52..เมื่อคิดอยากค้าขาย

หลักการค้า

*ยิ้มแย้มแจ่มใส
      คิดจะทำการค้าต้องฝึกหัดตนเองให้ยิ้มแย้มแจ่มใสไม่หน้าบึ้งหน้างอ เพราะถ้าคิดว่าตนเองนั้นไม่ จำเป็นต้องยิ้มย่องอยู่ตลอดเวลา   มิต้องปั้นหน้าเป็นมิตรกับใคร แบบไม่จริงใจ ก็ไม่สมควรจะทำการค้าเด็ดขาด    ถ้อยทีถ้อยอาศัย
*ไม่เคลือบแคลง
      อย่าจ้างคนที่ตนเองไม่เชื่อถือได้สนิทใจให้นานสืบไปเด็ดขาด ข้าพเจ้าไม่จ้างผู้ช่วย หรือคนงาน เพราะพอสอนงานเป็นแล้ว ก็ออกไปขายแข่งกับข้าพเจ้าอีก ไม่ใช่หวง แต่เสียเวลาและ การจ้างคน ไม่รู้จะไว้ใจได้หรือเปล่า เม้มเงินเรา ทำให้เราทำงานด้วยความไม่สบายใจ ข้าพเจ้าจึงทำเองหมดทุกอย่าง จึงเหมือนคนวุ่นวายทั้งวัน แต่ข้าพเจ้า จะต้องมาลำดับงานก่อนหลัง แล้วคอยๆทำ แบบสบายๆเหนื่อยก็พัก หนักก็วางข้าพเจ้าเป็นคนไม่หยุดนิ่งอยู่แล้ว ตราบใดที่พอมีกำลังเหลืออยู่ เมื่อหมดกำลังแล้ว จะได้ไม่ต้องมาเสียใจ เสียดายเวลาที่ผ่านไป ถึงเวลาพักผ่อน ก็พักผ่อนได้ไม่เคลือบแคลง เพราะทำมามากแล้ว
*กล้าคิดกล้าลงทุน
      ทำการค้าต้องรู้จักลงทุน เพราะเงินก้อนที่ลงทุนไปนั้นย่อมจะมีส่วนมีผลที่จะช่วยฉุดช่วยดึงเงินก้อนอื่นๆตามเข้ามาในเวลาต่อไป  ข้าพเจ้าลงทุนทั้งเงิน ทั้งแรงอย่างเต็มที่ ถ้าลงทุนมาก กำไรก็จะคืนมามาก แม้ว่าจะกำไรน้อย แต่ถ้าบ่อยๆถี่ ๆ เราก็อยู่ได้ ดีกว่านั่งตบยุงเล่น จะเหนื่อยหน่อย

*เป็นเถ้าแก่ก็ถ่อมตน (ไม่เคยคิดว่าตนเองเป็นเฒ่าแก่ซักที )
คิดทำการค้าต้องรู้จักถ่อมตนอย่าทำอวดเบ่งอวดดีหรือก้าวร้าวกับผู้ที่เป็นลูกค้าของตนเป็นอันขาด ข้าพเจ้าไหว้ลูกค้าที่สูงอายุกว่าเสมอ พร้อมทั้งให้เกียรติ ไม่ว่าสภาพไหน คิดเสมอว่า ลูกค้าคือพระเจ้า ต้องให้เกียรติและเป็นกันเอง ต่อรองราคาได้ ไม่ฉุนเฉียว ยิ้มเสมอ

*มีวันตากแห (ภาษิตโบราณ) สมัยก่อนปลาเยอะ
ต้องรู้จักทำใจและยอมรับสถานการณ์ที่เป็นจริงในบางช่วง การรู้จักสถานการณ์อย่างมีสติและใช้เวลา ให้มีคุณค่า ย่อมจะดีกว่ามัวแต่นั่งเสียอกเสียใจหรือคิดมากที่การค้ามีการหยุดชะงักไปบ้างบางช่วงแต่เผอิญว่ากิจการของข้าพเจ้า เป็นกิจการที่ลูกค้าต้องมาหาเสมอ คือ การขาย พรบ.รถ ทำอย่างไรจะรักษาลูกค้าเก่าไว้ให้ได้นานตลอดไป และในขณะเดียวกัน ทำอย่างไนถึงจะได้ลูกค้าใหม่มาเพิ่มอีก การหว่านแหก็คือการหว่านหาปลาในแต่ละวัน อาจจะได้ปลาเล็กปลาน้อย ก็แล้วแต่ดวง ข้าพเจ้าจะไม่ยอมตากแหเด็ดขาด หว่านแหทุกวัน โทรหา เขียนจดหมายหา ไปเยี่ยม มีแต่จะเพิ่มแห ให้มากขึ้น และจะไม่จับแค่ปลา จะขุดทองคำด้วย ขุดทุกวัน ไม่หยุด ถ้าหยุด คนอื่นจะฉวยโอกาสขุดแทนที่ทันที

