การนำองค์การดี แต่ ความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมยังให้ความสำคัญไม่มากนัก

พลิกโฉมคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ

     ข้อมูลจากจดหมายข่าวรายสองเดือน สำนักงาน ก.พ.ร ปีืที่ ๖ ฉบัับที่ ๒๕ เดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

     จากกรอบการบริหารจัดการองค์การอย่างรอบด้าน ตามเกณฑ์ คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐทั้ง ๗ หมวด

    ที่มีการปรับปรุงการนำขององค์การของผู้บริหารให้มีวิสัยทัศน์และทิศทางที่ชัดเจน โดยการให้ความสำคัญกับการวางแผนยุทธศาสตร์ที่ดี และการให้ความสำคัญกับผู้รับบริการและความคาดหวังของประชาชน

โดยมีการจัดการข้อมูลสารสนเทศและการจัดการความรู้ให้ถูกต้องทันสมัยเพื่อนำมาใช้เป็นข้อมูลในการตัดสินใจและวางแผน และ มีการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการปฏิบัติงาน และ นำองค์การไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ร่วมกัน

ผลการศึกษา ๑๒๕ หน่วยงาน น่าสนใจครับ

ประเด็นแรกการนำองค์การดี แต่ ความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมยังให้ความสำคัญไม่มากนัก จะต้องมีการวางมาตรการและคำนึงถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นต่อสังคมให้มาก

ประเด็นที่สอง คือ มีการพัฒนาคนอย่างเป็นระบบแต่ไม่ผาสุก การให้ความสำคัญกับเรื่องความผูกพันของบุคลากรน่าจะสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าประสิทธิภาพในการทำงาน ประเด็นนี้ อาจารย์หมอโกมาตร ท่านเคยให้ข้อคิดไว้เรื่อง Living Organization หรือ องค์การที่มีชีวิต ว่า “องค์การไม่ใช่เครื่องจักร ต้องการความรัก และ ความเข้าใจ” ครับ

ประเด็นที่สาม คือ ความเข้มข้นการจัดการความรู้ แต่ การจัดเก็บ การวัด และ การวิเคราะห์ผลในการตัดสินใจและการวางแผน ยังต้องปรับปรุง

งานนี้ต้องเรียกว่า ความมุ่งมั่น การเห็นและมองรอบด้าน โดยเฉพาะความมีส่วนร่วม ที่จะสร้างเวทีให้มีการ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ อย่างครบทุกองค์ประกอบยังไม่ได้ตอกย้ำ

ส่วนใหญ่เท่าที่สัมผัส ผู้บริหาร จะเก็บตกเฉพาะ KPI ไม่ได้ดูเป้าหมาย หรือ กำไรที่

“ไม่ให้เกียรติ ฅ ฅน ผู้ร่วมงาน ไม่ได้สร้างสรรค์บรรยากาศในการเคารพความเป็น ฅ ฅน”

ลองดึงมาแค่สามประเด็นและเติมประสบการณ์จากการที่ได้สัมผัสมาบางส่วนครับ

หากปรับ เพื่อการพัฒนาที่ให้ “งานได้ผล คนเป็นสุข สนุกกับการพัฒนา สานสร้างสู่ LO” ก็ น่าจะดีครับ

 เปลี่ยนจากดูแต่ KPI

 มา “เรียนรู้กับ ฅ ฅน หน้างาน สร้างฐาน R2R นำพาด้วยใจชีวิต จะก้าวไกล หากเราเดินทางไปสร้างสรรค์ร่วมกัน ครับ”

JJ2009ฅนธรรมดา