องยุ่งทางใจ มีเรื่องให้ต้องตัดสินใจ แต่ตอนนี้ทุกอย่างลงตัวแล้ว และก็ได้ย้ายจากเม็กซิโก กลับมาอยู่แคนาดาอย่างที่ใจอยากอยู่ ต่อไปคงได้มีโอกาสมาเล่าเรืองเมืองเคโรน่า และเอารูปสวย ๆ ของเมืองนี้มาฝาก

 

  • บ็อบฝากความคิดถึงมายังอาจารย์ขจิต คุณครูที่สุพรรณ และนักเรียนน้อย ๆ แววตาสดใสด้วยค่ะ
เขียนเมื่อ 

แวะมาเยี่ยมข้ามพรมแดนค่ะ ช่วงนี้อากาศที่เมืองไทย ปลายฝนต้นหนาวค่ะเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวฝนตก คิดถึงคุณอักษรเลยมาเยี่ยมค่ะ มาพร้อมกับของฝากจากเมืองไทย

                               

เขียนเมื่อ 

                     

                                         

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องตุ้ม

  • พี่นายห่างหายไปนานมากๆๆๆๆๆๆ  จนครูขจิตไปเคาะประตู ก๊อกๆ 
  • เห็นน้องตุ้มมาช่วยงานค่ายภาษาอังกฤษ ดีใจด้วยจัง
  • ช่วงก่อน คอมเจ๊ง  ตอนนี้มีใช้แล้วล่ะ แล้วจะแวะมาใหม่นะคะ
เขียนเมื่อ 

พี่อักษรครับ สบายดีไหม มาบอกว่า เพื่อนๆๆสมาชิกคิดถึงครับ....

เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

อ่านด้วยความสุขค่ะ

ขอบคุณค่ะ