เมื่อกลางเดือนที่แล้ว..ผู้เขียนมีโอกาสเดินทางไปร่วมงาน “แบ่งปันรอยยิ้ม” กับชมรม NISSAN PICkUP ที่โรงเรียน บ้านลาดหอคำ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรฯค่ะ ..โครงการนี้แรกๆเกิดขึ้นโดยการวมกลุ่มกันส่วนหนึ่งของผู้ใช้รถยี่ห้อ NISSAN เมื่อหลายปีก่อน ..ต่อๆมาสมาชิกหลายคนก็เปลี่ยนรถเป็นยี่ห้ออื่นบ้างแล้ว แต่ความสัมพันธ์ก็ยังคงอยู่และร่วมกันจัดกิจกรรมดีๆให้สังคมเรื่อยมา ทราบว่าครั้งนี้เป็นครั้งที่ 11 ค่ะ มีสมาชิกทั่วประเทศไทย..ส่วนใหญ่มาจากภาคกลาง แต่ครั้งนี้คนภาคอีสานพาไปค่ะ..โดยครั้งนี้ มีกิจกรรมหลายอย่างเช่น ทาสีอาคารเรียน สนามเด็กเล่น แจกเสื้อผ้า ตุ๊กตา และของเล่น รวมทั้งเลี้ยงอาหารกลางวันแก่เด็กนักเรียนทุกคนค่ะ
สำหรับผู้เขียนเองรู้จักกับชมรม NISSANPICkUP จากพี่ที่นับถือกันอยู่อีกทีหนึ่ง เคยเจอสมาชิกบางคนในชมรมบ้างเป็นครั้งคราว แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผู้เขียนได้มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมด้วย ถึงแม้จะไม่ใช่ผู้ก่อการฯ แต่ก็รู้สึกดีกับสิ่งเล็กๆน้อยๆ ที่ได้มอบให้เพื่อนร่วมชาติที่มีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ค่ะ
เราเริ่มออกเดินทางจากขอนแก่นตอน 23.30 น. เนื่องจากไทกรุงเทพฯเพิ่งขับรถมาถึงขอนแก่นค่ะ ออกจากขอนแก่นอากาศดี ปรอดโปร่ง ใกล้ๆถึงอุดรฝนเริ่มตก ข้าพเจ้าก็เริ่มหลับๆตื่นๆ..ปล่อยให้คนขับรถอยู่กับเพลงที่ชอบ ...พอประมาณตี 1 ก็เข้าเขตอำเภอสังคม สองข้างถนนเริ่มเป็นป่าเขา ลำเนาไพร ตลอดจนหมู่บ้านกลางป่ากลางเขา ..เหลือบตาขึ้นมามองเป็นพักๆ ..เห็นแต่สุนัขอยู่ข้างทาง..
สักพักเราก็เริ่มหลงทาง... ด้วยความไว้วางใจผู้นำทาง(รถคันที่ผู้เขียนนั่งไปด้วย)..พาหลงทางกลางป่าตอนตี1 ตี 2 จะถามใครละคะ..เอิ๊กกกๆๆ . .แต่งานนี้เขาไฮโซฯค่ะ..เขามี GPS..นำทางหาพิกัดค่ะ..แต่อยู่ที่รถคันหลัง..เอิ๊กกๆๆๆ...พอหลงทางครั้งที่ 1 GPS ค่อยได้แสดงฝีมือค่ะ.. คันหลังเขาก็ ว.(วิทยุ) มาบอกเป็นระยะ..อีก 13 กิโลเมตรถึงที่หมาย..อีก 500 เมตรเลี้ยวขวา..โอยยยเลิศๆๆๆ..(GPS เหมาะสำหรับผู้ที่มีสามีพฤติกรรมไม่น่าไว้วางใจจริงๆๆค่ะ?????)
และในที่สุดก็ไปถึงโรงเรียนตอนตี 3 ..ค่ะ มีครูเปิดไฟรอต้อนรับ(ยังไม่หลับ)อยู่ 2-3 คนค่ะ...ทักทายกันพอเป็นพิธีผู้เขียนก็นอนต่อ (เก็บแรงไว้ทำงาน)
... ไม่รู้จะเขียนอะไร ช่วงนี้ มัน built ไม่ขึ้นเอาซะเลยจริงๆ ค่ะ..ดูภาพประกอบนะค่ะ..เอิ๊กกๆๆ...

ไปถีงโรงเรียนตอนตี 3..ค่ะ บรรยากาศตอนเช้าๆ..รอบรั้วโรงเรียน..

เข้าแถวเคารพธงชาติ...ประเทศไทยยยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยยยย..


