ช่วงนี้ป้าแดงมีโอกาสได้ต้อนรับญาติผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ เป็นที่ชื่นชมยินดีเป็นยิ่งนัก

ตามธรรมเนียมปฏิบัติกันทั่วไป ก็ต้องพาไปกินข้าวร้านที่ขึ้นชื่อของจังหวัด

ซึ่งก็ไม่คิดจะทำเอง เพราะคิดว่าจะยุ่งยากเกินไปในสมัยยุคเวิลด์ไวด์เว็บเช่นนี้

มาอิสานทั้งทีก็อยากนำเสนออาหารอิสานตามจริตที่ชื่นชอบเป็นการส่วนตัวของป้าแดง

 แต่ร้านอิสาน...หรู.....ดูดี....ก็หาได้ลำบากในละแวกบ้าน

 ร้านอาหารของหนองคาย หรือ ร้านอาหารของจังหวัดริมฝั่งแม่น้ำโขง ที่หรู ดูดี มีสไตล์ส่วนใหญ่ก็มักตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง

แขกแก้วญาติผู้ใหญ่ที่มาเยือน ก็คงเบื่อร้านอาหารริมฝั่งโขงเต็มที่

เพราะเลาะเลียบริมฝั่งมาตั้งแต่จังหวัดอุึบลราชธานี

นอนริมน้ำ กินริมน้ำมาโดยตลอด

แต่เอาเถอะน๊า.....ท่านขา.....ขอนำเสนออีกซักนิด

ข้ามไปเวียงจันทน์ค่อยกินก๋วยเตียว

วันแรกก็ผ่านไปด้วยดี ด้วยอาหารชุดเมี่ยง(ไม่รู้ภาคกลางเรียกว่าอย่างไร)

เอร็ดอร่อยไม่ผิดหวัง บริกรก็บริการดีอย่างเต็มที่ จนเป็นประทับใจกันทั้งก๊วน

วันต่อมา ย้ายที่ดีกว่า แต่ก็ไม่หนี ริมฝั่งโขงอีกเช่นเคย

คราวนี้ไปนั่ง เบิ่งโขง กันที่ อำเภอศรีเชียงใหม่

นอกจากเบิ่งโขงยังได้มองย้อนไล่เลียงเมืองเวียงจันทน์ว่าวันนี้ไปที่ใด้บ้าง

นั่นไง...ตรงนั้นที่เราผ่าน

นั่นไง....ร้านอาหารที่เราไปนั่งชอมโขง

เป็นความสุขอีกแบบที่ได้ข้ามไปข้ามมา และมองดูซึ่งกันและกัน

เมื่อถึงเวลาสั่งอาหาร ก็อยากนำเสนออาหารอิสาน อีกเช่นเคย

คราวนี้ไม่ค่อยอยากกินปลาอีกแล้ว เพราะกินมาหลายวัน

เห็นรายการอาหารมีต้มยำไก่ ใจก็นึกอย่างได้ รสชาดและหน้าตาเป็นอิสานอย่างเต็มที่

"ขอต้มไก่บ้าน ใบมะขามอ่อน ต้นตำรับ อิสานแท้ได้บ่อ" ถามบริกรไป

"อยากกินแบบบ้านบ้าน ต้องทำกินเองที่บ้าน ที่นี่ทำแบบคนกรุงเทพฯ...ชอบ" แป่วววววว...........

ใจคอพ่อคุณ อยากบริการเฉพาะคนกรุงเทพ แต่ทำไม.......ไม่คิดบ้างว่า คนกรุงเทพมาเที่ยวบ้านเรา ก็ต้องอยากกินอาหารบ้านเฮา.....สิ.......อิอิอิ....... ทำไม......??????.......ไม่คิดเหมือนเรานะ..........อิอิอิ