จึงขอจบลงด้วยคำกลอนที่เขียนถึงกัลยาณมิตรทุกท่านใน G2K ค่ะ…รางวัลไม่สำคัญเท่ามิตรภาพนะคะ…จะว่าไปรางวัลไม่ใช่เป้าหมาย (Goal) แต่เป็นเพียงเครื่องมือ (Means) ที่เชื่อมโยงให้แต่ละท่านรวมมิตรจิตสร้างสรรค์ผูกพันกันแน่นหนา “ไม่มีเรา ไม่มีเขา” มีแต่คำว่ากัลยาณมิตรค่ะ

เรื่องราวที่ศิลาจะเขียนต่อไปนี้  ตรงไปตรงมา ไม่ปรุงแต่งค่ะ  จากความรู้สึกใจถึงใจค่ะ

          

เปิดฉากเรื่องด้วยชายหนุ่มผู้นี้ ที่นาน ๆ ทีจะได้เม้นท์กัน…จึงนึกไม่ถึงมาก่อนค่ะ  (ไม่เคยคุยและไม่เคยรู้จักกันเป็นการส่วนตัวค่ะ)

 

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

ขอเสนอชื่อ Blogger ที่ผมติดตามอ่านบันทึกอยู่เสมอ

อาจารย์ Sila Phu-Chaya

 ๕ บันทึกล่าสุด

PEnglish Writing » บทคัดย่อภาษาอังกฤษในวิทยานิพนธ์ด้านกฎหมาย

Pเรียนรู้วิธีเรียนรู้ » การจัดการเพื่อลดช่องว่างในการทำงาน

Pเรียนรู้วิธีเรียนรู้ » ความมุ่งมั่นเอาชนะความไม่รู้คือแรงบันดาลใจ

POne Soul in Two Bodies » ผจญภัยในป่าแอฟริกใต้กับเวลาสุดท้ายที่เหลืออยู่

PEnglish Writing » "Choice of words" คำ/กลุ่มคำภาษาอังกฤษที่ใช้บ่อยในการเขียนเชิงธุรกิจ

ที่นำเอา ๕ บันทึกล่าสุดมาเสนอเพื่อประกอบนำเสนอ อ.ศิลา เพราะรูปแบบการเขียนที่แตกต่าง ให้ข้อคิด สาระที่แตกต่าง มุ่งให้ต่อยอดความคิดได้อย่างดี

บันทึกที่ผมประทับใจมาก คือบันทึก

Pทบทวนตัวเอง บรรเลงไม่มีโน๊ต » เล่าเรื่องจากการมองเห็นและการปฏิบัติจริงในฐานะวิทยากร

และมีอีกหลายๆบันทึกที่ประทับใจครับ

ขอบคุณครับ

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

 

ศิลาก็ตามไปตอบที่บันทึกคุณเอกค่ะ

  • แวะมาร่วมถอดบทเรียนด้วยค่ะ อ่านแล้วก็โดนใจคำนี้ค่ะ หลักการถักทอสายสัมพันธ์ (Inclusive)
  • จริง ๆ แล้วหายจากจอ G2K ไปสัปดาห์กว่า ๆ ไปทำภารกิจชิ้นหนึ่ง เสร็จแล้วก็กลับมาแวะทักทายคุณเอกที่เพิ่งกลับจากงานกิจกรรม G2K forum มาใหม่ ๆ เหมือนกัน
  • อยู่ในช่วงกำลังพักฟื้นไข้ ก็หายไข้ทันทีค่ะ เมื่อได้อ่านเจอการเสนอชื่อ Sila ของคุณเอก...อาการตกตะลึกจนหายไข้ได้เนี่ย เหลือเชื่อจริง ๆ นะคะ  อยากจะไปออกรายการจ้อจี้ช่อง 7 เหมือนกันค่ะ
  • อยากตามมาขอบพระคุณในบันทึกของคุณเอกก่อนที่จะไปเขียนขอบพระคุณในบันทึกน้องมะปรางเปรี้ยว... จริง ๆ ที่อยากบอกที่มากสุดก็คือศิลาได้รับรางวัลมานานแล้วตั้งแต่ได้ย่างก้าวเข้ามาใน G2K ...รางวัลนี้มีค่ามากจริง ๆ จนรู้สึกว่าถ้าได้พลาดสิ่งนี้ไป ชีวิตคงเหมือนขาดอะไรไปอย่างแน่นอน
  • รางวัลที่กล่าวถึงนี้คือรางวัลแห่งมิตรภาพที่ได้รับจากคุณเอก ตอนที่เข้าไปเม้นท์ครั้งแรก...ก็จะคอยเข้าไปอ่านว่าเมื่อไหร่กัลยาณมิตรท่านนี้จะตอบเม้นท์เรา ...เมื่อท่านตอบแล้วก็เป็นสายใยเชื่อมต่อความสัมพันธ์เรื่อยมา
  • ยิ่งนานวัน รางวัลนี้ก็มีมูลค่าสูงขึ้น จนท่วมท้น...คำไม่กี่คำของเราก็คงถ่ายทอดออกมาไม่หมด  เมื่อเราได้อ่านบันทึกที่เต็มไปด้วยพลังแห่งความสร้างสรรค์ทำสิ่งดี ๆ เพื่อสังคมของกัลยาณมิตรหลาย ๆ ท่าน...เป็นการให้ตรงถึงผู้รับจริง ๆ  เราก็ทำได้เพียงแค่เม้นท์ไม่กี่คำ แต่ภายในนั้นซาบซึ้งประทับใจที่ได้รู้จักคนของแผ่นดินมากมาย
  • จึงอยากบอกว่ารางวัลที่เป็นนามธรรมวัดค่าไม่ได้เลยค่ะ
  • เขียนยาวเกินไป ผิด concept ศิลา กระชับ กระทัดรัด ได้ใจความอิอิ เขียนยาวมากไม่ดี น้ำตาจะคลอ 555
  • สรุปก็คือรางวัลที่มีค่ายิ่งคือ การถักทอสายสัมพันธ์ การสะท้อนซึ่งกันและกันของกัลยาณมิตรในดินแดนยูโทเปียแห่งนี้ค่ะ
  • ขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ การเสนอชื่อของคุณเอกครั้งนี้คือรางวัลอันยิ่งใหญ่ เพราะคือการถักทอความสัมพันธ์ที่งดงามแล้วค่ะ

