สวัสดีครับ พ่อแม่พี่น้องชาว โกทูโนวที่รัก กระผมกลับมาป่วนอีกแล้ว แหะๆ คนเก่าหน้าใหม่

เวลาไม่กี่เดือนที่ผมจากไปไม่รู้ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างนะครับ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมไม่เคยจะเปลี่ยนและไม่คิดอยากจะเปลี่ยนก้อคือการได้รู้จักมิตรภาพดีดีเช่นในบ้านหลังใหญ่ๆแห่งนี้ ไม่รู้ว่ามีกฏเกณฑ์อะไรเพิ่มขึ้นหรือน้อยลงอย่างไร แต่รู้อย่างหนึ่งว่า รักที่ผมมีให้กับทุกท่านก้อยังไม่ได้น้อยลงเลยนะครับ ขอบคุณพี่น้องที่ยังติดตามถามไถ่กันอยู่ อิอิ ตอนนี้เรียนปริญญาเอกอยู่ครับ ตั้งหน้าตั้งตาเรียนๆๆ จะได้จบมาพัฒนาชาติไวไว เหอๆ หวังว่าทุกท่านคงจะสบายดีนะครับ สำหรับตัวผมหรือ แหะๆ ก้อสบายดีแล้วครับ อาจจะไม่นานเท่าไหร่ที่ผมนี้หายไปแต่เวลาที่หายไปเนี่ย เกิดอะไรหลายๆอย่างกับผมมากมายเลยครับ ที่ขึ้นหัวข้อคือรักสามรสนั้นน่ะ มีความหมายนะครับ  เอางี้ดีกว่า

ติดตามอ่านเองดีกว่านะครับ

Make Visual Poetry - ImageChef.com

รักที่หนึ่ง---ผิดหวัง พลาดพลั้ง อย่างตั้งใจ เศร้าง่ะ

จบแล้วล่ะครับ รักของกระผม หนุ่มหน้ามึน เอ๊ย หน้ามน ช่างรวดเร็วอะไรจะขไนหนาด เฮ้อ แต่อย่างว่าล่ะครับ คนเราถ้าไม่ได้คู่กัน จะทำยังไงก้อไม่ได้คู่กัน ช่างเถอะเนาะครับ แต่รู้ไหมครับ ผมต้องใช้เวลาทำใจ 1 เดือนเลยทีเดียว 555 กว่าจะลืมได้ แต่ก้ออย่างว่าอีกนั่นล่ะ ลืมได้น่ะไม่มีหรอกมีแต่จะลืมช้าหรือลืมเร็วตะหาก ใช่ไหมครับ เพราะงั้นชีวิตที่เป็นอิสระครั้งใหม่นี้จะตั้งใจว่าหากเจอคนที่ใช่แล้วจะไม่ปล่อยไปไหนอีกแล้ว เหตุผลในการจบสิ้นความรักน่ะเหรอครับ ไม่มีอะไรมากครับ แค่เค้ามีคนอื่น ส่วนผมเหรอ ก้อเหมือนเพลงนี้ล่ะครับ พี่น้อง

รักที่สอง---เพื่อนใหม่ น่ารัก ใสใส สุขใจดี

เค้าบอกว่าการได้พบเพื่อนใหม่ๆทุกๆวัน ทำให้คนเรามีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีมากขึ้น ผมว่าผมมีความสุขนะที่ได้ทำเช่นนั้น แต่เพื่อนครั้งนี้เป็นเพื่อนชาวจีนน่ารักด้วย เหอๆ แต่ก้อเป็นแค่เพื่อนแหละ ดีแล้ว เพราะถ้าเป็นมากกว่านี้คงไม่ได้อ่ะ ผมไม่อยากให้เสียดุลการค้า เพราะงั้นรักเมืองไทย รักคนไทยดีกว่า ไอ่ทีแรกก้อกะว่าจะผูกสัมพันธ์ไทยจีน แต่ไม่ดีกว่า 55 ทุกวันนี้ก้อได้เจอกัน ไปออกกำลังกายด้วยกัน คุยกัน ทานข้าวด้วยกัน แต่เราอายุมากกว่าเค้าแล้วเลย ไม่อยากปิดโอกาสเด็ก อิอิ ให้เค้าเจอคนที่ดี ดีกว่าครับ เนี่ยรูปเค้า น่ารักไหมล่ะครับ

 

 

รักที่สาม---เพื่อนชาวธุรการที่น่ารัก สนุกเฮฮา

เวลามันเร็วไปนิดนะครับสำหรับการอบรม อ้อ พอดีผมไปสอบเป็นเจ้าหน้าที่ธุรการมาน่ะครับ เวลาที่ผมว่างจากการสอนนิสิตมหาวิทยาลัยบูรพา และมหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง ผมก้อใช้เวลาให้เป็นประโยชน์น่ะครับ ตอนกลางวันก้อไปทำหน้าที่ธุรการประจำโรงเรียน ซึ่งได้ผ่านการอบรม 20 วันเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับถึงตอนนี้ 20 วัน เป็นเวลาที่มีทั้งความสุข สนุกมากมายครับ ได้แลกเปลี่ยนความรู้ ความรู้สึก ด้วยกัน และที่สำคัญผมเองได้เป็นประธานรุ่นด้วย เหอๆ ก้อพากันละมันส์ เลยล่ะครับ เราทุกคนล้วนมีความสุขมากมายที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ถึงอนาคตของโครงการว่ามันจะเป็นอย่างไร แต่สำหรับผมคิดว่า ก้อเหมือนได้มาอบรมเพื่อการพัฒนาตนเอง มีอะไรๆติดตัวกลับไป แถมได้ประหยัดข้าวที่บ้านไปตั้ง 20 วันแน่ะ 555 การอบรมนี้ยาวนานที่สุดเลยครับ แต่เราก้อไม่เคยยั่น ขอบคุณเวลาและโชคชะตาที่ทำให้พวกเราได้มาพบกันครับ เพื่อนๆชาวกระต่ายน้อย และจะรอวันที่ต่างคนมีสิ่งที่ดีในชีวิตแล้วกลับมาพบกันอีก

 เต้นเอาโล่ครับ รูปนี้ 555 

DSC00386.JPG

 จำได้นะครับว่าใคร ก๊ากๆๆDSC00497.JPG

 

ท้ายสุดนี้ ก้อจะบอกพี่น้อง ชาวโกทูโนวทั้งหน้าเดิมแต่ที่เพิ่มเติมคือความผูกพัน (เอ๊ ใช่ป่าวหว่า 555) หน้าใหม่ใสกิ๊ง ว่า กระผม คนพลัดถิ่นกลับมาแล้วครับ พี่น้อง หุหุ

อยู่ที่ใดก้อมีความสุข หากใจสุข จริงไหมคร๊าบ