คิดถึงประเทศไทย

เกือบสองปีแล้วค่ะที่ผู้เขียนกับลูกสาวย้ายมาอยู่ที่เม็กซิโก   ตอนนี้โรงเรียนที่เม็กซิโกกำลังจะปิดเทอมใหญ่ สองคนแม่ลูกจึงนับวันคอยวันเดินทางไป summer vacation ที่เมืองไทย เราตั้งใจกันไว้แต่แรกว่าสอบเสร็จวันที่ 26 มิถุนา ก็จะไปกันทันที แต่เหตุการณ์ swine flu ทำให้เมื่อต้นเดือนพฤษภา โรงเรียนทุกแห่งในเม็กซิโกต้องปิดไปสามอาทิตย์ ตอนนี้ทางการสั่งให้โรงเรียนขยายเวลาเรียนต่อไปจนถึงกลางเดือนกรกฏาโน่นแน่ะ  

 

แต่ผู้เขียนไม่ยอมเปลี่ยนแผนการเดินทางหรอกค่ะ ไปเมืองไทยสำคัญกว่า อยากให้ลูกสาวได้ไปสัมผัสความเป็นไทย ได้มีโอกาสใช้ภาษาไทย อีกทั้งปีนี้ไปกันพร้อมหน้าพร้อมตา พี่สาวกับน้องสาวและหลาน ๆ ที่อยู่แคนาดาก็จะไปด้วย และอาจจะเป็นปีสุดท้ายที่หลานชายจะยอมไปเที่ยวเมืองไทยกับพวกเรา เพราะเขาอายุสิบห้าแล้ว ปีหน้าเขาว่าเขาจะหางานทำช่วงซัมเมอร์เหมือนเพื่อน ๆ  

 

 

             พร้อมหน้าสามสาวพี่น้อง หลานชาย หลานสาวตัวน้อย และลูกสาว

                 

.......จึงไปคุยกับครูใหญ่ว่าถ้าลูกสาวจะไม่อยู่รอสอบใหญ่ก่อนปิดภาค จะมีปัญหาอะไรไหม ลูกจะได้เลื่อนชั้นไปอยู่ประถมสี่ไหม ครูใหญ่ตอบว่าไม่มีปัญหา...ก็เลยหมดกังวลค่ะ แต่ก็ยังไม่วางใจนักในกรณีที่เผื่อมีเหตุอะไรทำให้ไม่ได้กลับมาเรียนต่อที่โรงเรียนเดิมที่เม็กซิโกอีก จึงส่งอีเมล์ไปถามครูใหญ่ที่โรงเรียนที่แคนาดาที่ลูกสาวเคยเรียนอีกว่าถ้าลูกจะต้องกลับไปเรียนต่อที่แคนาดาโดยไม่มีสมุดพก ไม่มีหลักฐานอะไรทั้งสิ้นจากโรงเรียนที่เม็กซิโกจะมีปัญหาในการรับเขากลับเข้าเรียนไหม

 

( Windsor Elementary School  โรงเรียนประถมข้างบ้านที่แคนาดา หลานชายเรียนที่นี่ตั้งแต่อนุบาลจนจบประถมเจ็ด ลูกสาวเรียนอยู่สองปีก่อนย้ายมาอยู่เม็กซิโก)

 

ทางครูใหญ่ที่แคนาดาก็อีเมล์ตอบมาว่าไม่มีปัญหาอะไรทั้งสิ้น เฮ้อ คราวนี้หมดห่วงจริง ๆ ยกเว้นแต่ว่า ถ้ามีเหตุต้องไปเมืองไทยแล้วไม่ได้กลับ ต้องไปติดอยู่ที่เมืองไทย ( เคยไปติดอยู่หลายเดือนเมื่อตอนที่คุณแม่ไม่สบาย แต่ตอนนั้นเขาแค่ห้าขวบ ก็เลยให้อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องไปโรงเรียน)  ....สงสัยอยู่ว่าโรงเรียนที่เมืองไทยจะรับลูกสาวเข้าเรียนไหมนะ ถ้าเขาไม่มีหลักฐานทางการศึกษาใด ๆ ทั้งสิ้นติดตัวไป