จากนั้น ท่านอาจารย์

1. Wasawat Deemarn

"ศิลา คือ หินผา ซึ่งมีความหนักแน่นด้วยสติและปัญญา"

โหวต 1 เสียง ครับ ;)

ศิลาตอบเม้นท์ค่ะ

  • เรียนตามตรงค่ะท่านอาจารย์ Wasawat Deemarn ศิลาไม่กล้าตอบเม้นทฺ์เรื่อง "โหวต" นี้เลยค่ะ...ขอข้ามไปนะคะ คือว่ามันมีความเห็นที่ลึกซึ้งมาก เกรงว่าเขียนไป จะไม่เป็นนางเอก 555อย่างไรก็ตาม ขอขอบพระคุณอย่างยิ่งค่ะ เป็นความรู้สึกประทับใจและได้รับรางวัลทันทีทันใดโดยไม่ต้องรอของขวัญค่ะ
  • สำหรับศิลาแล้ว มองความสำเร็จที่ต้นทาง ไม่ใช่ปลายทาง...
  • เพียงแค่คิด ตั้งใจ และมุ่งมั่นทำอะไรสักอย่างก็สำเร็จแล้วค่ะ...กรณีนี้ เพียงแค่ท่านอาจารย์กล่าวมาสั้น ๆ มีความหมายทรงพลังมหาศาล ไม่ต้องรอรางวัลใด ๆ ก็ "สำเร็จแล้ว" เรียบร้อย
  • คืนนี้ สงสัยนอนไม่หลับแหง ๆ อิอิ

ขอยกถ้อยคำของทั้งสองท่านมากล่าวด้วยความซาบซึ้งและประทับใจ และเห็นว่าความเห็นของทั้งสองท่านมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องที่ศิลาจะเปิดใจครั้งนี้ค่ะ

            

คำกล่าวของศิลาเองที่บอกว่ามีความเห็นเกี่ยวกับโหวต หากบอกไปก็เกรงว่าจะไม่เป็นนางเอกนั้นมีความหมายว่าการเป็นนางเอกของศิลาคือควรวางตัวเฉย ๆ นิ่ง ๆ   ทั้งที่โดยส่วนตัวแล้ว ณ เวลานั้น แบบไม่เป็นนางเอกคือความรู้สึกอยากบอกว่าตนเองยังไม่เหมาะสมสำหรับรางวัลนี้ค่ะ เพราะเหตุผลดังนี้

 

ตามความเห็นของตนเอง รางวัลสุดคะนึงนี้หมายถึงการอยู่ใน G2K มานานพอที่จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับกัลยาณมิตรอย่างทั่วถึงและผูกพันแน่นหนา…ถูกใจทั้งความรู้ และถูกใจทั้งความรักที่ให้แก่กัน

 

แต่ตนเองนั้น กลับยังทำความรู้จักกับกัลยาณมิตรใน G2K ได้ไม่ทั่วถึง ภายในใจของศิลาเอง มีเป้าหมายที่ว่ายังมีอีกหลายท่านที่ยังอยู่ในบัญชีของความตั้งใจที่อยากไปเยี่ยมเยียน ...ต้องค่อย ๆ ค้นหากัลยาณมิตรท่านอื่น... ค่อย ๆ ขุดความรู้มาแลกเปลี่ยนกัน

 