...ระบายสีตุ๊กตาปูนปาสเตอร์.. ทาสีสนามเด็กเล่น....

เป่าลูกโป่งบริหารปอด... ทั้งแจกทั้งแถมๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...

อาหารกลางวันสมาชิก แกงหน่อไม้..ส้มตำ อาหารของเด็กๆเป็นก๋วยเตี๋ยวค่ะ...



การแสดงประกอบเพลงฮักสาวลาว... รองเท้าเก่า..คนใส่ใหม่

.. บ่กล้าบอกครู..แต่หนูกล้าบอกพี่..หนูเลยได้ 100 นึง...

...ชาละวัน..ตัวนี้ไม่ดุแฮะ..
ครูนฤดลค่ะ
ผู้เขียนเดาถูกว่าท่านสอนวิชาศิลป
ท่านทั้งเล่นและร้องเพลงเพื่อชีวิต..ระดับมืออาชีพค่ะ
...ขอบอก..ทราบว่ามีใครบางคนเพลินจนไม่อยากกลับที่พัก...

เอารอยยิ้มมาแบ่งปันค่ะ..
สวัสดีค่ะ
คนใช้NISSAN PICKUPมาร่วมด้วยค่ะ
แวะมาเยี่ยมค่ะ
สุขกาย สบายใจนะค่ะ
สวัสดีคะ พี่ลดา...
built buit อิอิ... ช่วย built ค่า ..
สบายดีไหมคะพี่
คิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ดาดา
ไปทำบุญที่ไหนคะ...มันฝืดๆเขียนไม่ออกหรือคะ....
ยังคิดถึงและห่วงใย...นะคะ...
ผู้ใดเห็นทุกข์..ผู้นั้นเห็นธรรมค่ะ..
ขอบคุณมากที่แวะมาค่ะ..
ว้าววๆๆๆๆ..โอกาสหน้าไปด้วยกันนะคะ..
เข้าใจว่าคงเป็น NAVARA สีดำสวยมากๆๆค่ะ..โดยเฉพาะคนยืนพิง..เอิ๊กกๆๆ
พี่ลดาหายไปนาน คิดถึงนะ กลับมากลับมา
ชมรมนี้เขาจัดกิจกรรมแบบนี้ปีละ 2 ครั้งค่ะ
เข้าใจว่าช่วงหน้าหนาวอีกทีค่ะ
ของที่เอาไปบริจาคเยอะมากๆๆค่ะ
ที่ดีใจคือเอาไปให้แล้วเขาก็อยากได้ด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
คุณลดาครับ
เป็นความสุขที่สัมผัสได้เลยครับ
ขอบคุณแทนเด็กๆด้วยครับ สำหรับกิจกรรมที่สร้างความสุขให้พวกเขา
สุข และ อิ่มเอิบใจ ในวันเข้าพรรษา ค่ะ
ทำบุญไว้ล่วงหน้าแล้วค่ะ เพราะต้องทำงานในวันเข้าพรรษาค่ะ
วันนี้ญาติโยมเยอะ..เดี๋ยวอีก 2-3 วันไปตามเก็บตกค่ะ..
ขอให้สุขภาพดีและมีความสุข เช่นกันค่ะ
ขอบคุณอ.ลัดดาที่ร่วมแบ่งปันรอยยิ้มในครั้งนี้นะครับด้วยความเคารพอย่างสูง
ขอบคุณสำหรับเรื่องและภาพครับ หวังว่าโอกาศหน้าจะได้ร่วมทำบุญกันอีกนะครับ (ผมนั่งอยู่ในรถคันที่มี GPS)
"แต่งานนี้เขาไฮโซฯค่ะ..เขามี GPS..นำทางหาพิกัดค่ะ..แต่อยู่ที่รถคันหลัง..เอิ๊กกๆๆๆ...พอหลงทางครั้งที่ 1 GPS ค่อยได้แสดงฝีมือค่ะ.. คันหลังเขาก็ ว.(วิทยุ) มาบอกเป็นระยะ..อีก 13 กิโลเมตรถึงที่หมาย..อีก 500 เมตรเลี้ยวขวา..โอยยยเลิศๆๆๆ"
สนใจรับไว้ซักเครื่องมั้ยครับ พี่ลดา............อิอิ
ลืมบอกไปผมเจ้าของ GPS....
โอกาสหน้าคงได้ร่วมทำบุญกันอีกครับ....
สุขทั้งกาย สบายทั้งใจ เมื่อได้ทำอะไรดีสักเรื่องค่ะ
ขอบคุณที่แวะมา..ว่างๆจะแวะไปค่ะ