หลายสัปดาห์ก่อน สังเกตุเห็นอิลฮามเกาหัวยิกๆ ครับ เลยสำรวจดูปรากฏว่า เห็นเม็ดขาวๆ เต็มหัวเลยครับ ไม่ใช่อะไรครับ น่าจะเดาได้ แล้วก็ไม่ต้องสงสัยว่า คนอื่นจะมีด้วยหรือเปล่า หันมาสำรวจหัวของฟัจญรีน ก็มี ที่หาไม่เจอเลยก็คงเป็นเตาฟิกคนเดียวครับ

สำหรับกรณีของผมแก้ไขง่ายครับ ไปตัดผมเสียให้เกรียนก็หมดปัญหาไปได้เยอะทีเดียว ภรรยาผมเขาไม่ค่อยจะเห็นด้วยที่จะใช้ยาที่เป็นสารเคมี เธอเลยขอใช้หวีเสนียดครับ แต่แล้วความพยายามของเธอตลอดสองสามสัปดาห์ไม่เป็นผลเลยครับ ผมเลยเลือกใช้วิธีการที่เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว จริงๆ ก่อนหน้าจะไปซื้อยามาเก็บไว้ที่บ้าน ก็สำรวจในเน็ตแล้วครับว่ามีสมุนไพรอะไรบ้างที่จะช่วยได้ ปรากฏว่า ส่วนใหญ่ต้องใช้เวลา และความอดทนสูง ซึ่งคิดว่า ไม่เหมาะกับอิลฮาม เด็กวัยสี่ขวบแน่ (ไม่ต้องพูดถูกฟัจญรีนครับ)

ผมเลือกใช้เป็นแบบครีมครับ เนื่องจากถามเภสัชแล้วเขาบอกว่า เป็นกลุ่มที่มีกลิ่นเบาที่สุด อันนี้เป็นประเด็นสำคัญครับมากประเด็นหนึ่งครับ อีกเหตุผลหนึ่งคือ ยานี้ทาเพียงสองครั้ง และเว้นระยะครั้งที่หนึ่งกับที่สอง หนึ่งสัปดาห์ครับ ซึ่งถือว่า เงื่อนไขน่าสนใจ

ทาครีมเสร็จก็ต้องเอาผ้ามาปิดไว้ครับ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไม เดาเอาว่า ป้องกันไม่ให้มันกระโดดหนีไปไหน ฮิฮิ แต่นั่นก็เป็นปัญหาสำหรับลูกๆ ครับที่อึดอัด รำคาญ ผมเลยต้องใช้วิธีการหยิบกล้องถ่ายรูปมาเก็บภาพไว้ ซึ่งทำให้ลูกๆ สนุกแล้วก็ลืมเรื่องผ้าที่โพกหัวไปได้ ออ. แต่กลับเป็นว่า ต้องโพกไว้เพื่อถ่ายรูปครับ

ต้นต่อกรณีนี้น่าจะมาจากอิลฮามครับ ไม่แน่ใจว่าเอามาจากไหน ซึ่งการกำจัดเหาครั้งนี้ อิลฮามให้ความร่วมมือดีมากครับ สงสัยเพราะทนรำคาญมาหลายวัน

เท่าที่สำรวจ ไม่พบเหาบนหัวเตาฟิกครับ แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ให้ครบกันทั้งบ้านเลยแล้วกัน ซึ่งดูเหมือนเตาฟิกก็เต็มใจครับ

ผมยังไม่ได้ทายาครับ เนื่องจากกลัวเสียสมาธิในการนั่งทำงานคืนนี้ เอาไว้ก่อนนอนค่อยทาครับ แต่ที่แน่ๆ ก็ต้องฟัจญรีนครับ ไข่เหาเยอะมาก แต่หาแม่ไม่เจอ