กิจกรรมค่ายผ่านไปแล้ว แต่ฉันยังเก็บบันทึกไม่หมด ก็ถึงเวลาFollow up
หลังการเรียนรู้ภายในค่ายสิ้นสุดลง
แต่การเดินทางของสมองยังคงต้องการอาหารเสริม
ประเภทวิตามินเสริม ช่วยทำให้เกิดการหล่อลื่น
เหมือนเครื่องยนต์เลยแฮะ...
"เติมแต่น้ำมันรถก็วิ่งแล้ว" คนกลุ่มหนึ่งชอบพูดแบบนี้
แต่ความจริงที่ฉันพบ ปรากฎว่ามันไม่ใช่
แม้ฉันเป็นเพียงผู้โดยสารไม่เคยขับรถเอง
แต่ฉันก็รับรู้ว่าเครื่องยนต์ก็ยังต้องการน้ำมันหล่อลื่น
เพื่อเพิ่มสมรรถนะการขับเคลื่อน
การเรียนรู้ของเด็กน้อยที่ฉันรับผิดชอบแม้มิใช่เครื่องยนต์
หากแต่มีชีวิต และจิตใจ
ที่อ่อนไหวไปตามศรัทธาที่ตัวเองมี
หลังจากจัดกิจกรรมกค่ายผ่านไปเพียง สองวัน
ความตื่นเต้นต่อกิจกรรมค่ายที่เด็กน้อยได้รับในค่ายยังไม่เลือนหายไป
เด็กน้อยต่างมีเรื่องประทับใจมาเล่าขาน แลกเปลี่ยนกัน อย่างออกรส
และสนุกสนาน
ทำให้ฉันมีกำลังใจที่จะเร่งตีเหล็กที่กำลังร้อนให้เป็นรูปเล่มที่สวยงาม
ก่อนที่เหล็กจะเย็นลง
จึงได้จัดทำกิจกรรมเสริมความรู้เพิ่มความแข็งแรงจนเด็กน้อย
มีผลงานออกมาอวดด้วยความภาคภูมิใจในการเรียนรู้ของตนเอง
มันคือศรัทธา คือความรัก คือทัศนคติที่เปลี่ยนไปในทางที่ดี
ก่อให้เกิดความคิด และสมองที่ไร้ความกังวล
จะช่วยให้เด็กน้อยมีจินตนาการต่อการเรียนรู้ได้ดี
ฉันเพียงเปิดโอกาสด้วยประโยคสั้นๆว่า
"ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ กับสิ่งที่เราประทับใจ
และอยากแบ่งปันให้กับคนอื่น"
ผลงานที่ออกมาจากใจ
หัวใจที่เปิดแล้ว และพร้อมจะก้าวเดินต่อไป
ฉันเองยังไม่เคยคิดทำกิจกรรมแบบข้างล่างนี้เลย
แสดงว่าเด็กน้อยเกิดการเรียนรู้ว่า อะไรที่ซ้ำๆ
และหลากหลายจะช่วยให้เขามีความเข้าใจ และจดจำได้

มีกิจกรรมแปลกๆที่ฉันได้เรียนรู้จากเด็กน้อย และประทับใจมากกับ Feedback ในครั้งนี้
จงก้าวต่อไป โลกข้างหน้ามีเรื่องราวที่ให้เรียนรู้ และสนุกมากขึ้น
เป็นกำลังใจให้นะครับ..สู้..สู้..
