กลิ่นความรักหอมนวลอวลไออุ่น

มือละมุนเนียนนุ่มอุ้มโอบขวัญ

ทะนุถนอมตระกองกอดยอดชีวัน

ประคองป้องผองภยันอันตราย

กี่สิบถ้อยร้อยคำรำพันพรอด

ที่ถ่ายทอดคำรักหลากความหมาย

กี่เปรียบเปรยสรรหามาบรรยาย

ฤาเทียบสายใยรักจากมารดา

(ขอบคุณภาพสวย ๆ จาก http://solno07.exteen.com/20090512/entry-2

       แต่ก่อนฉันเป็นคนที่ชอบวันอาทิตย์  เพราะวันอาทิตย์เป็นวันครอบครัว ที่เราจะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาสามคนแม่ลูก อยู่บ้าน  ดูหนัง ฟังเพลง  ร้องเพลงคาราโอเกะ  พร้อมกับทำอาหารกันเอง

       แต่ปีนี้ ลูกชายคนโต น้องต้นน้ำ เริ่มเรียนชั้น ม.2 ฉันเคยอ่านวิจัยชิ้นหนึ่ง เขาบอกว่า นักเรียนชั้น ม.2 เป็นวัยทองของวัยรุ่น ก็คงจะจริงเพราะฉันเคยสอนนักเรียนชั้น ม.2 มาหลายปี หลายครั้งที่น้ำตาร่วงเผาะ กับพฤติกรรมของนักเรียน ม.2 นั่นในฐานะครูกับลูกศิษย์ คราวนี้ไม่ใช่ เพราะนักเรียนชั้น ม.2 ที่ว่า คือลูกชายตัวเอง

       ฉันเริ่มไม่ชอบวันอาทิตย์ เพราะลูกจะบอกว่า “แม่ครับ...วันอาทิตย์ลูกขอไปกับเพื่อน ๆ” นั่นคือสัญญาณบอกให้รู้ว่าลูกเริ่มอยากออกห่างแม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันกลัวมาตั้งแต่ต้น

        ทุกวันอาทิตย์ลูกก็จะหายไปพร้อม ๆ มอเตอร์ไซด์ที่เค้าดัดแปลงโน่นนิดนี่หน่อยตามประสาเด็กวัยรุ่น ถึงแม้ว่าเขาจะกลับมาทันตามเวลาและทำตามกฎกติกามารยาทที่ฉันกำหนด แต่ฉันก็ยังกังวลใจอยู่ดี

        ฉันทราบมาว่า น้องต้นน้ำ เข้ากลุ่มกับพี่ ๆ ม.4 ประมาณ 5-6 คน ก็น่าแปลกที่น้องต้นน้ำไม่เข้ากลุ่มกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน เขามีเหตุผลบอกว่า อยู่กับเพื่อนรุ่นเดียวกันที่โรงเรียนแล้ว

        ฉันเห็นเขาหายไปกับเพื่อนในวันอาทิตย์ จึงตัดสินใจเปลี่ยนจากอาชีพครูเป็นอาชีพนักสืบ  ก็พอจะทราบว่าลูกไปที่ไหนกันบ้าง เป็นอย่างไรบ้าง และไปกับใครบ้าง

       ยังไม่สะใจคุณแม่วัยวิตกจริตอย่างฉัน  สองสามวันก่อนฉันตัดสินใจขึ้นไปบนโรงพัก ตีสนิทกับเจ้าหน้าตำรวจ จนเห็นว่าพอจะสื่อสารกันเข้าใจดีแล้ว ก็ควักรูปถ่ายน้องต้นน้ำให้ผู้กองดู ผู้กองก็บอกว่า

      “อ๋อ ! คนนี้เหรอ  เขาชอบไปอยู่ที่บ้านผม อยู่กับลูกชายผม”

       “เอ้า.! …..”  ฉันถึงกับเอ๋อ

         “ไม่มีอะไรหรอกครับครู  เด็กกลุ่มนี้เป็นเด็กเรียน ไม่เกเร  มีบ้างบางครั้งที่เขาขับรถเร็ว แต่ไม่ถึงกับซิ่ง  ไม่มีอะไรเสียหาย”

