อัลฮัมดุลิลละฮฺ (ขอบคุณพระเจ้าสำหรับโอกาสที่หยิบยื่นให้)

หากร่างกายอ่อนล้ากับห้วงเวลาที่ผ่านพบจุดจบของบางสิ่ง คือ การประวิงเวลาเพื่อนำพาเรื่องราวต่างๆผ่านพบความสุขสงบสันติ และพร้อมที่จะก้าวเดินต่อไปในวันพรุ่ง และด้วยเหตุนี้เพราะวันนี้ของวันพรุ่งฉันจึงเลือกเดินบนเส้นทางสายนี้

    ความอ่อนล้ากับภาระงานทั้งงานราษฎร์งานหลวง การเดินทางที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะสิ้นสุดจุดจบจะเป็นอย่างไร (วัลลอฮฺอะลัม) หลังจากที่ได้นั่งพักเอนกายลงบนเก้าอี้ทำงานผ่านไปเพียงไม่กี่นาทีโน๊ตบุคตัวเก่าก็ถูกเปิดเครื่องทำหน้าที่ของมันเป็นเพื่อนผมต่อไป ใคร ใคร และใครจะรู้ว่าเพื่อนผมมันจะผ่านอะไรและการช่วยเหลือใครต่อใครจากตัวของมันมานับไม่ถ้วน (อิอิ...เริ่มเป็นนิยายด้วยอารมณ์ศิลปิน ฮ่าๆๆ)

      วันนี้เป็นอีกวันที่เมื่อเปิดเมลล์แล้วต้องผงะกับผู้ที่ส่งเมลล์มาหาเพราะผมคิดว่าชื่อนี้จะส่งเมลล์มาหาผมทำไมและท่านเอาเมลล์ผมมาจากไหน คิดไปคิดมาก็คงจะเป็นคำตอบเดียวคือหนังสือเล่มนึงที่ผมให้ท่านไป อ่านข้อความที่ท่านเขียนทำเอาผมตื่นตันกับข้อความ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) การสื่อความของข้อความมันทำให้ผมรู้ว่ายังมีท่านที่คอยเป็นกำลังใจและพร้อมจะก้าวเดินต่อไปในวันนี้ของวันพรุ่งของผม

 

   เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติงานชิ้นนึงตกปากรับคำจากท่านอย่างไม่ลังเลรีรอใช้เวลาที่พอจะมีอยู่ด้วยความตั้งใจในระยะเวลาที่มีจำนวนวันอย่างจำกัด สุดท้ายก็อัลฮัมดุลิลละฮฺภารกิจแรกที่ท้าทายสำหรับผมและโอกาสที่ท่านหยิบยื่นให้ก็สำเร็จ

    สองสามวันผ่านไปผมได้รับเมลล์จากท่าน (เมื่อวาน) เป็นภารกิจใหม่ที่ท้าทายอีกชิ้นนึงแต่ผมก็ไม่ลังเลและรีรอที่จะทำภารกิจชิ้นใหม่อีกครั้งใช้ความรู้ความสามารถที่พอจะมีอันน้อยนิดเมื่อเทียบกับความรู้อีกมากมายบนโลกใบนี้ที่ผู้สร้างให้โอกาสมนุษย์ทุกคนเรียนรู้ ทำงานชิ้นที่สองก็อัลฮัมดุลิลละฮฺ ยอมรับเลยครับงานทั้งสองชิ้นที่ท่านรองอธิการฝ่ายวิชาการหยิบยื่นให้เป็นความตื้นตันมากกว่าความปลาบปลื้มเพราะอะไรนั่นหรือครับเพราะภารกิจงานทั้งสองชิ้นมันมากมายและลุ่มลึกทางความรู้สึกกับการถ่ายทอดออกมา ห้วงเวลากับความท้าทายในรอบอาทิตย์นี้ยอมรับเลยครับว่าเป็นความท้าทายและโอกาสที่ทำให้ใครสักคนมีกำลังใจที่จะเดินต่อไป ส่วนวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรจะผ่านพบอะไรอีกก็คงจะไม่หวั่นอีกต่อไป

          

 

ขอบคุณพระเจ้าของผม

ขอบคุณท่านรองฯที่หยิบยื่นโอกาสให้แก่ผม

เพราะวันนี้ของวันพรุ่ง ผมจึงเลือกเดิน และทำมัน

สิ่งสำคัญคือการได้ร่วมกันเป็นส่วนหนึ่ง

ของการขับเคลื่อนสังคมอย่างสันติและควรจะเป็น

จาก...เสียงเล็กๆ...

(วัลลอฮฺอะลัม)