เรื่องเดิม...แต่คุยกันหลายครั้ง   ก็คือ เรื่อง รถไฟฟ้าใต้ดิน  ไม่ได้หลง หรือ ปลื้มใจไปกับการเดินทางแบบนี้หรอกค่ะ  แต่เพราะความจำเป็น และเห็นดีด้วยที่สะดวก.....รวดเร็ว 

แต่ความปลอดภัย  ก็แยกกันคิด กัน  เพราะ อะไรๆๆ ก็เกิดขึ้นได้.....แบบไม่คาดคิดเสมอ 

ดังนั้น  ต้องระมัดระวัง  และหมั่นทำบุญให้มากๆๆ  เจ้ากรรมนายเวร จะได้คิดดีกับเรา

*****

ทางขึ้น และลงรถไฟฟ้าใต้ดินนั้น ต้องใช้เนื้อที่มากๆๆ  ทั้งยัง ขุดลึกลงไป หลายสิบเมตรทีเดียว เพราะ เราต้องเดินลงไป หลายขั้น  จึงจะได้นั่งรถไฟฟ้าขบวนนี้  

ดังนั้น  ค่าใช้จ่ายก็ต้องแพงพอสมควร 

วันนี้  ครูอ้อย จะยังไม่พูดถึงค่าใช้จ่าย  แต่จะพูดถึงการเดินทางเพื่อมาต่อรถไฟฟ้าใต้ดิน 

สำหรับครูอ้อยสะดวก  เพราะบ้านอยู่ละแวกนี้  แต่บางท่าน  หรือหลายๆๆท่าน  ติดรถคนที่บ้านมาลง  เพื่อต่อรถไฟฟ้าใต้ดิน 

ประเด็นนี้ล่ะค่ะที่ครูอ้อย จะพูดถึง.....หลายๆสถานี  ครูอ้อย จะเห็น  เวิ้ง เพื่อให้รถมาจอดส่งผู้โดยสาร.....

แต่สำหรับสถานีนี้  ที่ครูอ้อยนั่งรอ  ไม่ได้มีเวิ้ง  ให้รถมาจอด  ทุกคันต้องจอดที่ สามเหลี่ยมลายม้าลายที่อยู่ เชื่อมถนน สองสาย  วิภาวดี กับพหลโยธิน  และ  ผู้โดยสาร ที่มาขึ้นจากรถไฟ  ก็จะมาออกตรงนี้  .....ต้องเดินไปอีกนานพอสมควร  จึงจะพบ ป้ายรถประจำทาง  ทั้งถนนสองแห่งนี้ 

ดังนั้น......จะมีคิวมอเตอร์ไซค์  มารอรับผู้โดยสาร  แต่ไม่ใช่คิวถาวร  เป็นคิวหลอกไว้  เพียงแต่ ผู้โดยสาร  ทำเดินไปเดินมา  พอมอเตอร์ไซค์มา ก็รับขึ้นไป.....

*****

Mnb2

*****

ทำไม ถึงต้องทำขนาดนั้น  ก็เพราะ  บริเวณนี้  ไม่ให้จอด เป็น สีขาวแดง ตลอดแนว.....

เราไม่ว่ากันนะคะ  หากจะเป็นอาชีพที่สุจริต และไม่เบียดเบียนใคร ......แต่แหม  หันไปดูทีไร  หวาดเสียวทุกที เพราะ   เป็นทางเบี่ยงอันตราย พอสมควร 

ใจคอ......จะให้ผู้โดยสาร  เดินมากๆๆ หรือ  แตะโป้งกับคิวมอเตอร์ไซค์ หรืออย่างไร 

ชีวิตของคน.....อาจจะ  พลาด  พลั้ง  เผลอ  เบลอ  ไม่มีสติ  หลายๆๆอย่างแล้วแต่จะคิด .....นั่นคือ ความสูญเสีย 

ไม่รู้เหมือนกันว่า.....จะเกิดขึ้นกับใคร  ระวังกันเอง ระหว่าง ผู้ขับขี่ยวดยาน กับ ผู้สัญจรเดินไปมา