คิดถึงอดีต  ย้อนอดีต นักศึกษา   สูงวัย  ดิฉันย้อนอายุ เลยถักเปีย  ข้างๆเพื่อนนักศึกษา

นักศึกษามหาวิทยาลัยชีวิต  มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร  ระดับปริญญาตรี 

 จบการศึกษาแล้ว  พ.ศ. 2552  รอคอยการใส่เสื้อครุย  ปี  พ.ศ.  2553

สาขาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น  (ศศบ.)  คนที่ต่อโทก็มี

ผกก.(ผู้ก่อการ  หรือผู้กำกับ)   ผศ.  วารินทร์  สายโอบเอื้อ มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร

กิจกรรม ที่มีคน ก้มลง แล้วดั้นด้นไปข้างหน้า โดยไม่ฟังเสียงของใคร มาทัดทาน เพื่อนใครๆก็อวยพรให้ไปดี  เจริญๆ  แต่กิจกรรมนี้อยากสื่อว่า  จะทำอะไรก็ตาม อย่าก้มหน้าก้มตาทำ เพียงลำพัง  โดยไม่มองดูว่าคนอื่นเขาทำอะไรบ้าง ให้มองดูรอบข้างๆ แล้วนำมาพัฒนา

มีนักศึกษามาทำกิจกรรมร่วมกัน ทั้งหมด  4  ศูนย์    คือ   ศูนย์อำเภอกระนวน 

เตรียมกิจกรรมต่อไป

  ศูนย์อำเภอภูเวียง  ศูนย์อำเภอหนองเรือ  ศูนย์อำเภอแวงน้อย  รวมประมาณ 300 คน

ผศ.วารินทร์  สายโอบเอื้อ

อาจารย์จากมหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร

 อาจารย์ผู้จัดกระบวนการเรียนรู้ประจำวิชา  พร้อมด้วยอาจารย์ผู้ช่วยคิดประจำศูนย์ทั้งหลายมาช่วยกันบูรณาการกิจกรรมให้ได้เกิดประโยชน์และได้ข้อคิดให้มากที่สุดในวันนั้นมีหลายกิจกรรม ที่ให้ข้อคิด  เพื่อที่จะนำไปพัฒนาตน และพัฒนาผู้อื่น

 วันนั้นยิ่งกว่าจับปูใส่กระด้ง  แต่มันก็เป็นประสบการณ์ที่ดีในครั้งหนึ่งของชีวิต ที่นักศึกษาผู้ใหญ่มาเรียนรู้ร่วมกัน แล้วนำความรู้ที่ได้ ไปพัฒนาตนเอง 

ที่ดิฉันไปเยี่ยมบล็อกทั้งหลายมา  ก็จะเป็นนักเรียน  นักศึกษาปรกติ  รู้ไหมว่า เดี๋ยวนี้เขามีนักศึกษาผู้ใหญ่ระดับปริญญาตรี  ระดับปริญญาโท  แล้วนะคะ

 มันเป็นทางเลือกทางหนึ่ง  สำหรับผู้ที่ต้องการทั้งเรียน ทั้งทำงานไปด้วย ได้เล้ย !