วันนี้เป็นวันพิเศษสำหรับผมอีกหนึ่งวันครับ 

จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้พิเศษอะไรมากมายหรอกครับ  ก็เหมือน ๆ กับทุก ๆ วัน เพียงแต่ว่าวันนี้มีความพิเศษคือผมมีโอกาสได้มานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์แล้วก็มาเล่าเรื่องอะไรต่อมิอะไรที่ไร้สาระให้ทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียนบ้านน้อยหลังนี้ครับ

 

วันนี้มีเรื่องมาเล่าครับ เป็นเรื่องที่อยากจะเล่ามาสักพักนึงแล้วครับแต่ไม่มีเวลา วันนี้เลยถือโอกาสซะเลยครับ แฟน ๆ คงไม่ว่ากันนะครับ 555555

 

ต้นเดือนพฤษภาคมที่แล้วผมได้ "หัว" มาหัวนึงครับ  อิอิ ไม่ต้องกลัว อย่าคิดไปไกล .. เป็นหัวของดอกไม้ชนิดหนึ่งครับตอนคนขายเค้าขายให้ เค้าบอกชื่อแล้วครับผมจำไม่ได้ ชื่อเป็นภาษาปะกิตยาว ๆ นิดนึง ผมเห็นดอกของต้นนี้แล้วชอบมาก ๆ ครับ เลยซื้อมาเพื่อที่จะปลูกไว้เชยชมเอง อิอิ 

 

เนื่องจากผมจำชื่อจริง ๆ ของเจ้าดอกไม้ชนิดนี้ไม่ได้

ผมจึงขอตั้งชื่อแบบเหมาเองเองครับว่าเป็นต้น "ดอกคิดถึง" นะครับ

เพราะตอนที่ผมจะซื้อเจ้าดอกคิดถึงนี่มา ผมได้เห็นดอกของเจ้าต้นนี้จากต้นตัวอย่างที่เจ้าของปลูกโชว์อยู่หน้าร้าน ทำให้ผมคิดถึงใครคนหนึ่ง  คนที่ผมรักที่จะเรียกเค้าว่า "ดวงดาวดวงนั้น" ผมคิดเองเออเองว่า ถ้าเค้าได้มีโอกาสเห็นช่อดอกของเจ้าต้นดอกคิดถึงที่ผมปลูก  ดวงดาวดวงนั้นคงจะมีความสุขไม่น้อย 

 

 

เอาเป็นว่าวันนี้จึงขอแนะนำวิธีการปลูกเจ้า "ดอกคิดถึง" ด้วยวิธีการของผมเองนะครับ

1. เตรียมเจ้าหัวของต้น "ดอกคิดถึง" ล้างให้สะอาดแล้ววางใส่ภาชนะทิ้งไว้สักครู่

2. เตรียมภาชนะที่จะใช้ปลูก  ซึ่งผมคิดว่าไม่จำเป็นต้นหากระถามที่สวยงามอะไรให้เสียเวลา ผมใช้ถ้วยแก้วใบเก่า ๆ และ ขวดน้ำพลาสติกใส ๆ ตัดครึ่งไว้เพื่อเตรียมที่จะปลูก  สาเหตุที่ผมไม่ปลูกในกระถางที่สวย ๆ งาม ๆ เพราะผมเชื่อว่า ดอกไม้จะสวยและงามได้นั้นขึ้นอยู่กับการดูแลและเอาใจใส่อย่างทะนุถนอมของเจ้าของเอง และดอกไม้ก็มีคุณค่าและความงดงามอยู่ในตัวของเค้าเองอยู่แล้วครับ เพราะฉะนั้น "กระถาง" สำหรับผมถือว่าเป็นเปลือกภายนอกที่ไม่จำเป็น 555

3. ดินที่จะปลูก ตอนที่ซื้อมาเจ้าของร้านเค้าบอกว่าให้ปลูกลงในดิน แต่อย่าให้ดินกลบจนหมด ปล่อยให้ครึ่งหนึ่งของเจ้าดอกคิดถึงอยู่ในดินและอีกครึ่งโผล่อยู่บนดิน  อิอิ และทั้งนี้ทั้งนั้น เนื่องจากผมเลือกวิธีที่สะดวกที่สุดสำหรับผม ผมจึงเลือกทดลองปลูกลงในดินวิทยาศาสตร์ซึ่งหาซื้อได้ทั่วไปตามร้านขายต้นไม้ดอกไม้ครับ

 

(รูปนี้อายุการปลูก 14 วันแล้วครับ สังเกตใบเขียว ๆ กำลังงอกครับ)

 

และแล้วผลงานก็ออกมาเป็นอย่างที่เห็น

แม้ว่าวิธีการของผมนั้นอาจจะไม่เป็นที่ถูกใจสำหรับคนที่รักและชื่นชอบดอกไม้หลาย ๆ คน แต่ผมก็อยากจะบอกว่า สำหรับผม การปลูกเจ้าดอกคิดถึงของผมนี่ คุณค่าอยู่ที่หัวใจครับ คุณค่าอยู่ที่ความรู้สึกและความรู้สึกที่ว่าคือ  หากดวงดาวดวงนั้นของผมมีโอกาสได้เห็นเจ้าดอกคิดถึงที่ผมปลูก  ดวงดาวดวงนั้นคงจะมีความสุขไม่ใช่น้อยเลยล่ะครับ  ถึงอย่างไรหากดวงดาวดวงนั้นไม่สามารถที่จะรับรู้ถึงความงามของเจ้าดอกคิดถึงของผม  อย่างน้อยความสุขของเจ้าดอกคิดถึงก็ได้เบ่งบานขึ้นในหัวใจของผมอย่างเงียบ ๆ แล้วล่ะครับ อิอิ

 

ข้อแนะนำหลังการปลูก  ... 

ควรทักทายเจ้าดอกคิดถึงทุก ๆ ครั้งเมื่อมีโอกาส  อาจเป็นช่วงตอนเช้า ๆ อากาศดีดี หรือช่วงเย็นหลัง

เลิกงาน  พูดคุยกับเค้าบ้างนะครับ เจ้าดอกคิดถึงจะได้ไม่เหงาและจะเจริญเติบโตได้ดีและแข็งแรง

ควรสังเกตการเปลี่ยนแปลงของดอกคิดถึงในทุก ๆ วัน แล้วคุณจะเห็นถึงความมหัศจรรย์แห่งชีวิต

รวมทั้งความมหัศจรรย์ของความสุขจะค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปในหัวใจของคุณแน่นอนครับ

 

ขอบคุณครับ

นายสายลม  อักษรสุนทรีย์