เสียงปริศนา

  ติดต่อ

        ในวันเสด็จพระราชดำเนินกลับประเทศสวิตฯ ขณะที่ประทับรถพระที่นั่งไปสู่สนามบินดอนเมืองทรงได้ยินเสียงตะโกนดังๆว่า
        "ในหลวงอย่าทิ้งประชาชนนะ"
        ทำให้ทรงนึกตอบบุคคลผู้นั้นในพระราชหฤทัยว่า "ถ้าประชนไม่ทิ้งข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าจะทิ้งประชนได้อย่างไร"
        เป็นที่น่าประหลาดว่า ต่อมาอีกประมาณ 20 ปี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพบชายที่ร้องตะโกนทูลพระองค์ไม่ให้ทิ้งประชาชนเป็นพลทหาร และในปัจจุบันเขาออกไปทำนาอยู่ต่างจังหวัด เขากราบบังคมทูลสำนึกในพระราชกรุณาธิคุณที่ทิ้งราษฎร เขาทูลไปว่าตอนที่เขาร้องไปนั้น เขารู้สึกว้าเหว่และใจหาย ที่เห็นพระเจ้าแผ่นดินจะเสด็จไปจากเมืองไทย กลัวจะไม่เสด็จกลับมาอีก เพราะคงจะเข็ดเมืองไทย เห็นเป็นเมืองที่น่ากลัวน่าสยดสยอง เขาดีใจมากที่ได้เฝ้าฯอีก กราบบังคมทูลถามว่า
        "ท่านคงจำผมไม่ได้ ผมเป็นคนร้องไม่ให้ท่านทิ้งประชาชน"
        พระบามสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรับสั่งถามว่า
        "เรานะรึที่ร้อง?"
        "ใช้ครับ ตอนนั้นเห็นหน้าท่านเศร้ามาก กลัวจะไม่กลับมา จึงร้องไปเหมือนคนบ้า"
        พระบามสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงตอบ
        "นั่นแหละ ทำให้เรานึกถึงหน้าที่ จึงต้องกลับมา"

ที่มา : ที่สุดของหัวใจ
สำนักพิมพ์ : กันตนา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ทรงพระเจริญ

หมายเลขบันทึก: 26983, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 14:51:46+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #ปี#ในหลวง#พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว#ทรงพระเจริญ#60#ฉลองครองราชย์

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (2)

ชายขอบ
IP: xxx.113.77.4
เขียนเมื่อ 
     ผมได้อ่านเรื่องนี้หลายครั้ง ต่างกรรมต่างวาระ แต่ได้อ่านเมื่อใด ก็รู้สึกมีแรงในการทำ "ราชการ" เพื่อประชาชนของพระองค์เสมอครับ
สายลมแสงแดด
IP: xxx.12.74.5
เขียนเมื่อ 

เหมือนกันเลยครับ
พอได้อ่านแล้ว ที่ร้อนก็เย็นลง
เมื่อไม่มแรงทำงานหมดกำลังใจทำงานก็ย้อนกลับมาอ่าน