ยามที่รู้สึกสับสน เหนื่อยล้า ความคิดไม่ลงตัวกับการทำวิทยานิพนธ์ ก็ไหนจะความคาดหวังจากคนอื่น จากสังคม จากญาติพี่น้อง ที่แรงร้ายก็...ความคาดหวังจากตัวเองนั่นไง สารพัดสารพันจะโถมทับจนหนักอึ้ง ราวกับว่า...โลกไม่รู้เห็นเป็นใจกับเราเหมือนเคย ไม่ได้อย่างใจสักอย่าง แม้กับตัวเอง...
เกิดคำถามว่า...
ทำไมการทำวิทยานิพนธ์ในระดับปริญญาเอก จึงยุ่งยากนักเล่า ?
“มุ่งหมายสิ่งใดนักหรือ
ยึดถือมากมายใครนั่น
วิ่งวนไขว่คว้าติดพัน
แล้วพลันค้นพบ...มายา”
กำลังหมกมุ่นครุ่นคิด วุ่นวนกับความคิด คนเรานี่ก็แปลก ก็รู้ทั้งรู้ โลกล้วน “มายา” ก็ยังจะยึดโยงไว้ให้ทุกข์อยู่ร่ำไป...
ความคิดที่กำลังหมุนติ้ว ๆ ต้องสะดุดลง เมื่อกัลยาณมิตรผู้ศึกษางานของท่านพุทธทาสส่ง “ของขวัญล้ำค่า” มาให้ทางเมล
เขียนมาว่า....
เธอที่รักจ๋า...
อ่านเจอแล้วชอบม๊ากมาก...ส่งต่อมาให้อ่านจ้ะ
“โลกนี้คือทางผ่านและบทเรียน”
โลกนี้เหมือน ทางผ่าน ที่รกเลี้ยว
เพื่อทนสู้ อดเปรี้ยว ไปกินหวาน
พ้นโลกนี้ มียิ่ง กว่าอ้อยตาล
เมื่อพบพาน "อมฤ-ตโลกา!"
โลกนี้เพียง บทเรียน ให้เพียรอ่าน
หมั่นวิจารณ์ ตื้นลึก รีบศึกษา
ให้รอบรู้ แจ่มจน พ้นมายา
แล้วโลกมา เป็นบ่าว เราร่ำไป!
พุทธทาสภิกขุ.
พออ่านจบ จากที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด พลันได้ยิ้มแจ่มกระจ่างออกมาจากใจอย่างมีความสุข ร้องว่าอ้อ...ก็เพราะ...
“โลกนี้คือทางผ่านและบทเรียน”
กราบลงสามครั้งด้วยความสำนึกในพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ และขอบคุณมิ่งมิตร...ที่ส่งของขวัญล้ำค่ามาให้ในเวลาที่ต้องการเหลือเกิน...
ขอบคุณด้วยใจ
(^___^)
มีกัลยามิตรนำ ยันต์กันท้อ มาให้....นำมารวมไว้ในบันทึกด้วย ชอบคุณพี่คนตัดไม้ค่ะ
สวัสดีครับ
^_^ ของขวัญล้ำค้ามาทันเวลา ดีจังเลยนะครับ อิอิ
เพิ่งรู้ว่าคุณคนไม่มีรากกำลังคิ้วขมวดอยู่กับงานใหญ่ ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนนะครับ ซู่ๆๆ 555
ทานอะไรหรือยังหนอ เอามาเสิร์ฟรอมื้อเที่ยงครับ ^^
สวัสดีค่ะคุณเดย์
ของขวัญล้ำค้ามาทันเวลา ดีจังเลย....55555....
กำลังหิว...จนตาลาย เพราะยังไม่ได้ทานอะไรนอกจากกาแฟ มัวหมกมุ่น...พอได้คิด คิดได้...หิวตาลายเลยค่ะ
ขอบคุณอาหารดูน่าทาน...จังเลย
สู้ต่อไปค่ะ ... ทาเคชิ...
ขอบคุณกำลังใจที่ส่งมาให้นะคะ
(^___^)
นี่ดีกว่า...คุณเดย์ ทานได้หลายคนด้วยค่ะ
“โลกนี้คือทางผ่านและบทเรียน”
โลกนี้เหมือน ทางผ่าน ที่รกเลี้ยว
เพื่อทนสู้ อดเปรี้ยว ไปกินหวาน
พ้นโลกนี้ มียิ่ง กว่าอ้อยตาล
เมื่อพบพาน "อมฤ-ตโลกา!"