*ซื่อตรง
ทำการค้ามิว่าจะเป็นธุรกิจแขนงใด ขอให้ยึดมั่นไว้ว่าถ้าคุณมีตราชั่งที่เที่ยงตรงยุติธรรมผู้ซื้อก็จะสบายใจ และยกย่อง เชื่อมั่น ชื่นชมยินดีด้วย ตัวพ่อค้าก็ภาคภูมิใจคุณธรรมซึ่งเป็นเกียรติยศสูงสุดของคนทุกหมู่เหล่าทุกอาชีพ การซื่อสัตย์ต่อตนเอง ต่อลูกค้า ต่อบริษัท ข้าพเจ้ายึดมาตลอดเพราะอาชีพของข้าพเจ้า อาศัยการซื่อสัตย์เป็นหลักอยู่แล้ว แม้แต่ซื่อสัตย์กับตนเองก็ทำเป็นประจำ

ต้องรู้จริง
      อย่าคิดแต่ว่ามีความสามารถที่จะขายสินค้าออกไปเพื่อแลกกับเงินเข้ามาได้อยู่เสมอ   แต่จงตระหนักและคิดให้ได้ว่า จะทำอย่างไรที่จะประคองกิจการให้ดำเนินสืบต่อไปยั่งยืนนานและเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ ข้าพเจ้ามีประสบการณ์จากการขาย มามากมาย ตั้งแต่เคยไปเป็นคนขายของหน้าร้าน ให้กับพ่อค้าชาวจีมาแล้ว เมื่ออายุได้ 20 ปี และขายของอยู่ที่ร้านนั้น เกือบ 10 ปี ข้าพเจ้าได้หลักการค้าและความรู้การขายแบบฉบับคนจีน พร้อมมีประสบการณ์มาแล้ว และรู้ว่า เราขายอะไร ถ้ารู้จริง จะทำให้ลูกค้ามั่นใจ ในการซื้อ และบริการ และมั่นใจว่า สิ่งที่ข้าพเจ้าแนะนำไปนั้นออกมาจากใจจริงๆ ว่าเราจะรับบริการเขาได้ ถ้าเขามีปัญหา นอกจากนี้ยังต้องสร้างความศรัทธรา ด้วยความจริงใจ โดยเฉพาะอาชีพที่ข้าพเจ้าทำอยู่นี้ คนไม่อยากจะพูดมากด้วย เพราะพูดกับข้าพเจ้าแล้ว จะทำกับข้าพเจ้าทันที แพ้ใจ แพ้ความจริงใจ ความดีของข้าพเจ้า
ขายของแท้
     สินค้าที่คุณจะขายให้แก่คนที่มีเงินมากมายขนาดนั้นย่อมจะต้องเป็นสินค้าที่ดีจริงๆมีคุณภาพจริงๆ อย่านำเอาของถูกของเลวไปหลอกขายใครในราคาแพงอย่างเด็ดขาดอยู่ที่ใจลูกค้า ไม่บังคับ แต่ชี้แนะให้เขาเห็นความสำคัญ ที่จำเป็นต้องซื้อ หรือขาดไม่ได้ เช่น พ.ร.บ.รถ ถ้าขาดก็เป็นเรื่อง ไม่มีค่ารักษาพยาบาล ค่าสินไหม บางคนพิการ ถ้าทำก็จะได้ สิ่งตอบแทนคืนมาบ้าง แม้ไม่ต้องการ แต่จำเป็นในยามที่เกิดอะไรขึ้นมา ก็ยังมีสิ่งพอบันเทาช่วยเหลือตนได้ ในยามที่เราไม่เหลืออะไรเลย
*คุณธรรมนำหน้ากลยุทธ์
ผู้ทำการค้าทุกท่านจงมีคุณธรรมเหนือกว่าความฉลาดจึงจะสมเป็นคนที่สมควรยกย่อง

