สองวันที่ผ่านมาหน่วยงานของผู้เขียนได้รับโอกาสดีจากคณะผู้เยี่ยมสำรวจของสถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาลเข้าเยี่ยมสำรวจเพื่อต่ออายุการรับรองคุณภาพโรงพยาบาล

คงเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปแล้วว่าหลังการรับรองคุณภาพโรงพยาบาลในช่วงระยะเวลาหนึ่งพวกเราส่วนใหญ่มักจะเข้าสู่ช่วงของการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์(honeymoon period) ทำให้การปฏิบัติตามมาตรฐานโรงพยาบาลผ่อนแผ่วลงไป แล้วก็มักจะตื่นกันอีกครั้งเมื่อใกล้เวลาที่ทางสถาบันจะออกมาติดตามเฝ้าระวังการพัฒนา(surveillance survey)

แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะเหมือนกันไปทุกที แต่นี่เป็นประสบการณ์ที่ได้พบเจอของผู้เขียนเองว่า มักจะเป็นอย่างนั้น

ที่ทำงานของผู้เขียนเอง แม้จะมีการนำมาตรฐานต่างๆมาใช้อย่างมากมาย แต่ก็พบว่าการพัฒนาตามมาตรฐานเดิมมักจะผ่อนแผ่วลงไป ทำให้การพัฒนาในบางเรื่องไม่ได้ไปถึงเป้าหมายหรือผลการดำเนินการ(performance)ที่คาดหวัง

บทเรียนที่ได้จากสองวันที่รับการตรวจเยี่ยมพบว่า

  • ความเครียด เจ้าหน้าที่บางคนเครียดมาก กินไม่ได้นอนไม่หลับ ทั้งๆที่คุณภาพก็พัฒนาและปฏิบัติตามข้อกำหนดทุกวัน
  • ความต่อเนื่อง การพัฒนาคุึณภาพโรงพยาบาลต้องทำอย่างต่อเนื่อง ดีแล้วยิ่งต้องทำให้ดียิ่งๆขึ้นไป ตามที่ทุกคนชอบพูดติดปาก
  • ความเป็นรูปธรรม การทำตัวให้เป็นธรรมชาติเป็นสิ่งที่ควรปฏิบัติเป็นอย่างยิ่ง ทำอย่างไรตอบอย่างนั้น เพื่อให้ได้รูปธรรมมากกว่านามธรรมในรูปแบบของทฤษฎีซึ่งในบางครั้งไม่สามารถจับต้องได้ และที่สำคัญจะไปต่อไม่ได้
  • ความตื่นเต้น แม้ว่าผู้ตรวจเยี่ยมจะเป็นกัลยาณมิตรและเป็นกันเองอย่างมาก แต่ผู้รับการตรวจเยี่ยมมักจะเกร็งจนบางครั้งพูดผิดพูดถูก เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมและทำตัวให้ผ่อนคลาย
  • ความคงไว้และครอบคลุมมาตรฐาน มาตรฐานคุณภาพที่ขอรับรองต้องได้รับการวางระบบและปฏิบัติให้ครบถ้วนจนเกิดผลดำเนินการที่คาดหวังไว้
  • ความมีประสิทธิภาพ การพัฒนาคุณภาพเพื่อต่ออายุใบรับรองระบบที่วางไว้ต้องแสดงให้เห็นว่ามีประสิทธิภาพมากน้อยเท่าใด

 

ทั้งนี้ โรงพยาบาลของผู้เขียนก็ผ่านพ้นไปด้วยดี พร้อมกับได้รับการบ้านมาทำ เพื่อไม่้ให้น้อยหน้าลูกๆน้องๆ เด็กๆนักเรียน ในช่วงเปิดเทอมใหม่เช่นนี้