โลกนี้เพียง บทเรียน ให้เพียรอ่าน
หมั่นวิจารณ์ ตื้นลึก รีบศึกษา
ให้รอบรู้ แจ่มจน พ้นมายา
แล้วโลกมา เป็นบ่าว เราร่ำไป!
พุทธทาสภิกขุ.
ขอบพระคุณครับที่กรุณาเอื้อเฟื้อนำมาฝากครับ
ท่านพุทธทาสแม้ว่าจะละสังขารไปแล้วก็ยังทิ้งคำสอนไว้ให้พุทธศาสนิกชนได้ระลึกอยู่เสมอ
สวัสดีค่ะคุณnuvall
จริงค่ะ..ท่านพุทธทาสแม้ว่าจะละสังขารไปแล้วก็ยังทิ้งคำสอนไว้ให้พุทธศาสนิกชนได้ระลึกอยู่เสมอ
ขอบคุณภาพงดงามที่นำมาฝากไว้ในบันทึกนี้ค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะอาจารย์
โลกนี้คือทางผ่านและบทเรียน ชอบจังค่ะ
เราผ่านเข้ามาในโลกใบใหญ่ โลกใบนี้พร้อมให้บทเรียนทั้งดีและร้ายแก่เราเสมอ แม้เราเลือกรับบทเรียนไม่ได้ แต่เราเลือกได้ว่าพร้อมจะจำและทิ้งบทเรียนไหนไปบ้าง
ยิ่งใช้เวลากับโลกใบนี้ไปมากเท่าไหร่ บทเรียนก็เพิ่มขึ้นและช่วยให้มนุษย์แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน
ขอบคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้กับวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกที่ยอดเยี่ยมค่ะ :)
สวัสดีค่ะคุณ สี่ซี่
ขอบคุณสำหรับถ้อยคำที่มีคุณค่าให้ข้อคิดและกำลังใจ...
เราผ่านเข้ามาในโลกใบใหญ่ โลกใบนี้พร้อมให้บทเรียนทั้งดีและร้ายแก่เราเสมอ แม้เราเลือกรับบทเรียนไม่ได้ แต่เราเลือกได้ว่าพร้อมจะจำและทิ้งบทเรียนไหนไปบ้าง
ยิ่งใช้เวลากับโลกใบนี้ไปมากเท่าไหร่ บทเรียนก็เพิ่มขึ้นและช่วยให้มนุษย์แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน
หากโลกนี้คือ คือทางผ่านและบทเรียน ... แล้ว เราจะท้อทด หดหู่ไปไย...จริงไหมคะ
ขอบคุณมากค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะพี่คนไม่มีราก
กอเอาภาพมายามาฝากค่ะ
คิดถึงพี่คนไม่มีรากน่ะค่ะ ยังไม่ได้อ่านบันทึกเลย
เดี๋ยวจะกลับไปอ่านค่ะ
โห โลกคือมายา
โลภคือมายา
และกอก็คือมายา
ไอเลิฟมายาค่ะ
หวังเพียงว่า ให้ตัวเรารักในมายาที่เป็นตัวเราได้อย่างพอเพียง
ไม่สร้างมายาจนแบกรับไม่ไหว ก็น่าจะพอแล้วน่ะค่ะ
รักพี่คนไม่มีรากแบบมายากอค่ะ อิอิ ไม่ใช่มายากลน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ แล้วมันจะต้อสำเร็จค่ะ
สวัสดียามเที่ยงเศษ เวลาพัก เข้ามาทักทายกันครับ ยังคงติดตามอ่าน และขอให้กำลังใจ ที่ว่า ภาพมายานั้นเป็นธรรมดา เอาเป็นว่า เรื่องวิทยานิพนธ์จำเป็นต้องตัดสินใจ ตั้งมั่นให้ลงตัวให้ได้ ไม่เช่นนั้นเป็นหนังยืดยาวแน่ ๆ ครับ เห็นมามากต่อมาแล้ว ว่า อยากทำให้สมบูรณ์ที่สุด วันนี้อาจใช่แต่วันข้างหน้าไม่แน่ เนื่องจากสภาวะแวดล้อม ปัจจัยแวดล้อมต่าง ๆ แปรเปลี่ยนไปนั่นเอง ขอเป็นอีกหนึ่งแรงใจครับ
สวัสดีค่ะคุณเกษตร(อยู่)จังหวัด
ขอบคุณถ้อยคำที่ทำให้สะดุดคิด...
