คุณข้าวและชาวนา
ผ่านคืนวันวัยใสใจสุขสันต์
วิ่งเล่นกันแสนสนุกสุขหรรษา
กระโดดน้ำลุยโคลนในท้องนา
จัปปูปลาหากินในถิ่นตน
เมื่อฝนพรำฉ่ำชื้นผืนนาชุ่ม
สองมือกุมจับคันไถกลางสายฝน
ลงแขกร่วมดำนากันอึงอล
ชีวิตคนชาวนาพากลมเกลียว
ท้องทุ่งงามขจีสีสดใส
ลมพัดใบข้าวพลิ้วริ้วคลื่นเขียว
ข้าวตั้งท้องป่องกลางหว่างใบเรียว
หวังได้เกี่ยวดอกข้าวบานตระการตา
ลมชายทุ่งพัดรื่นชื่นใจหมาย
ผีเสื้อลายปีกแฉล้มแต้มเวหา
แมงปอล้อลมพัดบินลัดมา
คือชีวาแห่งทุ่งทองที่รองเรือง
หน้าเกี่ยวแล้วท้องนาค่าไพศาล
ผลผลิบานงามรวงพวงข้าวเหลือง
แม้เหนื่อยยากเพียงไรไม่แค้นเคือง
ได้ปลดเปลื้องทุกข์เข็ญเห็นรวงงาม
ชีวิตเอยชาวนาผาสุขไหม
มีบ้างใครห่วงหามาไต่ถาม
เบิปข้าวอิ่มยิ้มแย้มทุกมื้อยาม
คิดถึงความทุกข์ของผองชาวนา..


เจริญพร โยมครูเก็จถะหวา
ชาวนาในประเทศกำลังพัฒนาก็เป็นอย่างนี้แหละ
กระดูกสันหลังของชาติช่างน่าอนาถยิ่งนัก
เจริญพร
สวัสดีค่ะ
.ทั้งกลอนและภาพกินใจเหลือเกิน
.ความคิดหวนคืนอดีต คิดถึงบุญคุณของชาวนาค่ะ
.ขอบคุณกลอนดีๆ ภาพดีๆค่ะ
กลอนเพราะมากมากค่าพอดีคุณครูให้แต่งด้วย
สวัสดีค่ะ
เขียนกลอนได้ประทับใจมากค่ะ เขียนอีกนะคะ