หากเราต้องพยายามพูดและทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองจริง ๆ เพียงเพื่อให้เป็นที่ยอมรับของคนอื่น ๆ และสังคมส่วนใหญ่แล้วล่ะก็...

ปัญหาอย่างหนึ่งของตัวเองที่สังเกตเห็นคือ “อาการฟุ้ง” ทั้งที่ตาใส นั่งฟัง ทำท่าทางตั้งอกตั้งใจ  แต่ความคิดกระจายไปในอากาศ ทำให้พลาดสาระดี ๆ จากสิ่งที่กำลังได้ยินได้ฟังไปอย่างน่าเสียดาย

เข้าตำรา...ได้ยินแต่ไม่ได้ฟัง” สิ่งที่ผ่านโสตประสาทเข้ามา

นั่งวิเคราะห์ตัวเองร่วมกับพี่ชายที่นับถือ ซึ่งขึ้นชื่อว่า ขวางโลก” แต่คงจะมีจริตตรงกัน จึงคุยกันถูกคอนักหนา ช่วยกันวิเคราะห์ตัวเอง(ทั้งคู่)ว่า อาจเกิดมาจากการที่ชอบ “มองต่างมุม”กับสิ่งที่ได้ยินได้ฟังมาจากคนส่วนใหญ่อยู่เสมอ สำหรับคนไม่มีรากแม้จะไม่ชอบทะเลาะโต้แย้งกับใคร แต่ก็ไม่ชอบทำสิ่งที่ไม่เห็นด้วยหรือไม่อยากทำ เพียงเพื่อให้ได้ในบางสิ่ง จนมีเสียงตำหนิว่าเป็น “คนดื้อตาใส” ทราบอยู่แล้วว่าควรคิด ควรพูด ควรทำอย่างไรจึงจะบรรลุเป้าหมาย แต่ก็ไม่พูด ไม่ยอมทำเสียเฉย ๆ  ...กลายเป็นพวก “ตกกระแส” ไปอย่างน่าเสียดาย (ตามความคิดของพี่ชายคนขวางโลก)

 

ไม่มีคำตอบ... ได้แต่อมยิ้ม...ตามถนัด ...(^__^)…

 

 

คุยกันไปหัวเราะกันไปอย่างมีความสุข  ก่อนแยกย้ายเราสรุปกัน (แบบขวาง ๆ อีกแล้ว) ว่า... หากเราต้องพยายามพูดและทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองจริง ๆ เพียงเพื่อให้เป็นที่ยอมรับของคนอื่น ๆ และสังคมส่วนใหญ่แล้วล่ะก็...ต้องขอคิดและพูดอย่างอหังการแต่นอบน้อมด้วยจิตวิญญาณสักหน่อยว่า...

 

สู้ยอมเป็น คนตกกระแส” อย่างหน้าชื่นตาบานเสียดีกว่า... เพราะทำอย่างไรก็ไม่เนียนหรอก แถมจะรู้สึกไม่ดีกับตัวเองเปล่า ๆ

      ...เพียงแต่อย่าเผลอไปรู้สึก...แย่กับตัวเองที่คิด ที่พูด ที่ทำไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาเสียล่ะ....

 

คิดไปถึงข้อความของ ท่านติช นัท ฮันห์ ที่ได้กล่าวถึง “การฟังอย่างลึกซึ้ง” ไว้อย่างน่าคิด

“การฟังอย่างลึกซึ้ง เป็นสิ่งสำคัญมากในครอบครัวและสังคม“เราทุกคนมีสิทธิ์ที่จะบอกว่ามีอะไรอยู่ในใจ แต่เราจะต้องใช้ภาษาแห่งสติในการพูด ไม่ควรพูดให้ชุมชนแตกแยก ไม่พูดให้คนแตกความสัมพันธ์ เราต้องฝึกมองตนเองอย่างลึกซึ้ง โอบกอดความทุกข์ในตัวเอง นั่งฟังเมล็ดพันธุ์แห่งความทุกข์ในตัวเอง ก็จะช่วยให้เราคลายทุกข์ลงได้ แล้วเราจะสามารถฟังผู้อื่นได้อย่างลึกซึ้งเช่นเดียวกัน

การฟังอย่างแท้จริง คืออำนาจอันแท้จริงเมื่อเราฟังอย่างลึกซึ้ง เรากำลังขัดเกลาความคิดแห่งความทุกข์คือปมแห่งอัตตา หรือที่เราเรียกว่าตัวตน การขจัดปมแห่งอัตตา คือการขจัดตัวตนนั้นไปเสีย เราก็จะหลุดออกจากตัวตนไปสู่การไม่มีตัวตน

                                             ติช นัท ฮันห์.

 

งั้นเชิญชวนมาช่วยกัน...“เยียวยาจิตวิญญาณของกันและกัน” ด้วยการฟังกันอย่างลึกซึ้ง ...เพราะการฟังอย่างลึกซึ้งทำให้เรา ได้ยิน ถึงสิ่งที่อยู่ภายในของผู้พูดชัดเจนขึ้นค่ะ จะได้ลดละหรือเลิกการ “ตัดสิน” คนอื่นจากมุมมองอันคับแคบของตัวเองเสียได้

 

แด่...บรรดา “คนตกกระแส” ทุกท่านด้วยความเคารพค่ะ

                                                (^__^)

 

 เจี๊ยบ วรรธนา - เก็บไว้ให้เธอ.mp3