เสียงในใจ เคยไหมที่ ทำอะไร สักอย่างหนึ่ง แต่ยังไป ไม่ถึง ซึ่งฝั่งฝัน ได้แต่นั่ง คำนึง ถึงทุกวัน แล้วก็หวั่น ในใจ ให้อาวรณ์ เคยไหมที่ อยากจะทำ อีกอย่างหนึ่ง แต่ถูกดึง ให้เปลี่ยนทาง สุดถ่ายถอน แล้วก็ต้อง ได้สิ่งใหม่ ไม่อาทร ต้องแคลนคลอน ด้วยกระแส แพ้ทางลม เคยไหมที่ อยากจะมี ของสักอย่าง เคยคาดหวัง สิ่งใด ในใจสม เคยไหมตั้ง ใจไว้ จะได้ชม แล้วจะสม ใจหรือไม่ ใคร่รู้จัง
สวัสดีค่ะ
มาฟังเสียงในใจ และปลอบใจน้องรัก เป็นกำลังใจให้เสมอ
สวัสดีค่ะ พี่
ครูคิม เรื่องที่คาด คิด หวังในใจ และยิ่งใกล้เวลา"วิกฤติ"จะได้ - ไม่ได้ ลุ้นอยู่ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่
ขอบใจน้อง
ลีลาวดี บางครั้งเราก็คาดหวังอะไร ต่ออะไร ของเราบ้าง แบบว่าสักกัด"พรรคความหวังใหม่" ตอนหลังอาจต้องย้ายไป"พรรคความหวังหมด"..อิอิ ..ไม่เครียดหรอกค่ะ
แวะมารับรู้ เสียงในใจค่ะ
มีสิ่งดีในทุกๆวัน นะคะ
น้องอิฐคงสบายดี
สวัสดีตอนเช้า น้อง
@..สายธาร..@ เช้านี้ยังสับสน บางโรงเรียนสั่งปิด บางโรงเรียนเด็กหยุดเอง โรงเรียนน้องอิฐยังไม่มีอะไร แต่แม่ก็เป็นห่วงอยู่น่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆจาก
ครูคิม พี่ครูคิมเป็นอีกแรงบันดาลใจที่จะทำงานเพื่อเด็กๆค่ะ
คนเรามีชีวิตอยู่ก็ต้องมีหวังกันบ้าง นะหลาน
คนพลัดถิ่น~ต้นตอ-natachoei(หน้าตาเฉย
เก็บมะเดื่ออุทุมพร (ลูกฉิ่ง) มาฝากครับ ครู ป.1 ผลดิบ ๆ จิ้มแจ่วแซ่บหลาย ๆ
แต่งกลอนเก่งเหมือนกันนะครับ
มะเดื่อเหรอ
นายก้ามกุ้ง แล้วจะเก็บได้อย่างไรล่ะ อยากจะจิ้มแจ่ว ไปหาได้ที่ไหน
ขอบคุณท่าน
แวะมาทักทายนะครับ
แล้วจะติดตามผลงานครับผม
ยินดีต้อนรับ
ครูลาศ เรามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน สิ่งใดมีประโยชน์ก็เลือกแลกเปลี่ยนได้เลยค่ะ
ครูป. 1 มีหลายบล็อกด้วย พี่สุไม่รู้รู้ี่ พี่สุได้รู้จากน้องกอไปตามหาน้องกอ หลายครั้ง เพราะพี่สุก็หาบ้านน้องกอไม่เจอ ว่ามีหลายหลัง ว่าบางคนเปิดหลายบล็อคให้ค้นหาจากศูนย์รวมบันทึก พี่สุจึงได้พยายามหา บล้อคคนชอบกลอน มาเห็นบล็อกนี้ เป็นกลอนชอบด้วยนะ หาบ้านหลายหลังของครู ป.1
มิน่า พี่สุเขียนกลอนไว้บางครั้งครู ป.1 ก็เข้าไปเยี่ยม พี่สุมาเยี่ยมก็เห็นเป็นบทอื่นไป มาพบกลอนชวนคิด ภาพประกอบก็สวย มาช้าดีกว่าไม่มาเลยนะคะ
จึงขอตอบกลอนของน้องครู ป.1 ดังนี้นะคะ
เสียงในใจ
ได้ยินเสียงกังวลใจในฝั่งฝัน คงสักวันชี้ชะตาพิสูจน์ผล
กาลเวลานั้นหนา พิสูจน์คน ผู้วิ่งวน บนครรลองของความจริง
โบราณบอกระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลานั้นหนาพิสูจน์สิ่ง
แม้นพลาดผิดคิดแก้ ไขไม่ประวิง กลัวไปยิ่ง นิ่งรันทด หมดเวลา
แม้ว่าจะ ยังไม่ถึง ซึ่งฝั่งฝัน มัวรำพันไปใย ให้ห่วงหา
สักวันหนึ่ง รู้ซึ้งรส หมดโศกา ถึงร้างลา แม้นใจเศร้า เราไม่ยอม
คาดอยากได้ สิ่งหวัง ดังปรารถนา แต่ทะว่า ไม่สมหวัง ดังถนอม
จะสมใจหรือไม่ คงยินยอม เมื่อมันพร้อม เมื่อนั้นมา ใคร่รู้จัง
ช้าๆ ได้พร้าเล่มงามคะ สู้ สู้ ด้วยคะ
จะดึงกลอนครู ป.1 ไปไว้บล็อคพี่สุ นะคะ ตามไปดู ทำอะไรกันนะ 2 คนนี้ ได้เลย
ขอบคุณ พี่
อย่ากังวลหัวใจให้มากคิด ลืมสนิทหน้าตาสวยหมดราศรี
ผู้หญิงเราต้องเหลือไว้หน้าใสดี อย่าให้มีรอยตีนกามาเหยียบนาน
สิ่งทั้งหลายที่อยากได้ต้องตั้งมั่น ไม่ลืมฝัน อันสดใส สนุกสนาน
ดูแลตนและร่างตนคนงามตลอดกาล สิ่งที่ฝันที่ได้มา จึงสมควร
ไม่ใช่ฝันได้มันมาแล้วทุกสิ่ง แต่ความจริง หน้าตาใสไร้สงวน
มีแต่รอยตีนกา มาร่วมกระบวน น้องเนื้อนวล จะดิ้นไปทำไมมี
จากคนหนึ่ง กำลังใจที่เธอไม่รู้
ขอบคุณพี่