         จากนั้นผู้กองก็สาธยาย ว่าเด็ก 5-6 คนที่เข้ากลุ่มอยู่ด้วยกันนั้นเป็นลูกของใครบ้างทำให้ฉันคิดถึงข้อคอมเม้นท์ของเพื่อนท่านหนึ่ง เคยแนะนำวิธีแก้ปัญหาในเรื่องนี้ไว้ เมื่อครั้งฉันต้องช่วยนักเรียนที่มีปัญหาครอบครัวท่านเสนอทางออกไว้ได้น่าคิดและเป็นแนวปฏิบัติ

เลือกเป็นแม่หรือครูดูจิตมั่น....          บทบาทนั้นแยกดูครูแค่ไหน

บทบาทแม่แน่นอนก่อนสิ่งใด...         วิธีการสานเครือข่ายให้ครอบครัว

สร้างครอบครัวสัมพันธ์กันทั้งหมด...  เจ็ดครอบครัวกำหนดจรดทุกหัว

ครอบครัวครูอีกหนึ่งรวมถึงตัว...       แปดครอบครัวเครือข่ายสายสัมพันธ์

เด็กคนหนึ่งได้พ่อแม่แปรเป็นแปด...  พี่น้องแวดรวมไว้ได้สร้างสรรค์

เป็นครอบครัวกลมเกลียวเกี่ยวถึงกัน  หน้าที่ครูหรือแม่นั้นสุขสันต์เอย 

(ขอบพระคุณ : คุณวิโรจน์ พูลสุข เจ้าของความคิดดี ๆ เช่นนี้ ) 

         สรุปแล้วก็รู้จักกันทั้งนั้น  ลูกครู  ลูกตำรวจ  ลูกไปรษณีย์ เฮ้อ !ค่อยโล่งอกหน่อย  แต่ฉันก็บอกผู้กองไปว่า “อย่าชะล่าใจนักนะ เด็ก ๆ หนะ เอาแน่นอนไม่ได้  ต้องระวังไว้ก่อน”

        เมื่อฉันกำลังจะเดินออกจากสถานีตำรวจ  ฉันได้ยินนายตำรวจท่านหนึ่งพูดว่า  “เออ  แปลกว่ะ  เคยเห็นแต่แม่เข้าข้างลูก  แล้วด่าตำรวจ  รายนี้แปลก”

          ฉันยิ้มให้พร้อมกับพูดว่า “ยังไงก็ฝากดูๆ ด้วยนะคะ”

         ตอนนี้บรรดา คุณแม่  จึงต้องมาเป็นเครือข่ายกัน เด็กหนึ่งคนก็เหมือนมีแม่ 5 คนไปโดยปริยายเจอกันก็จะคุยกัน “เมื่อคืนลูกเธอเข้าบ้านกี่ทุ่ม” ถ้าตรงกันก็หมดกังขา  แต่ถ้าบอกว่า ลูกเธอเข้าบ้าน 1 ทุ่ม ลูกฉันเข้าบ้าน 3 ทุ่มเมื่อไหร่หล่ะก็เป็นต้องร่ายยาว

        ฉันสบายใจขึ้นมาก  แต่คนที่ไม่สบายใจนักคือ น้องต้นน้ำ

          “แม่ครับ... ทำไมเวลาลูกไปไหน เจอตำรวจ  ตำรวจมองลูกแปลก ๆ  ทำให้ลูกขาดความมั่นใจ ไม่ชอบเลย”

          “ถ้าลูกมั่นใจว่าไม่ได้ทำอะไรผิด ลูกก็ไม่ต้องกลัวอะไร กลัวทำไม” ฉันบอกลูก

 

      ขอขอบพระคุณพี่น้องผองเพื่อนทุกท่าน ที่จะกรุณาให้คำแนะนำ และแบ่งปันประสบการณ์เกี่ยวกับ "วัยทองของวัยรุ่น"  ล่วงหน้านะคะ

S! Radio
เพลงคู่ อาร์ สยาม 5 ปีทอง พี่น้องร้องเพลงรัก ชุดที่ 1
เพลง บินหลาดง
ศิลปิน รวมศิลปิน : อาร์สยาม
อัลบั้ม เพลงคู่ อาร์ สยาม 5 ปีทอง พี่น้องร้องเพลงรัก ชุดที่ 1
ดูเนื้อเพลงคัดลอกโค้ดเพลงนี้