น้ำค้าง ไม่ได้เป็น หรือเป็นไปตามกระแสกระทบ แต่มีจังหวะและเท่าทันกับสิ่งที่ตัวเองเป็นอยู่ตลอดเวลา
หยาดน้ำค้างที่เราเห็น ใสบอบบางเบา แต่มั่นคง หลายครั้งที่สายลม หรือมีสิ่งกระทบ น้ำค้างไม่ได้ล่วงพรูโดยง่ายทุกหยาดไป ยังคงมีน้ำค้าง เกาะยอดหญ้านั้นต่อไปอีก จนกว่าจะถึงกาลเวลา เขาก็จะระเหยหายไปเอง

น้ำค้าง เป็นหนึ่งปรากฏการณ์ธรรมชาติ ที่น่าสนใจ ผู้ใดได้ชม จะรู้สึกสดชื่น อ่อนโยนไปตามความนุ่มนวล ขาวใสนั้น น้ำค้างอยู่ได้ทุกท่วงท่า อยู่อย่างมั่นคงไร้การประคับประคอง และเป็นตัวของตัวเอง เมื่อถึงเวลา มวลไอน้ำที่ท่องอยู่ในอากาศ ก็จะมารวมตัวกัน ในวันเวลา และสภาพที่เหมาะ ไม่ได้มาแสดงเพื่อจะอวดใคร แต่ใครต้องการพบเห็นหยาดน้ำค้าง ล้วนต้องเสาะหา เข้าสู่แดนของเขาทีเดียว เมื่อหมดเวลา ละอองน้ำเหล่านั้น ก็แยกย้ายกลืนหายไป แทรกอยู่ในบรรยากาศเหมือนเดิม โดยที่เราตามหาไม่พบ
ถ้าใจเรามีความพอดีๆ มีน้ำหนักพอสมควร ไม่เอนเอียงไปในทางทุกข์ หรือสุขเกินไป ธรรมชาติ ก็คงให้พรเรา ดังเช่นน้ำค้าง ไม่ได้เป็น หรือเป็นไปตามกระแสกระทบ แต่มีจังหวะและเท่าทันกับสิ่งที่ตัวเองเป็นอยู่ตลอดเวลา
การลองทำใจเบาๆ ใสๆ เหมือนน้ำค้างสักหยดหนึ่ง ที่ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใดๆ แม้จะชั่วขณะจิต แต่จะเป็นประสบการณ์ ที่ประทับใจ และอยากขยายเวลาเหล่านี้ ขึ้นไปเรื่อยก็ได้นะคะ ลองดู
สวัสดีค่ะป้าแดง
นั่นซิเคยได้ยินเหมือนกัน
แต่ก็เหมือนกันเลย ไม่ทันเวลาสักที
ที่เก็บภาพมาได้ เพราะไปอยู่ในถิ่นของเขาค่ะ
ว่าแล้วก็ ลืมกินน้ำค้างอยู่ดี
สบายดีค่ะ บุญรักษาเช่นกัน
สวัสดีค่ะคุณครูอิงจันทร์
ขอบพระคุณมากๆค่ะ
รู้สึกอิ่มบุญ อิ่มใจ ทันทีเลยค่ะ
ขอให้คุณครู มีความสงบสุข ปลอดภัย ตลอดไปค่ะ
เจริญพร โยมหมอรุ่ง
ท่านเปรียบชีวิตเอาไว้ว่า หยาดน้ำค้างที่ยอดหญ้า
พอพระอาทิตย์ขึ้น ก็แห้งเหือดฉันใด
อายุของคนเรา ก็เป็นฉันนั้น
เจริญพร
กราบนมัสการเจ้าค่ะท่านพระปลัด
โยมก็เคยได้ยินเช่นนั้น
ชีวิตคนสั้นนัก
เหมือนน้ำค้างบนยอดหญ้า
พอต้องแสงตะวันก็เหือดหาย
น้ำค้างบริสุทธิ์และคงคุณสมบัติไว้เสมอ
ใจที่เหมือนน้ำค้าง จึงใสบริสุทธิ์ไร้สิ่งเจือปนเจ้าค่ะ
กราบสวัสดีค่ะท่านอาจารย์ทนัน ภิวงศ์งาม
กราบขอบพระคุณคำอวยพรที่ดีมากๆ
และหนูก็ปรารถนาให้อาจารย์ได้รับความสุขเช่นเดียวกันตลอดไป
เก็บภาพน้ำค้างมาฝาก
และฝึกตัวเองไปด้วยค่ะ
เบาๆ ใสๆ บอบบาง และเฝ้าระวัง
เหมือนมีพลังอิ่มเอิบภายใน
ก็ไม่ได้หวังอะไร เพราะไม่ทราบว่าทำแล้วจะเป็นอย่างไร
แต่สบายๆดีค่ะ ...ใสๆ..ใสๆ...แผ่วเบาๆ..ระวังๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะคุณsuksom
เห็นแบบบาง เป็นเกร็ดเล็กๆอย่างนี้
น้ำค้างทรงตัวดีมาก
ขณะถ่ายภาพมือไปละตั้งหลายครั้ง
น้ำค้างก็ยังพร่างพราวแบบนี้
ทำใจให้เหมือนสัมผัสผิวน้ำค้างนะคะ
