หนาวสายลมเจ้ากรีดกรายไหวหวั่นทำให้จิตใจคนเดียวดายมีรอยแผลบาดเจ็บลึก ๆ

อาจเป็นเพราะเมื่อวันวานที่แสนสาหัสสำหรับเราจึงทำให้วันนี้งดงาม...จริงหรือไม่..?

เมื่อเรือลำน้อยลอยโต้คลื่นมหาลมที่ถาโถมทับเข้ามาและซัดสาดเรือลำน้อยลอยเข้ากระแทกยังฝั่งฟากได้จอดนิ่งเนิ่นนานหยุดการลอยล่องกลางทะเลเสียบ้างก็ดีไม่น้อยเลยหนา...

หรือยามเมื่อเรายืนอยู่หน้าผาต้านลมหนาวเหน็บในฤดูหนาวสายลมเจ้ากรีดกรายไหวหวั่นทำให้จิตใจคนเดียวดายมีรอยแผลบาดเจ็บลึก ๆ จริงหรือไม่..?

บ่อยครั้งที่เราถูกสอนให้มองโลกในแง่ดีเลยรับไม่ได้กับสิ่งเลวร้ายที่ย่างกรายเข้ามาในชีวิต  ยูมิพึ่งพบคนอย่างนี้เขาโอดครวญว่า...ผมรับไม่ได้...ผมไม่เชื่อ  ผมไม่เป็นอย่างนั้น...เป็นเสียงโอดครวญจากใครบางคนที่ไม่เคยมองในแง่ลบเอาเสียเลย...เวลาสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นมาใกล้ตัวแบบหายใจก็ได้ยิน...Negative  Thinking...จริงสินะถ้าเราหัดคิดทางลบพบทางบวก...Positive  Power...เพื่อสร้างภูมิรู้เข้าใจในธรรมชาติของสรรพสิ่งทั้งหลายตามที่มันเป็นจริงในปรัชญาจีนยังมีหยินกับหยาง 

 ในโลกยังคงเห็นกลางวันกับกลางคืนมีการผูกก็ต้องมีการแก้แล้วเราจะคิดบวกทางเดียวได้อย่างไรละ  ในเมื่ออะไรก็หยุดการเรียนรู้ไม่ได้ถ้าจิตใจเราเข้มแข็งที่อยากจะเรียนรู้ควรมองแง่ลบบ้างอาจพบทางสว่างใจ

เหมือนคนเป็นโรคร้ายแต่สู้กับโรคด้วยความมีสติปัญญายอมรับในสิ่งที่เป็นแล้วทำใจสบายผ่องใสอยู่เสมอกลับมีอายุยืนยาวตราบนานเท่านานเพราะคิดแง่ลบพบทางสว่างได้นั้นแล.