นอกจากนี้ การเข้าไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันแบบ nobody (ศิลาไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นใครในบันทึกใด ๆ) มีความรู้สึกเบาสบาย โล่ง ไม่มีเขา ไม่มีเรา  คิดเองตอนที่ถูกเสนอชื่อว่าหากเราไม่ได้รางวัล น่าจะดีกว่า เพราะไม่ต้องเกร็ง ไม่มีคุณมานะมาเยือน…และมีความรู้สึกเหมือนลอยละล่องในโลกเสมือนไปเรื่อย ๆ no brand…and formless…

          

วันที่ทราบว่าได้รับรางวัลก็เป็นวันเดียวกับที่เรากำลังทุกข์ใจ เพราะทำข้อมูลสำคัญรวมทุกเรื่องราวในชีวิตที่เก็บไว้ external hard disk หายเกลี้ยง  เดินหาร้านซ่อมในห้างพันธุ์ทิพ  จู่ ๆ ก็มีเสียงหล่อโทร มาบอกว่า “ทราบผลหรือยังครับ”  

 

ศิลาไม่ทราบจริง ๆ ค่ะ เพราะตอนนั้นเห็นฟ้าอมเหลือง อมม่วง  แต่พอเสียงหล่อบอกว่าเรื่องอะไร ก็ “งง” ทำตาปริบ ๆ (มิน่าล่ะ จามมาได้สองวันแล้ว มีคนแอบแซวเรา เรารู้นะ)

 

ชายหนุ่มใจดีผู้นั้นใช้ถ้อยคำได้งดงามมากสำหรับกิจกรรมรางวัลสุดคะนึงครั้งนี้ค่ะ จับใจความได้สามประเด็น 

 

ประเด็นแรก  อยากให้คนไทยมีนิสัยกล้าแสดงออกกล้าโหวตเลือกคนที่ตนชื่นชอบออกมาคัดเลือกกัน

 

ประเด็นที่สอง  อยากส่งเสริมให้มีผู้มีความรู้และมีจิตสาธารณะ (คำว่าจิตสาธารณะเดาเอง เพราะเสียงในห้างดังมาก)  มีกำลังใจ เผยแพร่ผลงานตนเองเยอะๆ

 

ประเด็นสุดท้าย ให้กำลังใจศิลาต่อสู้กับความไม่สบายใจที่ข้อมูล (data) ในชีวิตหายไป  ลุกขึ้นมาเขียนบันทึกขอบพระคุณกัลยาณมิตรทุกท่าน…

 

จึงหายเศร้าแล้วค่ะ… เสียงหนุ่มใจดีและรางวัลนี้เสมือนยาชูกำลัง ทำให้มีความตั้งใจที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งค่ะ และเห็นแล้วว่าเป็นกิจกรรมที่มีคุณค่า…จริง ๆ นะคะ ข้อมูลตอนนี้ยังกู้ไม่ได้ค่ะ…แต่จิตใจตอนนี้ก็กู้คืนมาได้เรียบร้อยแล้วค่ะ

 

ล้มเหลวเพื่อที่จะเริ่มต้นใหม่ เรื่อย ๆ นับหนึ่งอย่างมีสติได้ทุกเวลาค่ะ

 

จึงขอจบลงด้วยคำกลอนที่เขียนถึงกัลยาณมิตรทุกท่านใน G2K ค่ะ…

รางวัลไม่สำคัญเท่ามิตรภาพนะคะ…จะว่าไปรางวัลไม่ใช่เป้าหมาย (Goal) แต่เป็นเพียงเครื่องมือ (Means) ที่เชื่อมโยงให้แต่ละท่านรวมมิตรจิตสร้างสรรค์ผูกพันกันแน่นหนา  “ไม่มีเรา ไม่มีเขา” มีแต่คำว่ากัลยาณมิตรค่ะ

 

              

            ร่วมกันสร้างตำนาน

Go to Know, Go to Goal “UTOPIA”

 

กี่ถ้อยคำ        เลิศล้ำ            ในใต้หล้า

ไม่อาจนำ       มารังสรรค์      คุณค่าได้

ความรู้สึก       ที่มีอยู่             เหนือใด ๆ        

คือการให้       แก่กัน             ฉันและเธอ

 

ขอขอบคุณ     กัลยาณมิตร   จิตสร้างสรรค์

ร่วมแบ่งปัน     รอยยิ้ม            อยู่เสมอ

แม้จะล้ม         คลุกคลาน       ยังมีเธอ

เฝ้ารอวัน         ได้พบเจอ        กันสักครา

 

ทุก ๆ ท่าน      ณ ที่นี้               คือผองเพื่อน

โลกเสมือน     เตือนจิต           คิดอาสา

ร่วมกายใจ     ยามว่างกัน       ปันเวลา

ร่วมเฮฮา        ร่วมช่วยเหลือ   ร่วมเจือจาน

 

ไม่มีเขา         ไม่มีเรา             มาแบ่งกั้น

มีคืนวัน          ร่วมทุกข์สุข      สนุกสนาน

จับมือกัน        ล้อมเป็นวง        สร้างตำนาน

ร่วมขับขาน     เพลงรัก           สามัคคี

 

                                           ศิลา ภู ชยา