เพียงบททดสอบความรู้สึก..แค่นี้ไหวไหม..คิดอย่างไรกับปัญหา ถ้าง่ายก็คงบ่นว่าไม่มีอะไรท้าทาย.. แค่อุปสรรค์อีกอย่างที่ต้องก้าวข้าม
จะพยายาม "ก้าวข้าม"
ยังไม่แน่ใจว่า...จะไหวไหม...แต่ก็ต้องไปค่ะ...
ขอบคุณมากมายค่ะ
(^___^)
สวัสดีจ้ะน้องกอ
น่ารักจัง...
ขอบคุณที่มาทักทายและส่งความรัก...
(^___^)
น้องที่รัก
เรามีภาระหน้าที่ทั้งสองทางคือ
ภาระทางโลก
และภาระในการเรียนรู้ทางธรรม
คุณแม่ชีบอกว่า ภาระหน้าที่ทางโลกม้นหนัก แต่ก็เป็นสิ่งที่ต้องทำ ให้ทำตามหน้าที่ให้ดีที่สุด ถ้าเจอเรื่องหนัก ก็ปรับใช้ในทางธรรมเข้าช่วย ข้างนอกกิเลสเยอะ สิ่งยั่วยุมาก หากเราตามไม่ทัน ก็จะเป็นเหตุแห่งทุกข์ เพราะสิ่งนี้ มันจึงมีสิ่งนี้ วนเวียนไปไม่รู้จบ ถ้าสิ่งนี้ดับ มันจึงไม่มีสิ่งนี้ ก็เรียนรู้ไป ตามให้รู้ ดูให้ทัน เราก็จะเข้าใจเอง
........
แต่ใจเราเวลาเจอสิ่งเร้า เข้ากระทบ มันก็วิ่ง ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปหาซะแว้ว
เย็นไว้ เย็นไว้ เย็นไว้
ท่องไว้ ท่องไว้ ท่องไว้
อิอิอิ (ได้อยู่ไหม???)
ขอบคุณคุณ KRUPOM ค่ะ
ค่ะ ท่องไว้....มันต้องเป็นไป...และต้องสำเร็จ...
(^___^)
สวัสดีนกแห่งอรุณรุ่ง
ไม่ได้มาปลอบนะครับ รู้ว่า...ไม่ชอบให้ใครสงสาร
ส่งยันต์กันท้อ ของพระพยอมมาให้ครับ
สู้ต่อไป...ทาเคชิ...
พี่โหลจ๋า
สู้ ๆ ๆ ๆ อย่าท้อแท้
อย่าท้อถอย อย่าน้อยหน้า
อย่ากลัวโชคชะตา อย่าเสียขวัญ
ธรรมชาติย่อมกำหนดชดเชยกัน
เพียงใจมั่นกระทำดี
รู้ว่าพี่โหลสู้ได้แน่ค่ะ มั่นใจเกินร้อย
อ้าว...เพิ่งรู้ว่าพี่โหลไม่ชอบให้ใครปลอบเหรอคะ...อิ อิ อ้อมเปล่านะ
คิดถึงมากค่ะ
เจริญพร โยมคนไม่มีราก
"สูทั้งหลายจงมาดูโลกนี้ อันตระการดุจราชรถ ที่พวกคนเขลาหมกอยู่
แต่ผู้รู้หาข้องอยู่ไม่" (ในธรรมบท โลกวรรค)
เจริญพร
สวัสดีครับ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า คือ ผู้รู้แจ้งโลกวิทู หรือ รู้แจ้งโลก
โลกในทางพระพุทธศาสนา คือ รู้กาย รู้ใจตามจริงอย่างมีสติ
เราก็จะอยู่กับเรื่องโลกโลก แบบเข้าใจโลกดีขึ้น
ไม่เป็นโรคทางธรรมครับ เช่น ขาดศีลธรรม
สู้สู้นะครับ