ข้อคิดจาก "คนรักต้นไผ่"
 

             

คนรักต้นไผ่    

               สวัสดีนะคะสมาชิกชาว Gotoknow  ทุกท่านสำหรับวันนี้ก็เป็นวันแรกของการมีบล็อกเป็นของตนเองก็รู้สึกตื่นเต้นและก็ดีใจที่สุดเลยคะพอดีขณะนี้สำหรับตัวของผู้เขียนเองกำลังศึกษาปริญญาโท คณะศึกษาศาสตร์  เอกบริหารการศึกษา  มหาวิทยาลัยบูรพา ท่านอาจารย์ดิศกุล  เกษมสวัสดิ์  ได้ถ่ายทอดให้ลูกศิษย์เริ่มค้นคว้าด้วยตัวเอง ท่านอาจารย์จึงได้แนะนำให้รู้จัก Website ดี ๆ ก็คือ Website Gotoknow นี่แหละคะ  พอเข้ามาแล้วก็ได้เห็นโอ้โฮ !!! Website นี้เนี่ยได้มีเพื่อน ๆ ขึ้นมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันเยอะแยะไปหมดเลยข้าพเจ้าจึงสนใจที่อยากจะมารู้จักและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อนๆด้วยคนคะ                     

                     สำหรับบล็อกแรกนี้ก็คงยังจะไม่มีอะไรมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อน ๆ มากมายนักบังเอิญข้าพเจ้าได้รู้จักกับหนังสือหนึ่งเล่ม ชื่อว่า "ขุมทรัพย์ปัญญาจีน"ผู้แต่งใช้นามว่า "คีรีบูน"  หนังสือเล่มนี้จัดได้ว่าเป็นหนังสือที่ดีเล่มหนึ่งนะคะมีเรื่องเล่าสั้น ๆ หลายเรื่อง พร้อมทั้งมีคำคมข้อคิดดี ๆ ด้วยเช่นกันฉะนั้นวันนี้ข้าพเจ้าจึงขอฝากเรื่องสั้นๆ แต่ได้แง่คิดไว้ให้เพื่อน ๆ อ่านกันสักเรื่องนึงก่อนก็แล้วกันนะคะ

 เรื่องนี้ชื่อว่า "คนรักต้นไผ่"                                      

                    เรื่องเล่าก็มีอยู่ว่า ในสมัยราชวงศ์ซ้ง (ค.ศ. 960 - 1279) มีจิตรกรเรืองนามผู้หนึ่งชื่อ เหว็น เติ้ง ผู้โปรดปรานการวาดรูปต้นไผ่ยิ่งนักเขาปลูกต้นไผ่ไว้มากมายในสวน  เพื่อจะได้มีโอกาสเฝ้าศึกษากระบวนการเจริญเติบโตและรูปร่างลักษณะของมันในฤดูกาลต่างๆ ได้อย่างละเอียดออ

                      เหว็น เติ้ง  รู้จักต้นไผ่อย่างล้ำลึก ทุกครั้งที่เขาหยิบพู่กันขึ้นมาวาดรูปต้นไผ่เขามีภาพต้นไผ่อยู่ในใจอย่างแจ่มแจ้งราวกับตาเห็น  ต้นไผ่ในภาพวาดของเขามีชีวิตชีวาและพริ้วไหวราวกับต้นไผ่ที่มีชีวิตจริง

                "เพื่อน ๆ คิดเหมือนกันไหมคะ ว่าถ้าหากคนเรามีความรัก หรือมีเป้าหมายสิ่งใดในดวงใจอยู่แล้ว หากว่าเราได้ลองใกล้ชิด ศึกษาค้นคว้าได้อย่างละเอียดแล้วนั้น ความฝันและเป้าหมายของเราที่เราหวัง อนาคตที่สวยงาม สักวันในไม่ช้าเราจะต้องประสบความสำเร็จ เหมือนภาพวาดของเหว็น  เติ้ง  นั่นเอง..... "