บันทึกเรื่องราวกิจกรรมที่เกิดขึ้นในค่ายภาษาอังกฤษ
ในวันเสาร์หลังจากได้
ไปร่วมจัดกิจกรรมการการจัดการความรู้ให้กับกศน.สมุทรสาคร
ของโรงเรียนสหกรณ์นิคมเกลือต่อจาก
บันทึกค่ายภาษาอังกฤษ กิจกรรมทักทาย
บันทึกนี้ขอกล่าวถึงกิจกรรมที่ช่วยให้เด็กน้อยสามารถ
จดจำตัวอักษรภาษาอังกฤษได้
การจัดกิจกรรมครั้งนี้เป็นการตอกย้ำ
และนำมาปรับใช้เพื่อให้เกิดพลังการเรียนรู้ที่สนุกสนาน
หลังจากที่เด็กน้อยได้เรียนรู้
และทำกิจกรรมอักษรที่ฉันรักไปแล้วในชั่งโมงเรียน
ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เด็กน้อยต้องเลือกตัวอักษรที่ชอบมากที่สุด
มาตกแต่งให้มีรูปร่างตามจินตนาการของตัวเอง
และค้นคว้าหาคำศัพท์ที่ใช้ตัวอักษรที่รักนำหน้า
เด็กน้อยหลายคนสามารถทำกิจกรรมนี้เสร็จแล้ว
รอการตรวจความถูกต้องของคำศัพท์ที่ค้นคว้าเพิ่มเติมอีกครั้ง
ก่อนทำการเย็บเล่ม
และจะนำไปอ่านให้น้องอนุบาลฟัง
โดยจะจัดแบ่งเป็นกลุ่มๆ พี่ 1 คน น้องอนุบาล 2 คน
และเมื่อทำกิจกรรมนี้เสร็จแล้ว
หนังสือเหล่านี้จะถูกส่งไปยังโรงพยาบาลที่มีผู้ป่วยเด็กมะเร็ง
นั่นคือข้อตกลงของฉันและเด็กน้อย
สำหรับกิจกรรมค่ายวันนี้
เรายังคงนำกิจกรรมอักษรฉันรักมาทำกิจกรรมเรียนรู้ร่วมกันอีก
เรียกว่าครบวงจร คราวนี้ไม่จำอีกก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว
คงต้องให้คัดๆๆๆๆเป็นร้อยๆตัวเหมือนที่เขานิยมทำกัน อิอิ
มาชมภาพกันดีกว่าค่ะ
ภาพที่เก็บได้เป็นการทำอักษร และรวมกันเป็นคำว่าLOVE ค่ะ
ต่อจากนั้นเป็นคำอื่นๆ ที่มี 4 อักษร ง่ายๆเช่น
BIRD DUCK FROG เด็กๆ ทำเสียงร้องด้วยค่ะ
จากนั้นเป็นคำที่มีอักษรมากขึ้น
และสุดท้ายเป็นคำLUNCH
โดยน้องเพ้ย เด็กหญิงณัฐริกา หงษ์คู เป็นผู้แนะนำค่ะ
ฉันถามน้องเพ้ยว่าทำไมเอาคำนี้ น้องเพ้ยบอกว่า
พวกหนูรู้สึกว่าเราน่าจะไปทำข้าวคลุกกะปิกันได้แล้ว
สงสัยจะหิวกันแล้วซิเด็กๆ
เห็นภาพที่เด็กทำกิจกรรมน่ารักจังค่ะ
สวัสดีค่ะ
ครูอ้อย ขอเรียนรู้นะคะ
ขอบคุณค่ะน้องเขี้ยว
ขอบคุณค่ะน้องครูคิม
ขอบคุณน้องครูอ้อยค่ะ
มาบอกว่าจะเม้มครูต้อย เป็นคนสุดท้ายสำหรับวันนี้เดี๋ยวจะทำความสะอาดบ้านค่ะ
ไปแล้วค่ะ
เป็นกิจกรรมที่น่าสนใจครับ ผสมผสานระหว่างความรู้ ความคิดและทักษะครับ (ถูกหรือเปล่าไม่ทราบ)
น้องอิงจันทร์
ดีใจมากที่บ้านหลังนี้ได้ต้อนรับครูดีมืออาชีพอีกท่านหนึ่งค่ะ
ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ
เรียนท่านผอ.ประสิทธิ์
ท่านกล่าวมาตรงใจครูต้อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ความรู้ ความคิด และทักษะ
เป็นพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับเด้กน้อยค่ะ
สมัยที่เป็นเด็ก คุณครูท่านสอนให้ทำตามระหว่างทำก็เกิดสมาธิ เกิดความคิด ไม่ทราบเหมือนกันว่าความคิดมันเกิดอย่างไร รู้ตัวอีกทีคือมันคิดออกมาแล้ว ยิ่งฝึกฝนทำจนเกิดทักษะ ยิ่งมีหัวดัดแปลงที่หลากหลาย ซอกแทรก และจินตนาการไปได้เหมือนกัน
ครูต้อยเชื่อเหลือเกินว่า กิจกรรมเป็นสื่อให้เกิดการคิด เกิดกระบวนการส่วนจะคิดอย่างไรกับเรื่องใด ก็ขึ้นอยู่กับบริบทของแต่ละคน ซึ่งก็ไม่แปลก ยิ่งได้ความหลากหลาย ถึงตอนนั้นหากนำความคิดมาแลกเปลี่ยนกัน ก็เกิดองค์ความรู้ใหม่ขึนมาได้
เด็กๆชอบเรียนรู้ผ่านกิจกรรม ผมว่าตรงนี้เป็นหัวใจที่สำคัญเลยนะครับ
ดูสีหน้าสีตาเด็กแล้ว โอเคครับ
ขอบคุณค่ะ
เป้าหมายอยู่ที่ท่านเอ่ยนะค่ะ
ให้เรียนรู้จากกิจกรรม
เพราะเชื่อว่ากิจกรรมสามารถทำให้การเดินทางของความรู้ ความรัก
และทักษะการเรียนรู้อยู่แค่เอื้อมค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