*รู้เวลาอบรม
ในช่วงเวลาทำการค้าขายไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะมาดุด่าลูกน้องต่อหน้าลูกค้า แม้แต่จะอบรมสั่งสอน ลูกหลานก็มิควรจะมาทำต่อหน้าลูกค้าเด็ดขาด ให้เกียรติลูกต้าบ้าง เขาจะทำตัวไม่ถูก แล้วจะมองหน้ากันไม่ติด วันหน้าไม่กล้ามาอีก เพราะกลัวเจออีก เราก็จะเสียลูกค้าไป และอีกอย่างไม่ให้เกียรติเขาแล้ว ยังเหมือนประชดเขาอีก ถ้าเขาบินได้เขาจะบินหนีทันทีเลย

*ทักทายปราศัย
เมื่อทำมาค้าขายก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องรู้จักพูดจาทักทายผู้คนที่เป็นลูกค้าของคุณแม้ว่าจะพบเจอกัน ในที่อื่นๆ หากเดินสวนผ่านทางกัน ก็ควรจะยิ้มให้ อย่าหลบเลี่ยงเพื่อเชื่อมสัมพันธภาพอันดีไว้ตลอดไป ทักทายเขา เขาจะดีใจมากเลย ถ้ามีคนไม่ลืมเขา เขาก็จะไม่ลืมคุณ คิดถึงคุณ อย่าหยิ่งเชียวนะ ข้าพเจ้าทำอยู่แล้ว เพราะบ้านใครก็มีรถทั้งนั้น จะขาย พ.ร.บ.ได้ตลอดชาติเลย

*ยึดมั่นไม่แปรเปลี่ยน

    ขณะที่คุณกำลังดำเนินแผนการไปสู่เป้าหมายที่สำคัญของธุรกิจ   คุณไม่ควรที่จะไขว้เขวและลังเลใจ เปลี่ยนแผนไปให้วุ่นวาย ต้องคอยดูผลตอบแทนจากการปฏิบัติตามแผน มีอะไรดีขึ้นหรือเปล่า อย่าใจร้อน ค่อยเป็นค่อยไป ค่อยๆปรับแผนให้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง อะไรก็ตาม
*สำนึกในผู้มีอุปการคุณ
      เมื่อพ่อค้ามีจิตใจรำลึกถึงลูกค้าผู้มีอุปการคุณเสมอ ก็ย่อมที่มีจิตใจมุ่งมั่นพัฒนาตัวสินค้านั้นให้มีคุณภาพ ให้ดีให้เป็นที่คุ้มค่าแก่การซื้อหานำไปใช้ สำหรับข้าพเจ้า กำไรน้อยหน่อย แต่กินได้นานๆใช้หลัก บริการประทับจิต รับใช้ประทับใจ และสำนึกในบุญคุณเสมอ เมื่อมีโอกาสได้ตอบแทน ก็ทำ
*การบริหารต้องรู้
   ต้องรำลึกไว้เสมอว่านอกจากจะคิดค้าขายแล้วจะต้องคิดเรื่องบริหารคน   บริหารเงิน บริหารงาน บริหารเวลา ให้เป็นด้วย ต้องเอาหลักทั้งหลายมาอ่านและพยายามศึกษาวิธีการเรียนรู้การบริหารแต่ละอย่าง ให้ถ่องแท้ เพื่อประโยชน์ในการทำกิจการของตนให้ยั่งยืน
*ตัดสินใจอย่าช้า
      การทำธุรกิจการค้าก็ต้องมีการตัดสินใจที่รวดเร็วอย่างถูกต้องและสมควร หลังจากที่ไตร่ตรองดีแล้ว   การลงมือปฎิบัติเลยนั้นเป็นสิ่ง ที่ต้องทำอย่างรวดเร็ว   เช่นการู้เขารู้เรา รู้ว่าคนที่ทำอาชีพเช่นเรา เขามีอะไรดี ลูกค้าจึงเข้าแต่ร้านเขา เราปฏิบัติการเหนือกว่าทันที การค้ามีคู่แข่ง แต่ไม่มีคู้แค้น อยู่ที่ฝีมือ    ใครเร็ว ใครได้ แต่อย่าให้ถึงกับมีเรื่องกันกับอาชีพเดียวกัน   ข้าพเจ้าลงทุนเป็นดีเจ ซื้อเวลา โฆษณาตนเอง แต่มีคนมารวมจ่ายค่าสปอนเซอร์ให้ ได้ค่าซื้อเวลา จากสถานี ข้าพเจ้าไม่ต้องจ้างคนอื่น ไม่ต้องเสียค่าสถานี ข้าพเจ้าว่าเอง ได้ค่าโฆษณาจากสปอนเซ่อร์ แล้วก็รับโฆษณาให้คนอื่นที่ขายอย่างอื่น ไม่ใช่โฆษณาให้คนที่ทำอาชีพเดียวกับข้าพเจ้า

