บทบาทในการในการป้องกันโรคและส่งเสริมสุขภาพนั้นไม่มีใครทำแทนให้กันได้ แม้แต่แฟนก็ยังทำแทนไม่ได้

ตอนที่ 2  ต้องทำเอง  และ...ทำด้วยใจ                

          ทำไป...บ่นไป  อย่างที่ น้องเสาะห้องเด็ก มาให้ความเห็นไว้ในบันทึกที่แล้วอย่างน่าอ่านว่า...

P
1. เสาะ ห้องเด็ก
เมื่อ ส. 06 มิ.ย. 2552 @ 01:44
1333169 [ลบ] [แจ้งลบ]

  • สวัสดีค่ะ  พี่เขี้ยว
  • อ่านแล้วเข้าใจถึงความรู้สึกเจ้าของโครงการและผู้เข้าร่วมโครงการดี  เพราะเป็นคนหนึ่งที่เป็นคนไทยมีพุง
  • เห็นใจคนทำโครงการที่มีความมุ่งมั่นให้ผู้อื่นมีสุขภาพดี
  • ทุกอย่างอยู่ที่ใจของผู้เข้าร่วมโครงการ
  • ถ้าใจไม่เต็มร้อยก็พยายามหาเหตุผลเข้าข้างตนเองว่าไม่พร้อมบ้าง  ไม่มีเวลาบ้าง  ทำใจไม่ได้ว่าต้องลดอาหารบางส่วน(ที่เกินความจำเป็น)  อะไรต่างๆ  นาๆ สารพัดมากมาย
  • เสาะ เคยเป็นอย่างนั้นจริงๆ
  • เมื่อเข้าโครงการคนไทยไร้พุงของ ศอ 12 ยะลา ได้รับองค์ความรู้ใหม่  ก็พิจารณาตนเอง ปฏิบัติตามบางส่วนโดยไม่ต้องมีใครบังคับ
  • ขณะนี้นำหนัลดลง  3  กก. แล้วนะจ้ะ

                                            กะเสาะ  ห้องเด็ก  

 

           ใช่คะ...ทุกอย่างอยู่ที่ใจเรากำหนด   ประกอบกับช่วงหลังๆมีโอกาสไปอบรมเรื่อง SLM  กับ อาจารย์หมออมรหลายครั้ง  จึงได้รับแนวคิดใหม่เรื่องการส่งเสริมสุขภาพ ว่า  “ประชาชนสามารถแสดงบทบาทในการดูแลสุขภาพของตนเอง  ครอบครัว  ชุมชน  สภาพแวดล้อมและสังคมโดยรวมได้อย่างยั่งยืน   ด้วยความตั้งใจ  เต็มใจ  มีจิตสำนึกที่ดีและมีศรัทธาในการพัฒนา”  เพราะว่า บทบาทในการในการป้องกันโรคและ  การส่งเสริมสุขภาพ...ถึงเป็นแฟนก็ทำแทนไม่ได้         

                             กำลังใจ อวยพร              กำลังใจ อวยพร

          ช่วงนั้นท่าน นพ.สมพงษ์  สกุลอิสริยาภรณ์      ซึ่งดำรงตำแหน่ง ผอก.ศูนย์อนามัยที่ 10 ขณะนั้น  ได้มาเยี่ยมๆมองๆที่คลินิกส่งเสริมตอนพักเที่ยงๆบ่อยครั้ง   แล้ววันหนึ่งท่านก็เชิญเจ้าหน้าที่ คลินิกฯไปพบ

           ท่านบอกว่า " งานส่งเสริมสุขภาพเป็นเรื่องที่ท้าทาย และน่าที่ทำงานเชิงรุก  ลงไปทำจริงกับพื้นที่ /ชุมชนมากกว่าการตั้งรับอยู่ในโรงพยาบาล  ลองเข้าไปคุยดูว่าชาวบ้านเขาต้องการอะไร  อยากให้ช่วยอะไรในการดูแลสุขภาพ  โดยเฉพาะในเรื่องที่กำลังรณรงค์  “ภาคีร่วมใจ  คนไทยไร้พุง”  เพื่อเป็นแนวทาง /รูปแบบที่สามารถเอาไปใช้ได้จริงและยั่งยืน  กับชุมชนอื่นๆที่มีบริบทที่เหมือนกัน "

 

            กำลังใจ อวยพร                    กำลังใจ อวยพร                 กำลังใจ อวยพร 

          จึงเป็นที่มาของ  “โครงการภาคีร่วมใจ..คนล้านนาไร้พุง”ตอนนั้นยอมรับว่ามืด 16 ด้าน (มากกว่า 8 ด้าน  อิอิ ) ไม่รู้จะเริ่มยังไง  และเริ่มกับชุมชนใด  และที่ไหนดี  ????  เพราะเท่าที่ผ่านมาเริ่มกับชุมชนบ้านตัวเอง (ศูนย์ 10 จากบันทึกที่แล้ว  ) ยังไม่ค่อยจะได้  แล้วถ้าเป็นข้างนอกจะไหวไหมเนี่ย ???

          เราจึงมานั่งทบทวนร่วมกันว่า  คลินิกฯเรามีลูกค้ามากมายทั้งที่มาส่วนตัว  จากหน่วยงาน  องค์กรต่างๆ  ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นลูกค้าชั้นดี  ใช้บริการติดต่อสม่ำเสมอมานานหลายปี   เอ...แล้วเราจะเลือกหน่วยงาน(ชุมชน)ไหนดี ???  (มีคำถามอีกแล้ว )

          เราทบทวนปัจจัยแห่งความสำเร็จ  ในการเลือกองค์กร /ชุมชนที่จะไปประสานงานหรือทำโครงการ  เพื่อไปหารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพด้วยตัวเองของชุนชนที่ผ่านๆ   ต้องประกอบด้วย

1.         ผู้บริหารหน่วยงาน /ชุมชน เห็นความสำคัญและร่วมมือ

2.         สมาชิกชุนชนนั้นใส่ใจเรื่องสุขภาพ

3.         ที่สำคัญต้องเป็นที่ต้องการของหน่วยงาน /ชุมชนด้วย

         สุดท้ายเราเลือกโรงเรียนสันทรายวิทยาคม  

          ทำไมต้องโรงเรียนสันทราย ???

      เพราะชุนชนนี้มีคุณสมบัติตามที่เราต้องการ  โดยเฉพาะในข้อที่ 3   เนื่องจากโรงเรียนเป็นโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ  เราสามารถต่อยอดลงไปถึงระดับนักเรียนได้  หรือแม้แต่ระดับผู้ปกครองที่เป็นชาวบ้านจริงๆ   ที่เราไมสามารถไปหาที่ไหนได้พร้อมเพรียง เหมือนที่โรงเรียน

นพ.วิวัฒน์    อดีต ผอก.รพ.ลำพูน

กับ อาจารย์ชุมพล   ผอก.โรงเรียนสันทรายวิทยาคม

กำลังร่ำลาหลังจากทาบทามกันเรียบร้อยแล้ว

         กลับมาถึงที่ทำงาน...ต้องเตือนตัวเอง  ค่อยๆคิด...  ค่อยๆทำ   ตอนนี้เราขอลงมือกับชุนชนครูก่อนแล้วกัน    

         อย่าลืมตามให้กำลังใจผู้เขียนและเพื่อนๆด้วยนะคะขอบคุณค่ะ