ความคิด ถือเป็นแม่บทของคำพูดและการกระทำทั้งปวง

น้อมนำคำพ่อสอนมาจรรโลงใจอีกคราหนึ่ง............

         

            ..........ขอให้พิจารณาให้ดีๆ ว่า ถ้าเรามีความระมัดระวังตัว
            อยู่เสมอในการทำอะไรด้วยกาย  ด้วยการพูดอะไรด้วยวาจา  
            และแม้แต่คิดด้วยใจ  ให้สำรวมกาย วาจา ใจ ให้ดี
            และปฏิบัติต่อไปในทางที่เจริญ  ในทางที่เกื้อกูลต่อผู้อื่น
            ก็เป็นการประกันว่าท่านจะรุ่งเรืองขึ้นทั้งในกาย  ทั้งในใจ
            โดยเฉพาะทางใจนี่ก็จะรุ่งเรือง  เพราะว่าจิตใจก็จะผ่องใส
            มีความสบายแน่นอน........

      

           ..........ท่านทั้งหลายควรจักได้เตรียมตัวเตรียมใจ
           ให้พร้อมที่จะปฏิบัติงานประสานงานกับบุคคลอื่น
           ฝ่ายอื่นอย่างขมักเขม้นและฉลาดเหมาะสม  
           ในการนี้  ท่านจะต้องทำความคิดและจิตใจให้เปิดกว้าง
           แต่หนักแน่น มีเหตุผล มีวิจารณญาณ  พร้อมกันนั้น
           ก็ต้องมีความจริงใจ  เห็นใจและเมตตาปรองดองกัน
           โดยถือประโยชน์ส่วนรวมกันเป็นวัตถุประสงค์เอก 
           ที่สำคัญข้อหนึ่งจะต้องพยายามขจัดความดื้อรั้น ถือตัว 
           ความเห็นแก่ตัว  เห็นแก่ประโยชน์ส่วนน้อยออกให้ได้
           ไม่ปล่อยให้มาครอบงำทำลายความคิดจิตใจที่ดีงามของตน
           แล้วท่านจะสามารถปฏิบัติการงานทุกอย่างได้
           ด้วยความราบรื่นเบิกบานใจอย่างมีประสิทธิภาพ
           และประสบผลสำเร็จตามที่ปรารถนาทุกสิ่งในที่สุด........

        

         .........ความคิดนั้นสำคัญมาก ถือได้ว่าเป็นแม่บทของคำพูด
         และการกระทำทั้งปวง  กล่าวคือถ้าคนเราคิดดี คิดถูกต้อง
         ทั้งตามหลักวิชาและคุณธรรม  คำพูดและการกระทำก็เป็นไป
        ในทางที่เจริญ แต่ถ้าคิดไม่ดีไม่ถูกต้อง  คำพูดและการกระทำ
        ก็อาจก่อให้เกิดความเสียหายทั้งแก่ตัวเองและส่วนรวมได้
        ด้วยเหตุนี้ ก่อนที่บุคคลจะพูดจะทำสิ่งใด จำเป็นต้องหยุดคิด
        เสียก่อนว่า กิจที่จะทำ คำที่จะพูดนั้นผิดหรือถูก เป็นคุณประโยชน์
        หรือเป็นโทษเสียหาย เป็นสิ่งที่ควรพูดควรกระทำ หรือควรงดเว้น
        เมื่อคิดพิจารณาได้ดังนี้ก็จะสามารถยับยั้งคำพูดที่ไม่สมควร
        หยุดยั้งการกระทำที่ไม่ถูกต้อง พูดและทำแต่สิ่งที่จะสัมฤทธิ์ผล
        เป็นคุณ เป็นประโยชน์และเป็นความเจริญ.........