ใช้เครื่องมือวัดความสนใจ โดยการให้ทุกคนมีกระดาษสองแผ่นสองสี สีชมพูแปรความหมายว่าเรื่องที่มีคนอยากเล่า สีเขียวแปรความหมายว่าเรื่องที่มีคนอยากฟัง

KM สุขภาวะชุมชน ครั้งที่ ๓ ที่นครศรีธรรมราช 

        ช่วงบ่ายของวันที่ 2 ทานอาหารเที่ยงเสร็จเข้าห้องประชุม อ.ธวัช  จัดกิจกรรมขยับแข้งขยับขา  พอให้ประสาทตื่น แล้วก็เข้าสู่การเขียนโจทย์โครงการของพื้นที่ว่าทำโครงการไปแล้วเกิดอะไรขึ้น  มีกลุ่มองค์กรภาคีเข้ามาเป็นหุ้นส่วนอย่างไร มีไครมาเรียนรู้ด้วย ไปช่วยใครบ้าง พูดง่ายๆว่าทำโครงการไปแล้วระยะหนึ่งกระทบใครบ้างกระทบอย่างใร ใครได้ประโยชน์ แก้ปัญหากันอย่างไร นำมาเรียนรู้กัน  เขียนลงในฟลิบชาร์จติดบอร์ดให้เพื่อนๆมาจับจ่ายซื้อหา ในประเด็นที่มีคนอยากเล่า มีคนอยากรู้ 

   ใช้เครื่องมือวัดความสนใจโดยการให้ทุกคนมีกระดาษ  2 แผ่น   2 สี สีชมพูเป็นกระดาษแปรความหมายว่าเรื่องที่มีคนอยากเล่า กระดาษสีเขียวแปรความหมายว่ามีคนอยากฟัง  ทุกคนคิดติดกระดาษโดยอิสระว่าอยากรู้อยากฟังเรื่องอะไร มีผู้เล่าหรือไม่ "โครงการแก้ปัญหาความขัดแย้งในชุมชน" มีผู้คนสนใจพอควร

P7020109_resize

คุณมานะคนที่ถือป้ายเสื้อเหลือง

มีกลุ่มเพื่อนที่สนใจอยากเรียนรู้อยากฟังการแก้ปัญหาความขัดแย้งในชุมชน หลังจากนั้น อ. ธวัช "ชันชี" ตกลง กติกาการเล่าและการฟังว่า ผู้เล่าต้องเล่าเรื่องที่ตัวเองทำ ที่คิดว่าน่าภาคภูมิใจที่เป็นความสำเร็จ แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆก็ตาม  ผู้ฟังต้องฟังอย่างนึกตรึกตรอง แม้ไม่เห็นด้วยก็ไม่ควรขัดแย้งเสนอแนะเพราะแก้ไขไม่ได้แล้วเป็นเรื่องของอดีต

P7020110_resize

ตั้งใจฟังตั้งใจเล่า(อยากรู้เรื่องเพื่อนอยากให้เพื่อรู้)

กลุ่มคนสนใจอยากเล่าอยากฟังการแก้ปัญหาความขัดแย้งมานั่งล้อมวงเตรียมเล่าเรื่อง อ.วัลลามากระกระซิบบอกให้ผู้เขียนช่วยเป็นคุณอำนวยในวงนี้

   ก็ชวนคุยโดยการแนะนำตนเองและโครงการที่ทำ มาจากใหนพอให้คุ้นชินกัน แรกๆก็ไม่มีใครกล้าที่จะเล่า ก็ได้น้องมานะ ยะสะนพ  ที่ทำโครงการเรื่องสื่อสุขภาพแห่งบ้านตูล ชะอวด เป็น อัศวพักตร์ (หน้าม้า)เล่าเรื่องการแก้ปัญหาความขัดแย้งของคนในที่ทำงานด้วยกัน ตามด้วยน้องกาญจน์ จากจะทิ้งหม้อสงขลาเรื่องแก้ปัญหาความขัดแย้งในจิตใจเรื่องเพศเล่านานมาก จนคุณอำนวยอึดอัดแต่ไม่อยากขัดบรรยากาศ น้องกาญจน์ เล่าเสร็จคุณอำนวย ต้องนำคุยให้ทบทวนกติกาการเล่า ให้เริ่มเล่าจากความสำเร็จที่ภาคภูมิใจ ให้สั้นให้มองตากัน  ให้มองคนฟัง แล้วกลุ่มจากพุนพินสุราษฎ์เล่าเรื่องความขัดแย้งป่าชุมชนชายเลน  อนามัยเกาะสาหร่ายสตูล เล่าเรื่องความขัดแย้งของกรรมการกลุ่ม  และการแก้ปัญหาความร่วมมือระหว่างกลุ่มองค์กรกับอบต. ธนาคารความดี ธนาคารเวลาของอบต.ปากพูนให้ทุกได้ซักถามเพิ่มเติมในตอนนี้เวทีไหลไปสู่การอภิปรายคุณอำนวยต้องให้แขวนประเด็นที่เพิ่มออกไปคุยกันนอกรอบ 

   สุดท้ายคุณอำนวยเล่าเรื่องการแก้ปัญหาความขัดแย้งของครอบครัวให้ฟังพร้อมทั้งการบูรณาการโครงการกับกับภาคีอื่นๆ ช่วยกันเติมเต็มจนหมดเวลา  

   แล้วก็ให้เจ้าของโครงการมาตกผลึกความคิดของโครงการค้วยคำจำกัดความสั้นๆ  โครงการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งในชุมชนได้ข้อความมาดังนี้ "ร่วมโครงการ  ร่วมคณะทำงาน ร่วมงบประมาณ  ร่วมพื้นที่ร่วมกลุ่มเป้าหมาย เพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งในชุมชนนำไปสู่สุขภาวะชุมชนและการเมืองภาคพลเมืองในอนาคต"...........

*การตั้งวงเล่าเรื่องถ้าปล่อยให้การคุยไหลประเด็นที่ต้องการจะไม่ได้ 

*ผู้เล่ายังเข้าใจไม่ตรงในประเด็นที่เล่า

* เรื่องเล่าดีๆมักอยู่ที่คนหลังๆ

*มีหลายคนที่เกิดความคุ้นชินเป็นกันเองมากขึ้นที่อยากเล่าแต่ไม่ได้เล่าด้วยเงื่อนเวลากำหนด