สวัสดีค่ะ มาเป็นกำลังใจค่ะ ทำอะไรที่อยากทำก็มีความสุขดีนะคะ
รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
รักประเทศไทย ตำรวจเป็นมิตรใกล้ชิดประชาชน
ขอบคุณค่ะ
จ.เลยอากาศหนาวไหมค่ะ
โอกาสหน้าขึ้นเหนือ
ครูต้อยจะไปเยี่ยมที่เลยนะคะ
ขอให้มีความสุขค่ะและรักษาสุขภาพด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะน้องPOM
ทำสิ่งที่อยากทำก็มีความสุขทุกครั้งค่ะ
แต่โอกาสมีไม่มาก
เมื่อได้ทำต้องลุยเต็มที่ค่ะ
พี่พบว่าเด็กน้อยชอบเรียนรู้ด้วยกิจกรรมค่ะ
ชื่นชมค่ะ
พอเห็นผลงานของเด็กๆแล้ว หายเหนื่อยเลยใช่ไหมคะ
เป็นกำลังใจให้พี่ครูต้อยเสมอค่ะ
เรียนน้องอ.ขจิต
เรียนน้องอ.ขจิต
เด็กน้อยFeedbackออกมาเป็นชิ้นงานค่ะ
อย่างที่นำมาเป็นตัวอย่างนี้แหละค่ะฝีมือสรุปความรู้
ความประทับใจที่มีต่อการเข้าร่วมกิจกรรมค่าย
นี่เป็นงานของเด็กหญิงเพชรรัตน์ อินทร์น้อยค่ะ
เธอกำลังทำเพิ่มเติม
เพื่อช่วยพี่ครูต้อย แก้ปัญหาเพื่อนของเธอที่จำคำศัพท์ได้ไม่นาน
อีกกลุ่มก็จะนำคำศัพท์มาทำเป็นปริศนารูปภาพเรียงกันเป็นประโยคได้
แล้วพี่จะเอารูปงานที่เด็กน้อยสรุปความรู้มาขึ้นไพล์
บางกลุ่มทำเป็นอักษรไข้ว์ให้เพื่อนทำ
เพื่อนก็ทำถูกบ้าง ผิดบ้าง อย่างของน้องแอลใบนี้ค่ะ
ทำให้พี่ พี่ งง มาก
น้องแอลเป็นเด็กเรียนอยู่ในกลุ่มกลางๆแต่มีความคิดที่ฉลาดมาก
และบอกว่าเอามาแลกเปลี่ยนทำกับเพื่อน
โดยเธอจะขอตรวจผลงานเพื่อนเองด้วยค่ะ
หลังเรียนรู้แล้วเธอเกิดสนุก บอกอยากเป็นครูบ้าง
เป็นกลุ่มที่ จดจำคำศัพท์ได้มาก
และบอกได้ว่าในค่ายเราเรียนรู้อะไรกันบ้าง ได้มากกว่ากลุ่มอื่น
เธอพบว่าเพื่อนทำผิด แต่ไม่ลงเครื่องหมายผิด
และบอกให้เพื่อนแก้ไขให้ถูกก่อน
พี่เลยขอยืมมาขึ้นไพล์ไว้แล้วค่ะ
เลยเอามาให้ชม
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณพ.ต.อ.ชาญเดช มากค่ะ
สบายดีนะคะ
คุณตำรวจมีใครป่วยเป็นไข้หวัดกันบ้างคะ
ดูแลสุขภาพนะคะ
ด้วยความศรัทธา
"รักประเทศไทย ตำรวจเป็นมิตรใกล้ชิดประชาชน"
ฝากภาพแทนความรู้สึกถึงสะพานเชื่อมโยงสายสัมพันธ์
คนไทยรักกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สู้เพื่อเด็กครับ
สู้ๆครับ พี่ครูต้อย
รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ขอบคุณท่านผอ.ประจักษ์ค่ะ
และขอบคุณน้องม่อน
เป็นนายแบบที่น่ารักที่สุดในโลกค่ะ
ภาพนี้ยายต้อยขอยืมไปเป็นสื่อให้พี่ๆนักเรียนดูนะคะน้องม่อน
พี่ๆนกเรียนจะได้นำวิธีการป้องกัน
การแพร่ระบาดของเชื้อโรค
โดนหาหน้ากากมาสวมใส่แบบน้องม่อนนะคะ
หน้ากากสวยและเท่มากค่ะ
ขอบคุณค่ะน้องอรวรรณ
ดูแลสุขภาพนะคะ
ขอให้มีความสุขกายสบายใจค่ะ
สดชื่นเหมือนดังภาพค่ะ
ขอบคุณค่ะ
งานธุรการช่วงนี้เป็นไงบ้างค่ะ
น่าอิจฉาโรงเรียนที่ได้น้องเอ๊ะไปค่ะ
ดูแลสุขภาพให้ห่างไกลโรคภัยนะคะ
เอาเก้าอี้ที่นั่งสบายที่สุดมาฝาก
และหาคนนั่งเป็นเพื่อนเอาเองนะคะ อิอิ
เด็กน้อยเข้าใจคิดดี เด็กไม่เก่ง แต่ส่วนใหญ่จะทำงานเก่งครับ พี่สบายดีนะครับ
ขอบคุณค่ะ น้องอ.ขจิต
สวัสดีครับพี่ ต้อย ตามมาดูพี่ต้อย ตีเด็ก เอ้ยตีเหล็ก อย่าตีให้ดึกนักน่ะพี่ ห่วงสุขภาพครับ (สำหรับผม อยู่เวรดึก ชินแล้วครับ)
ขอบคุณครับน้องบาว
มันจะหวัดก็ไม่หวัด ร้อนๆหนาวๆ อยู่อย่างนี้
คุณหมอก็ให้รับประทานยาไปตามอาการ
ปวดหัวจี๊เป็น นานๆครั้งแล้วหลบหายไป
อึมครึม จะอาเจียนก็ไม่อาเจียนให้รู้แล้วรูรอด
พอตามเข้าไปดูก็ทำเฉยซะนี่
สรุปว่าปกติไม่เป็นไรค่ะ