*มือใหม่อย่าบินสูง
การลงทุนค้าขายแต่เพียงพอประมาณนั้น เป็นแผนสำคัญที่ควรวางไว้เมื่อแรกเริ่มดำเนินกิจการ การบินครั้งแรกของนกน้อย จึงเป็นการบินที่ไม่สูงนักเพื่อยามตกลงมาจะได้ไม่เจ็บมากนัก ข้าพเจ้าค่อยเป็นค่อยไปมานานแล้ว กำลังจะฝึกบินสูงอยู่

*ไม่ทะเลาะกับลูกค้า
การค้าขายนั้นผู้ทำการค้าย่อมจะต้องผูกสัมพันธ์กับลูกค้าตลอดกาล เป็นเรื่องแน่อยู่แล้ว ดังนั้นคุณต้องถือ เป็นกฎสำคัญ ที่จะต้องไม่มีการทะเลาะเบาะแว้ง หรือกระทบกระทั่งกับคนที่เป็นลูกค้าเด็ดขาด ต้องยอมให้เขาถูกต้องเสมอ ทั้งที่รู้ ว่าเขาผิด เขาเถียงข้างๆคู ก็ปล่อยเขาไปเถอะ ยอมๆก่อนๆ เมื่อเขาสำนึกได้ เขาก็จะกลับมาเป็นมิตรเรา มาอุดหนุนเราเหมือนเดิม ถึงเขาไม่มาก็ช่างเขา เพราะเราว่าเราทำดีแล้ว(บางคนต่อราคา ทำไมร้านนั้นถึงขายได้ ทำไมเราถึงขายไม่ได้) เราอยู่ในช่วงการลงทุน อาจจะไม่เหมือนเขา ตรงที่ราคาลด แต่เวลาเกิดอะไรขึ้นมมา เราจะวิ่งดูแลเขาเต็มที่ มากกว่าราคาที่ลดให้เสียอีก จึงขอให้เป็นไปตามกฏและกติกาของราคาเถอะ เพราะกรมประกันภัย เขาก็กำหนดมา ห้ามลดอยู่แล้ว
*ชนะใจลูกค้า
ศึกษาและพินิจพิเคราะห์เสมอถึงวิธีที่จะเอาชนะใจลูกค้าให้ได้ในหนึ่งเดือนนั้นถ้าเอาชนะใจลูกค้าได้ แม้ เพียง ห้าคนนั่นคือความสำเร็จที่คุณจะมีได้ในต่อๆไป ข้าพเจ้าพยายามเอาชนะทุกวัน จนเป็นนิสัย พลอยทำให้ข้าพเจ้าจะต้องเอาชนะใจตนเองอยู่ตลอด เอาชนะทุกอย่างที่ขวางหน้า ไม่ย่นย่อ ไม่ท้อถอย

*ค่าตอบแทนลูกจ้าง
การจัดให้มีโบนัสตอบแทนประจำปีแก่ลูกจ้างก็เป็นนโยบายที่น่าทึ่งและสร้างขวัญกำลังใจให้กับลูกจ้าง ได้ไม่น้อยการให้รางวัลแก่ลูกน้อง หรือของกำนัลแก่ลูกค้า เมื่อถึงเทศกาลสำคัญ ข้าพเจ้าก็จัดให้อยู่แล้ว อย่างน้อยก็เป็นสินนำใจ กำลังใจ ที่มีต่อกัน สำหรับลูกน้องถ้าเฒ่าแก่เห็นความสำคัญของเขาบ้าง ให้รางวัลจะทำให้ลูกน้องหรือลูกจ้าง ไม่เว้นแม้แต่ลูกค้า<