และจะรู้ว่า ความนิ่ง แบบนุ่มนวล เป็นอย่างไรบ้าง
สวัสดีครับหมอรุ่ง
สงบ สงัด สว่าง....ดั่งหยาดน้าค้าง...ดีจัง
วันนี้ได้ไปทำบุญ ฟังพระเทศนา ที่วัดโพธิ์ทัยมณี เพชรบุรี
รับบุญด้วยครับ...สาธุ
สวัสดีค่ะนายช่างใหญ่
สาธุ สาธุ สาธุ
บุญมีพลังจริงๆด้วย
วันนี้จึงรู้สึกจิตใจปลอดโปร่ง อิ่มเอิบ
มองท้องฟ้ายามเย็นสวยงามมาก
ยังบอกน้องเลยว่า
บางวันเราทำไมมองสิ่งรอบตัวสวยงามจัง
อย่างวันนี้ เมฆขาวสะอาด จับตัวกันเป็นดอกกุหลาบขาว
อัศจรรย์จริงๆ
ใจที่สบาย มองอะไรจึงสวยงามใช่ไหมคะ
ขอบคุณมากค่ะ ได้รับบุญแล้ว
เห็นหยดน้ำค้าง พร่างพราววาวใส หลามเลาะยอดใบ ต้นไม้ใบหญ้า
รู้สึกสบาย ในใจ๋แห่งข้า ส่งผลก๋ายา ผ่อนพัก
หากได้ทำใจ๋ ภายในดิ่งมรรค เบาใสแผ่วอั้น ระวัง
คงจักสุขล้ำ ต๋ามที่ใจ๋หวัง หมอรุ่งนาฏนาง กำลังฝึกเจ้า.
อาจารย์ทนัน ที่เคารพ
สาธุ สาธุ สาธุ
"หากได้ทำใจ๋ ภายในดิ่งมรรค เบาใสแผ่วอั้น ระวัง
คงจักสุขล้ำ ต๋ามที่ใจ๋หวัง "
ขอบคุณค่ะ
หากจิตของคนเราเบาดุจน้ำค้างก็ดีสิครับ ผมพยายามอยู่ รบกวนขอคำแนะนำ
สวัสดีค่ะคุณเป็นเอก
เป็นว่าเรามาลองฝึกไปพร้อมกันเถอะนะคะ
เพราะในส่วนตัวก็ค่อยๆเรียนรู้ไปเช่นกัน
มองน้ำค้างหรือหยดน้ำนั้นอย่างพิจารณา
ด้วยใจที่ตั้งมั่น ลองไม่คิดถึงอะไรเลยดูนะคะ
มองเห็นแววใสๆของน้ำค้าง
บอบบางตามความรู้สึกว่าเป็นน้ำ
เอาใจไปแตะที่ริมผิวน้ำค้าง..ลองดูนะคะ
นุ่มๆ เบาๆ ระวังว่ายังไม่คิดถึงเรื่องอื่นๆนะ
อย่าจ้องน้ำค้างอย่างจริงจัง
แต่เพิ่มเป็นสัมผัสด้วยใจ อย่างแผ่วเบาๆ เบาๆ
ความู้สึกภายในจะค่อยๆเรียงตัวกัน เป็นระเบียบ ไม่ฟุ้งซ่าน
แล้วต่อจากนั้น........
อย่าลืมเก็บความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาแบ่งปันกันนะคะ
ไม่มีอะไร ก็ไม่เป็นไรค่ะ เพียงแค่ได้ทำ ได้ซึบซับหยาดน้ำค้าง
ที่แจ่มใส ก็เพียงพอแล้ว.....ขอบคุณตัวเราเองด้วยค่ะ
น้ำค้างคือใจและใจคือน้ำค้างทุกอย่างเป็นอันดียวกันตามธรรมชาติ
ที่ทำให้น้ำค้างหายไปเพราะความแปรเปลี่ยนถ้ารู้เท่าทันจะเข้าถึงความเปลี่ยนแปรอย่างนิ่มนวลขอรับ...
การค้นหาความจริงแห่งชีวิต
มันไม่มีป้ายบอก วัน/เดือน/ปี ที่ผลิต และวันหมดอายุ
มันมีอยู่จริงไม่ว่าเราจะมีอยู่หรือไม่มีอยู่ก็ตาม
มีแต่ชีวิตเราต่างหากที่มีวันหมดอายุ
หากวันนี้เราคิดที่จะศึกษาหรือค้นหาความจริงแห่งชีวิต
ความจริงก็ได้เปิดออกอยู่ตรงหน้าเราแล้ว อย่ารีรออีกเลย
เพราะพรุ่งนี้... จะไม่มีวันมาถึง
ธรรมสัวัสดี...
กราบนมัสการเจ้าค่ะธรรมฐิต
เป็นความจริงที่ธรรมชาติและการแปรเปลี่ยนไป
ไม่มีวันหมดอายุ แต่ชีวิตเรา กำลังเดินไปสู่วันหมดอายุ
เหมือนหยาดน้ำค้าง ที่ค่อยๆระเหยตัวเองไป
เล็กลงๆๆๆจนสลายไปที่สุด
วันพรุ่งนี้ไม่มี เพราะเมื่อวันเดือนเคลื่นไป ก็จะกลายเป็นวันนี้
กราบขอบพระคุณที่เข้ามาให้ธรรมะเจ้าค่ะ