สงสัยคงเหนื่อยจึงหยุดร้องให้

แน่นอนเจ็ปปวดกับความรักครับ ได้คุยกับเพื่อนแล้วถามเขาว่าเป็นยังไงบ้าง เสียงที่ตอบผมว่าเจ็บปวดเหลือเกินผสมกับน้ำตาที่ไหลอยู่ไม่หยุดบวกกับสีหน้าที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ทำให้ผมไม่อยากรบเร้าอะไรมากมายได้แต่นั่งเป็นเพื่อนอยู่ใกล้ๆ

ไม่นานนักน้ำตากับเสียงร้องให้ก็ค่อยๆจางหายไป เหลือเพียงกล่องกระดาษซับน้ำตาและเศษกระดาษข้างๆ กับตัวเขา ตาของเขาบวมและแดง ผมไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรทำได้เพียงให้กำลังใจเพื่อนและพูดปลอบใจทำได้เพียงแค่นี้จริงๆ

ผมคิดว่าเพื่อนผมหยุดร้องให้เพราะความเหนื่อยล้า ที่ร้องให้มานานมากแล้ว และไม่รู้ว่าวันไหนหรือเมื่อไรเขาจะหยุดร้องให้อีก ช่วยแนะนำผมทีว่าควรทำอย่างไรครับ (เขาต้องร้องให้อีกแน่นอน และไม่รู้ว่าวันไหนจะหยุดเสียที)

 

เป็นห่วงเพื่อนที่สุด